Ο Πάγκαλος, ο παππούς του και οι ερπύστριες

Πηγή: http://www.dikaioma.gr/

"Τανκς, ταραχές και χάος, αν δεν ψηφιστεί το μεσοπρόθεσμο" σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης κ.Πάγκαλο. Θα μπορούσε να είναι μια ακόμα μπούρδα που έχει εκστομίσει. Θα μπορούσε όμως, σαν γνήσιος "λαγός" να έχει πει τα παραπάνω λόγια με έναν στόχο (και έχοντας πάρει το ΟΚ από το κυβερνητικό επιτελείο): Να τρομοκρατήσει τον λαό. Να κάνει τον λαό να οπισθοχωρήσει. Να υποχωρήσει, να τρομοκρατηθεί και να μην κατέβει την Τρίτη και Τετάρτη στις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις.

Όποιος κι αν ήταν ο στόχος του Πάγκαλου, μάλλον έχασε. Ο Ελληνικός λαός, έχει μάθει να μην φοβάται τα τανκς. Έχει μάθει να μην φοβάται τις Χούντες. Δεν φοβήθηκε την Χούντα του '67. Δεν φοβήθηκε την Χούντα του παππού του Πάγκαλου. Δεν φοβήθηκε το '43 και το '73, θα φοβηθεί σήμερα; Είναι προφανές λοιπόν πως τα τρομοκρατικά κυβερνητικά διλήμματα πέφτουν στο κενό και έχουν ως αποτέλεσμα όχι μόνο να μην τρομοκρατείται ο λαός, αλλά να εξοργίζεται ακόμα περισσότερο. Ο θλιβερός υπάλληλος της τρόικας μπορεί να ζήλεψε την δόξα του παππού του (το μήλο κάτω από την μηλιά λένε ότι θα πέσει), δεν σκέφτηκε όμως πως τέτοιου είδους διλήμματα στις κρίσιμες ιστορικές στιγμές της χώρας, ο λαός τα απαντούσε πάντα με ηρωισμό.

Πόσα και πόσα διλήμματα δεν απαντήθηκαν, στην δικτατορία του '67-'73, στην Κατοχή, και ακόμα παλιότερα στην επανάσταση του '21.

* Η διπλανή φωτογραφία είναι αρκετά παλιά. Δεν είναι από το βράδυ της Τρίτης 28ης Ιουνίου. Ωστόσο, συμβουλεύουμε τον κ.Πάγκαλο (και κάθε άλλον βουλευτή) αν θέλει να ψηφίσει το μεσοπρόθεσμο, να κοιμηθεί μέσα στην Βουλή από το βράδυ της Τρίτης. Γιατί το πρωί της Τετάρτης του υποσχόμαστε πως δεν θα κυκλοφορεί κουνούπι από και προς την Βουλή.

Στο δίλημμα λοιπόν Μεσοπρόθεσμο Ή Τανκς απαντάμε Πάγκαλος ΜΕ Ελικόπτερο

Καταγγελία για την δολοφονική βομβιστική επίθεση στο Στέκι «Σφεντόνα»

Πηγή: http://steki-sfentona.blogspot.com/

Στις 5 τα ξημερώματα της 5ης Φλεβάρη 2011 εξερράγη βομβιστικός μηχανισμός στην είσοδο του στεκιού νεολαίας «Σφεντόνα» των Αγωνιστικών Κινήσεων ΑΕΙ-ΤΕΙ Θεσσαλονίκης (Μακρυγιάννη 17) . Η ισχυρή έκρηξη της βόμβας προκάλεσε σοβαρές ζημιές σε όλη την γειτονιά, σε αμάξια και πολυκατοικίες σε μεγάλη απόσταση, και φυσικά στο ίδιο το στέκι. Το γεγονός ότι η περιοχή είναι πυκνοκατοικημένη (δίπλα στην Εγνατία) και ότι πολλοί άνθρωποι διέρχονται συνέχεια από το σημείο δείχνει ότι ήταν μια δολοφονική εγκληματική ενέργεια που ήθελε να προκαλέσει θύματα. Είναι η δεύτερη φορά που το στέκι αυτό γίνεται στόχος επίθεσης με τον συγκεκριμένο μηχανισμό και είναι ένας κρίκος σε μια αλυσίδα παρόμοιων επιθέσεων σε κινηματικούς χώρους στην Θεσσαλονίκη και πανελλαδικά.

Στην εποχή που η κυβέρνηση και η τρόικα με τις πολιτικές του Μνημονίου μας οδηγούν σε κοινωνικό μεσαίωνα, κάθε αγωνιστική, αριστερή φωνή είναι επικίνδυνη. Η επίθεση στην Σφεντόνα πάει χέρι-χέρι με το χτύπημα των διαδηλώσεων, τις διώξεις αγωνιστών και πολιτικών χώρων, τις απολύσεις συνδικαλιστών, την αστυνομική τρομοκρατία και την βαρβαρότητα ενάντια σε κάθε άνθρωπο που αντιστέκεται. Η φασιστικού τύπου τρομοκρατική αυτή ενέργεια έχει πάνω από όλα στόχο τον λαό και το δικαίωμά του να οργανώνεται και να αγωνίζεται.

Δεν θα σκύψουμε το κεφάλι! Καλούμε τον λαό, τη νεολαία και κάθε προοδευτικό άνθρωπο, συλλογικότητα ή σωματείο να καταδικάσει την επίθεση αυτή και να βγει μαζικά στους δρόμους του αγώνα για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής. Εκεί που θα δοθεί πραγματικά απάντηση σε αυτούς που θέλουν να μας γυρίσουν στο σκοτάδι.

Ω, μα τι κόσμος μπαμπά!

Είναι γενικώς αποδεκτό ότι το μεταπολιτευτικό κομματικό σύστημα βουλιάζει καθημερινά σε μία βαθιά κρίση: τα απανωτά σκάνδαλα (SIEMENS, Βατοπέδι, ομόλογα, χρηματιστήριο κλπ), η αποδεδειγμένη διαφθορά υπουργών και βουλευτών, οι χρόνιες πρακτικές των ρουσφετιών έχουν προκαλέσει την απέχθεια της πλειοψηφίας της κοινωνίας. Η τεράστια αποχή στις εκλογές του 2009 αλλά και οι αποδοκιμασίες στελεχών της προηγούμενης αλλά και της τωρινής κυβέρνησης σε δημόσιες εκδηλώσεις μέσα στο καλοκαίρι ήταν εικόνες από το μέλλον. Για αυτό και στις 5 Μάη, μέρα ψήφισης του μνημονίου, μία λαοθάλασσα έξω από τη Βουλή απαίτησε την ανατροπή του πολιτικού σκηνικού, φωνάζοντας “Να φύγετε”.
Δεν είναι απορίας άξιο που αυτή η απαξίωση είναι περισσότερο εμφανής στις νεαρότερες ηλικίες. Η γενιά των 700 ευρώ πριν από 3 χρόνια, έχει τώρα πια “μεγαλώσει” και έχει γίνει γενιά των 500. Σε μία χώρα που έγινε εσχάτως το πειραματόζωο των διεθνών χρηματοπιστωτικών οργανισμών, οι νέοι και οι νέες έχουν την τιμητική τους και υπόκεινται στα πιο ακραία πειράματα: τρέξιμο και δουλειά μέχρι να αντέχουν τα πόδια σου και αν δεν σου αρέσει υπάρχει και η ξενιτιά... Είναι ανατριχιαστικό, αλλά πρόσφατα σε μια έρευνα στους νέους πτυχιούχους το 70% δήλωσε ότι θα επιθυμούσε να φύγει από τη χώρα!
Γιατί εδώ τι μπορεί να περιμένει; Εργασία αξιοπρεπή δεν θα έχει, ασφάλιση δεν θα έχει, περίθαλψη δεν θα έχει, ελεύθερο χρόνο δεν θα έχει, ευκαιρίες δεν θα έχει. Δεν ξέρουμε αν το έχουν συνειδητοποιήσει οι τοπικοί άρχοντες και οι κάθε είδους υπεύθυνοι, αλλά μας παραδίδουν έναν κόσμο πολύ χειρότερο από αυτόν που τους άφησε η προηγούμενη γενιά.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες γίνονται και οι αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοέμβρη. Θα ακούσουμε υποσχέσεις, σχέδια ανάπτυξης, μεγάλα λόγια. Ποια ανάπτυξη όμως σε μια Κρήτη που τα καλύτερα μυαλά της – οι νέοι - θα θέλουν να φύγουν στο εξωτερικό; Όταν το βασικό όραμα που προβάλλεται, υπό τον ψευδεπίγραφο τίτλο «επενδύσεις», είναι να γίνουμε γκαρσόνια Κινέζων ή Άγγλων «επενδυτών»; Κινδυνολογίες; Φοβόμαστε ότι ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα στο σήριαλ «ξεπούλημα της Κρήτης», όταν η σύμβαση του μνημονίου αναφέρει ξεκάθαρα ότι δημόσια περιουσία και φυσικός πλούτος είναι υποθηκευμένα στους δανειστές.
Ποιος θα μιλήσει πειστικά για πρωτοβουλίες που μπορούν να παρθούν, σε κόντρα με την κυβέρνηση του μνημονίου, για να μείνουν οι νέοι στον τόπο μας; Πώς δεν θα κλείσουν νοσοκομεία και θέσεις εργασίας νέων γιατρών, πώς δεν θα κλείσουν σχολεία, πώς θα διατεθεί το αγροτικό και τουριστικό προϊόν στους νέους και όχι στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, πώς θα ενισχυθεί η δημόσια δωρεάν άθληση, τι μέτρα ανακούφισης θα παρθούν για τους άνεργους, με ποιες εργασιακές σχέσεις θα εργάζονται οι νέοι στις υπηρεσίες των τοπικών κοινωνιών; Και όταν λέμε πειστικά, εννοούμε με ποιο τρόπο θα αντληθούν πόροι και από την κυβέρνηση, αλλά και από τους έχοντες (ξένους και έλληνες) που παριστάνουν τους επενδυτές στο νησί μας. Και κυρίως ποιοί θα τα κάνουν αυτά. Σίγουρα όχι αυτοί που ρήμαξαν τον τόπο δεκαετίες τώρα.
Οι δημοσκόποι αποκαλούν τη νεολαία “αστάθμητο παράγοντα”. Τι θα γίνει λοιπόν με αυτόν τον παράγοντα; Οι κυβερνώντες ελπίζουν οι νέοι να παραμείνουν θεατές και να απέχουν ή αν συμμετέχουν να πράξουν σύμφωνα με τις οικογενειακές παραδόσεις, οι οποίες καθορίζονται από ιδιαίτερες σχέσεις του παρελθόντος με τα δύο διεφθαρμένα κόμματα εξουσίας.
Η νέα γενιά θα μιλήσει, θα δράσει, θα σφραγίσει τις εξελίξεις, δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά. Όχι μόνο με κραυγές αγωνίας όπως τον Δεκέμβριο του 2008. Αλλά και ανιχνεύοντας ένα άλλο όραμα για την χώρα και για το νησί μας. Χωρίς δανειστές, τοκογλύφους και εκβιαστές, χωρίς μνημόνια και τρόικες, με δουλειά, υγεία, μόρφωση, πολιτισμό.

Μούστος Μανόλης, απόφοιτος Γιατρός
Κουρούση Μαρία, κίνηση νέων εργαζομένων dikaioma.gr

Η κυρία Διαμαντοπούλου τίμησε την Κοκκινιά

Πηγή: "Θα το θυμόμαστε"

Σήμερα άνοιξαν τα σχολεία. Ήταν γνωστό ότι στην τελετή αγιασμού του 26ου Δημοτικού Σχολείου Νίκαιας θα παρευρεθεί ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας. Ενόψει της μεγάλης μέρας, τα πιτσιρίκια έβαλαν τα καλά τους, το ίδιο και οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί.

Φτάνοντας όμως στο σχολείο, όλοι ένιωθαν περίεργα. Δεκάδες γνωστοί και άγνωστοι ασφαλίτες είχαν ζώσει τον τόπο. Η κατάσταση ήταν ασφυκτική. «Όλοι αυτοί οι μυστικοί για τον Παπούλια; Αποκλείεται!», σχολίαζαν αρκετοί από τους παρόντες, προσπαθώντας να μαντέψουν την αιτία της... συρροής αστυνομικών.

Ώσπου τους λύθηκε η απορία. Ξαφνικά, περικυκλωμένη από ασφαλίτες, εισέβαλε στο προσκήνιο η κυρία Διαμαντοπούλου. Όπως εισβάλλουν οι εχθροί. Απροειδοποίητα, επειδή γνωρίζουν πολύ καλά σε τι «εκτίμηση» τούς έχει ο κόσμος κι ότι, αν μαθευτεί ότι έρχονται, θα έχουν κάθε άλλο παρά αποθεωτική υποδοχή. Καλού-κακού πάντως κουβαλάνε μαζί τους και τους σωματοφύλακες, ενώ οι ασφαλίτες διπλαρώνουν όσους κατοίκους γνωρίζουν ως «αντεθνικά στοιχεία», για να εμποδίσουν το κράξιμο.

Αυτές τις σκηνές δεν θα τις δούμε στο αποψινό δελτίο ειδήσεων. Μόνο τις γενικολογίες του προέδρου (θα ’πρεπε να ντρέπεται, το πάλαι ποτέ αντιστασιακός αυτός, να βρίσκεται σε δημοτικό σχολείο ζωσμένο από ασφαλίτες...), και τα ψέματα της Διαμαντοπούλου. Δεν θα ακούσουμε το «Δώστε λεφτά για την παιδεία» από μια θαρραλέα φωνή ενώ μιλούσε η Διαμαντοπούλου. Ούτε θα δούμε τους (ελάχιστους) επίσημους με τσίπα να φεύγουν όταν ανέβηκε στο βήμα η «κυρία υπουργός».

Δεν πειράζει όμως. Το ξέρουμε και το ξέρουν ότι είναι παντού ανεπιθύμητοι. Και ότι χρειάζονται δεκάδες ασφαλίτες και σωματοφύλακες για να ξεμυτίσουν από τα γραφεία τους. Με μία έννοια, σήμερα όντως η κυρία Διαμαντοπούλου τίμησε την Κοκκινιά οργανώνοντας ολόκληρη εκστρατεία για να βγει 5 λεπτά στην TV. Θα ήταν πράγματι ντροπή για την ιστορική συνοικία να νιώσει η κυρία υπουργός ότι μπορεί να περπατήσει άφοβα τους δρόμους της...

Ποιός είναι ο εγκληματίας του Φοινικόδασους της Πρέβελη;

Μήπως είναι οι ιδιοκτήτες που διεκδικούσαν και διεκδικούν την εν λόγω περιοχή; Αν δεν τους ξέρετε να τους μάθετε είναι η εκκλησία, η τοπική αυτοδιοίκηση και η Νατούρα. Να δούμε τώρα ποια από αυτές τις προστάτιδες κυρίες θα αναλάβει την εγκληματική αδιαφορία και εγκατάλειψη με αποτέλεσμα να χαθεί το πολυτιμότερο πετράδι του Νησιού μας.

Μήπως είναι η ΔΕΗ που με την πλημμελή συντήρηση του δικτύου της ευθύνεται για πάρα πολλές πυρκαγιές ανά την Ελλάδα, πως εξηγείται να πάρει φωτιά ταυτόχρονα σε δύο ακόμα παρακείμενες περιοχές;

Μήπως είναι κυβέρνηση που το μόνο μέλημα της είναι να υπακούσει τις εντολές των ντόπιων και ξένων αφεντικών για το ξεζούμισμα του λαού και τίποτα άλλο πέραν τούτου;

Μήπως είναι η Αντουανέτα μας Όλγα που ήρθε να τζαρκουνομαδιέται (να μπήγει τα νύχια της στα μάγουλα της μέχρις ότου ματώσουν ) και να ρίξει κροκοδείλια δάκρυα πάνω στο πτώμα του φοινικοδάσους; Πόσος καιρός είναι αλήθεια που το κόμμα της κατείχε την εξουσία και αυτή ήταν η εκπρόσωπος του νομού μας, μήπως έκανε τίποτα για την προστασία της λίμνης και δεν το γνωρίζουμε; Γιατί από όσο γνωρίζω ποτέ και από κανένα δεν έγινε τίποτε για την προστασία της. Δεν βρίσκεται τέλος πάντων κανένας να την συμβουλεύσει να μην γελοιοποιείται και να μη μας περνά και εμάς για ηλίθιους.

Μήπως είναι οι αστυνομικές αρχές και ο Εισαγγελέας που το μόνο μέλημα τους ήταν να τρομοκρατούν και να μηνίουν τους ελεύθερους κατασκηνωτές που στην ουσία ήταν αυτοί που λάτρευαν τον χώρο αυτό και για κανένα λόγο δεν ήθελαν την καταστροφή του. Αυτές οι αρχές εκτός από το να κυνηγούν και να μηνύουν τους ελεύθερους κατασκηνωτές δεν είδαν δεν κατέγραψαν την πλήρη εγκατάλειψη του δάσους από τις άλλες αρχές;

Μήπως όμως και όλοι εμείς είμαστε συμμέτοχοι στο έγκλημα; Τι περιμένουμε από ένα κράτος ανάλγητο; Τι περιμένουμε από τους χαραμοφάηδες βουλευτές και κάθε λογής εκπροσώπους, που τους εκχωρούμε το δικαίωμα να σκέπτονται και να αποφασίζουν εν λευκώ για μας; Η κοινωνία μας όπως έχει διαμορφωθεί από το καπιταλιστικό σύστημα που ζούμε, δεν φημίζεται για τη συλλογικότητά της. Το αντίθετο μάλιστα. Ο καθένας προσπαθεί να σώσει το σπιτάκι του, την οικογενειούλα του, το τομαράκι του. Αυτός είναι ο κανόνας. Είτε πρόκειται για τη φορολογία είτε για την πλημμύρα είτε για τον σεισμό είτε για τη φωτιά. Έτσι, η κοινωνία της Καρύστου και της λίμνης Πρέβελη, αλλά και οποιασδήποτε Καρύστου στη χώρα έχει δημιουργηθεί έτσι, που να εξυπηρετεί τις ανάγκες ενός απολύτως ατομικού μοντέλου, από το οποίο λείπει ο μοναδικός παράγων, που προλαβαίνει και στη συνέχεια σώζει είναι: η Κοινωνία, της Αλληλεγγύης.. Η διαρκής κοινωνική συμμετοχή σε αυτά που αποφασίζουν για μας χωρίς εμάς..

Δεν υπάρχει άλλος που να μπορεί να βελτιώσει τη ζωή μιας κοινωνίας εκτός από την κοινωνία την ίδια. Το μοντέλο «σε ψηφίζω, αγοράζω παντούφλες και κάθομαι στην τηλεόραση και έλα να με σώσεις», όχι απλώς δεν λειτουργεί, αλλά παραπέμπει στην αντίστοιχη σχέση προστασίας που παρέχει ο νταβατζής στο πορνείο.

Είναι ίσως η αιτία που έχουμε μια σχέση υποταγμένων διαπλεκόμενων με τις εξουσίες και τις υπηρεσίες τους. Και είναι οπωσδήποτε η αιτία που χάθηκε το φοινικόδασος στην Πρέβελη, το δάσος της Καρύστου, η Πάρνηθα, όλη η Πεντέλη, η Ηλεία και ο Γράμμος, η Σάμος, η Ρόδος ,που δεν λειτούργησαν τα πανάκριβα συστήματα πυροπροστασίας στην Ολυμπία και στη Πρέβελη, είναι η αιτία που χάνονται οι θάλασσές μας και ο καθαρός αέρας που ανασαίναμε. Δεν πρέπει να τους εμπιστευόμαστε δεν πρέπει να είμαστε υπάκουοι.

Μήπως φταίω και εγώ ατομικά; Πριν δύο βδομάδες προτού εκδηλωθεί η πυρκαγιά είχα επισπευτεί το χώρο και είχα διαπιστώσει την εγκατάλειψη και το πόσο επικίνδυνα θα ήταν τα πράγματα αν για οποιοδήποτε λόγω έπεφτε στο χώρο έστω και μια σπίθα. Επειδή καμιά από τις προαναφερόμενες υπηρεσίας δεν ενδιαφέρθηκε για την συλλογή από τα ξερά κλαδιά που κρέμονταν από τους φοίνικες προ αμνημονεύτων χρόνων, και ήταν πασίδηλο ότι θα λειτουργούσε σαν πυριτιδαποθήκη. Επειδή δεν έχω καμιά εμπιστοσύνη στο κράτος και την γραφειοκρατία του απευθύνθηκα σε πολίτες ενεργούς για να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας. Μάλιστα είχαμε βγάλει και αφίσα που καλούσαμε τους πολίτες να συμμετέχουν εθελοντικά για να καθαρίζαμε τον χώρο από τα ξερά κλαδιά και να κάναμε μια ζώνη πυροπροστασίας. Η αρχική πρόταση μάλιστα ήταν να πηγαίναμε στις 20 Αυγούστου δηλαδή δύο μέρες πριν συντελεσθεί το έγκλημα . Η συμμετοχή δεν ήταν ικανοποιητική και το αναβάλλαμε για τις 27 του Αυγούστου οπότε ήταν ήδη αργά!!. Μπήκε ο προβληματισμός μήπως μας συλλάβει ο Εισαγγελέας ή εκκλησία ή τοπική αυτοδιοίκηση ή η Νατούρα !!!και χάσαμε πολύ χρόνο γιατί δεν πιστεύουμε σε βάθος ότι πρέπει να μην είμαστε υπάκουοι στους νόμους που δεν ψηφίσαμε εμείς που δεν μας ρώτησε κανένας πρέπει να υπακούμε τη λογική το συναίσθημα και τη λογική της ταξικής πάλης που διέπει όλα όσα εξελίσσονται γύρο μας. Φταίμε λοιπόν και εμείς γιατί δεν καταφέρνουμε να πείσουμε το λαό να μην είναι υπάκουος στις αρχές πρέπει να περάσουμε από δίκη με πρόεδρο όχι τον εισαγγελέα αλλά την φύση και το λαό.

ΗΛΙΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ
από το βαριά πληγωμένο Ρέθυμνο.

Η δυστυχία του να είσαι ΠΑΣΟΚ

Του ΚΙΜΠΙ από την εφημερίδα "Δρόμος"

Δεν θα ‘θελα να ήμουν εσύ. Ούτε ψύλλος σοτν κόρφο σου...ΤΟ ’74 ωρυόσουν στο Σύνταγμα: «Στις 18 σοσιαλισμό». Δεν ξέρω τι εννοούσες... «Κάνε κράτει», σου λέγαν οι άλλοι, αλλά εσύ ακλόνητος. Έπειτα, ο «μεγάλος» άρχισε τις διευκρινήσεις. «Τρίτος δρόμος», «Τρίτος, τέταρτος, τι σημασία έχει», είπες εσύ, «αρκεί να φτάσουμε». Μετά προέκυψαν τα εθνικοπατριωτικά, «η Ελλάδα στους Έλληνες», «βυθίσατε κι ένα “Χόρα”» να ‘χετε να πορεύεστε. Έπειτα, οι μη προνομιούχοι (ποιοι ήταν αυτοί; Ήσουν κι εσύ μέσα;) και τελικά, έφτασε η άγια ώρα της «Αλλαγής» του ’81. Κι ο σοσιαλισμός; Έψαχνε τον Τρίτο δρόμο.

Τελικά, οι βάσεις δεν ήταν ραπανάκια, το ΝΑΤΟ είχε πίσω πόρτα, η ΕΟΚ των μονοπωλίων απέκτησε και ΜΟΠ, να χορτάσουν οι μη προνομιούχοι επιδοτήσεις. Όχι όλοι, μην το παραχέσουμε κι όλας. Στο μεταξύ, η «Αλλαγή» έστησε την ιστορία στο ραντεβού, βγήκε με τους συμμάχους. Έκανε, βέβαια, ο «μεγάλος» τα τσαλίμια του, αδέσμευτοι, πρωτοβουλία των 6, μι μικρή δόση εθνικής περηφάνιας, αλλά μικρότερες οι μερίδες από την πίτα, «α, παιδιά, ό,τι πήρατε πήρατε στην πρώτη τετραετία, τώρα έχουμε σταθεροποίηση».

Και ξαφνικά, από μη προνομιούχος έγινες ρετιρέ. «Ρετιρέ, εγώ;» τόλμησες να ψιθυρίσεις, αλλά το κατάπιες. Έπειτα, ο «μεγάλος» το ‘ριξε στον καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο. Νέα τζάκια, φαγοπότι, «μα, πότε έγιναν τόσοι σύντροφοι προμηθευτές και εργολάβοι;» αναρωτήθηκες, αλλά υπέθεσες, πως όλα έχουν σχέση με τον «Τρίτο δρόμο». Μα, και τα πάμπερς με τα πεντοχίλιαρα; Πλακώσαν τα γουνάκια, οι εθνικοί εισαγγελείς. Οποίος διασυρμός! Διάλειμμα.

Ωραία παρένθεση ο Μητσοτάκης. Ξύπνησε το πράσινο κτήνος μέσα σου. «Λαός, ΠΑΣΟΚ στην εξουσία». Θρίαμβος το ’93. Νέα αλλαγή. Αλλά, με τις χαρτορίχτρες; Με τα μέντιουμ; Με την καμαρίλα της Εκάλης; Η φύση έδωσε τη λύση. Θεός σχωρέσ’ τον.

Αυτός ο τύπος με τις ελιές και το ύφος του λογιστή σου κάθισε στο στομάχι, αλλά τελικά κατάπιες και τον εκσυγχρονισμό. Αμάσητο. Και μαζί και τον λαϊκό καπιταλισμό (έκανες τουλάχιστον καμιά μπάζα ή είσαι από τα κορόιδα;) και τους νταβατζήδες και τους εθνικούς προμηθευτές και το Ολυμπιακό τερατούργημα και τους σκανδαλιάρηδες υπουργούς.

Πενταετές πένθος με Καραμανλή. Ξύπνησε ξανά το πράσινο κτήνος μέσα σου. «Παπανδρέου είναι, δεν μπορεί», σκέφτηκες, «κάτι θα έχει πάρει απ’ τον “μεγάλο”», Είπε κι εκείνο το «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» και σου ‘κλεψε την καρδιά. «Επιτέλους», είπες, «ξαναβρήκαμε το δρόμο». Ναι. Τον Τρίτο Δρόμο για τη βαρβαρότητα. Με ΔΝΤ. Με χούντα πιστωτών. Με φτώχεια. Με εργασιακό μεσαίωνα. Με κατεδάφιση κοινωνικού κράτους. «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες;» Ξέχνα το. Κι εσύ ανήκεις στο ΠΑΣΟΚ; Και το ΠΑΣΟΚ σε ποιον ανήκει;

Γι’ αυτό σου λέω. Δεν θα ‘θελα να ‘μουν εσύ

ΚΙΜΠΙ

Γονείς δίπλα στα παιδιά τους

Aνακοίνωση της Ενωσης Γονέων και Κηδεμόμων Μαθητών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δήμου Χανίων.

Από τις «Ακροβασίες»

"Τα παιδιά μας βαρέθηκαν την κοροϊδία, έφτασαν σ’ αυτή την ιστορική στιγμή να εξεγερθούν. Η εξέγερση αυτής της χαρισματικής γενιάς που θα έχει τις περισσότερες γνώσεις, τα περισσότερα χωρίς αντίκρισμα πτυχία, δεν έχει ίχνος αναρχίας και χάους, έχει ενεργούς μικρούς πολίτες, έντιμους και σκεπτόμενους που μας κάνουν περήφανους.
Εμείς υπερασπιζόμαστε τις επιλογές των παιδιών μας γιατί όλοι θυμόμαστε ότι έμεινε ατιμώρητος ο δράστης-αστυνομικός ενός άλλου παιδιού 15 χρονών, πριν από 23 χρόνια, του Μιχάλη Καλτεζά, όλοι θυμόμαστε τη «ζαρντινιέρα», τα «πράσινα παπούτσια» και τόσες άλλες εκδηλώσεις ανανδρίας και δειλίας από μερίδα αστυνομικών που βασίζουν το θάρρος τους στο όπλο τους, αφού δεν έχουν τίποτε άλλο να επιδείξουν"
"Κάθε γενιά έχει δικαίωμα στη ζωή και στο όνειρο, στα παιδιά μας των 15 χρονών κάποιοι έχουν ήδη στερήσει τη δουλειά και το όνειρο και φτάνουν οι αστυνομικοί που εμείς πληρώνουμε, να τους στερούν και τη ζωή.
Κανένας γονιός δεν πρόκειται να αφήσει να γίνει αυτό!
Όλοι είμαστε δίπλα στα παιδιά μας, να τα στηρίξουμε, να τα προστατεύσουμε από την «υπερπροστασία» της αστυνομίας που δολοφονεί και της κυβέρνησης που καταστρέφει την ελπίδα της νέας γενιάς.
Ήρθε η στιγμή να αφήσουμε τα παιδιά μας να μας οδηγήσουν, ίσως αυτά μπορούν επιτέλους να μας βγάλουν σ’ ένα ξέφωτο!", προσθέτει η Ενωση.

Μεταφράζοντας "κατά βούληση" τον Ισοκράτη

Διαβάσαμε εδώ και μας λύθηκε η απορία για τον Ισοκράτη...

Στο χθεσινό πρωτοσέλιδο του "Ελεύθερου Τύπου" απάντησε με τη γελοιογραφία του ο Γιάννης Δερμεντζόγλου, αλλά και ο Νίκος Σαραντάκος που βρήκε το πρωτότυπο απόσπασμα του Ισοκράτη και έκανε την πραγματική μετάφραση

Γράμμα μαθήτριας για τον Αλέξη

Αντιγραφή από εδώ

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου θα σκοτώνουν έναν συνομήλικό μας κι εμείς θα συνεχίζουμε τη ζωή μας σαν να μην συμβαίνει τίποτα;;;;; Και τι θα γίνει μ’ εκείνη τη ζωή που αφαιρέθηκε τόσο βίαια και άδικα;;;; Θα το αφήσουμε έτσι χωρίς την παραμικρή αντίδραση την στιγμή που καθένας από μας θα μπορούσε να είναι στη θέση του άτυχου παιδιού;;;

Ενός λεπτού σιγή δεν φτάνει

Μιας ζωής οργή μπορεί ν’ αρκεί

Για μια ζωή που χάθηκε

για μια δημοκρατία που αιμορραγεί

για να βουλώσει για πάντα του όπλου η κάνη

που σκότωσε ένα αθώο μαθητή

άδεια σχολεία, γεμάτοι οι δρόμοι

δεν σταματά η αδικία μ’ ένα σπασμένο καδρόνι

ούτε με μία κοινή ποινή

για όποιον κρατά της χώρας το τιμόνι

είναι η ώρα που κάνουμε στροφή

ΟΧΙ δεν θα μας δολοφονείτε κάθε στιγμή!

ΟΧΙ δεν θα μας καθοδηγείτε στην καταστροφή!

ΟΧΙ έχουμε ακόμα φωνή!

ΟΧΙ δεν τρώμε μασημένη τροφή!

ΟΧΙ παρατράβηξε το σκοινί!

ΟΧΙ ξεχείλισε η οργή!

Είναι μάταιο να λυπόμαστε για τους νεκρούς που ποτέ δεν θα αναστηθούν αλλά έχει το μεγαλύτερο νόημα στον κόσμο να λυπόμαστε για τους ζωντανούς που θα πεθάνουν άδικα από ένα κράτος που έχει 28 δις για τις τράπεζες και μόνο 1 σφαίρα για το λαό!!!

Σήμερα ο "κουκουλοφόρος" είμαι εγώ ... Αύριο ο "κουκουλοφόρος" θα είσαι εσύ.

Γράφει ο mauros, στα σχόλια της ανάρτησης του Αριστερού Παράθυρου

κι η Οργή μας προσυπογράφει αρκετά από αυτά που λέει.

Εσύ ο μεσόκοπος νοικοκυραίος που πιστεύεις ότι κινδυνεύεις από τους εξεγερμένους .
Αλλο ένα θύμα της καταστολής είσαι κι εσύ.
Η αποδόμηση της γλώσσας από τα κυρίαρχα ΜΜΕ σε έχει φέρει σε απόγνωση; "ως πότε θα τα σπάνε οι κουκουλοφόροι;", "τι φταίει το μαγαζάκι μου;", "γιατί καταστρέφουν την περιουσία του κοσμάκη;". Ακούς για "βάνδαλους" που μόνο στόχο έχουν να σε λεηλατήσουν. Σε πείθουν γι αυτό και σε καλούν να γίνεις μέρος του συστήματός τους. Σου είπαν ότι η εξέγερση στρέφεται εναντίον σου.

Ποιός στα λέει όλα αυτά;
Είναι ή όχι ο ίδιος που σε λεηλατεί καθημερινά; Ο ίδιος που άρπαξε τις οικονομίες σου με τις χρηματιστηριακές φούσκες, εκείνος που σε κρατάει όμηρο με τα ενυπόθικα δάνεια και σε κατακλέβει με τα τραπεζικά επιτόκια. Ο ίδιος που σε κοροιδεύει χρόνια τώρα, με μπλέ, πράσινους και κόκκινους κόκκους, που σε απειλεί με την ίδια βία που άφησε στον τόπο τον 15χρονο Αλέξη για να σου ληστεύει το χαράτσι της φορολογίας, να σου αποσπά τα λύτρα των ασφαλίστρων για υπηρεσίες που ξέρεις καλύτερα από τον καθένα ότι δε θα στις δώσει ποτέ.

Είναι ο ίδιος που σε τρομοκρατεί με τη δήθεν εθνική απειλή της εξέγερσης ενώ έχει φροντίσει ήδη να σε κρατάει σε καθεστώς μόνιμης ομηρίας. Είναι αυτός που μπορεί να οικειοποιείται και να διανέμει στους οικείους του όσα σου αρπάζει, δήθεν για κοινωνικούς σκοπούς ώστε να απαλύνει το δίκαιο αίσθημα της αδικίας που νοιώθεις. Αυτός που βλέπεις να κατακλέβει ατιμώρητος τους πάντες για λογαριασμό του μεγάλου κεφαλαίου, κι όταν σε φτάνει στο αδιέξοδο της πτώχευσης να αναγκάζεσαι να ακολουθήσεις το παράδειγμά του, να παίρνεις δηλαδή με πλάγιους τρόπους το μερίδιο της κοινωνικής λεηλασίας, μόνο που εσύ δεν έχεις με το μέρος σου ούτε το νόμο ούτε τη "δικαιοσύνη" ούτε τους μηχανισμούς βίας, με αποτέλεσμα να σε "τσακώνει" σαν κοινό κλέφτη, να σε διαπομπεύει στα μάτια μιας κοινωνίας που με τη σειρά της τον εμπιστεύεται, κλεινοντάς σε τελικά στα κελιά σαν κοινό απατεώνα.

Πάρε χαρτί και μολύβι, βάλτα κάτω και βρες μόνος σου πόσα είναι αυτά που σου έχει λεηλατήσει το κράτος, κι ούτε λόγος για αποζημιώσεις.

Σήμερα ο "κουκουλοφόρος" είμαι εγώ, έτσι στα δείχνουν κι έτσι τα καταπίνεις αμάσητα. Αύριο ο "κουκουλοφόρος" και ο "εθνικός κίνδυνος" θα είσαι εσύ.

Δεν βγήκαμε στους δρόμους για να επιτεθούμε σε σένα, το βιός σου και τις ανάγκες σου. Ο αγώνας μας είναι ενάντια στους ίδιους αυτούς που σε λεηλατούσαν και σε λεηλατούν, για να σταματήσει η λεηλασία επιτέλους. Δε θα το δείς αυτό γιατί οι ανάγκες μας δεν χωρούν στο χαζοκούτι που προστάζει την κοινωνική σου συμπεριφορά.

Οσοι κατεβήκαμε στο δρόμο συνειδητά δεν σου είμαστε ξένοι. Είμαστε τα παιδιά. τα αδέλφια και οι φίλοι σου. Δεν έχουμε στόχο εσένα και την πενιχρή σου περιουσία. Δεν είμαστε όμως στρατηγοί και δεν ελέγχουμε κάθε εκδήλωση αυτής της οργής. Νέοι άνθρωποι και οι σκληρότερα εκμεταλευόμενοι που κατεβαίνουν στο δρόμο χωρίς καμία συνειδητοποίηση όσον αφορά την ποιότητα και τον τρόπο που διεξάγουμε την άμεση ρήξη με την καταπίεση δεν ελέγχονται από εμάς ούτε μας δίνουν λόγο για τις πράξεις τους.

Τόσο καιρό η ίδια εξουσία που σήμερα έχει το θράσσος να σε καλεί να την υπερασπιστείς, παρουσίαζε τους εξεγερμένους σαν "βάνδαλους" που καταστρέφουν την περιουσία σου και κλέβουν τα υπάχοντά σου. Εκείνη διαπαιδαγώγησε τα παιδιά και τους "άθλιους" να αντιλαμβάνονται την εξέγερση σαν πλιάτσικο και καταστροφή. Εκείνη τους επέβαλε την ανάγκη για τα καταναλωτικά αγαθά που σήμερα λεηλατούν για να τα αποκτήσουν, αφού τους στέρησε κάθε άλλο μέσο απόκτησής τους.

Εμείς πάντα τα φτύναμε όλα αυτά και δείχναμε σαν αξία τη ζωή και την ελευθερία. Ηρθε για άλλη μια φορά ο καιρός να επιλέξεις αν θα είσαι ο μαλάκας που θα καλούν όποτε χρειάζονται να τους προστατεύσει για να ξεκινήσουν τη νόμιμη λεηλασία σε βάρος σου αμέσως μόλις περάσει ο κίνδυνος ανατροπής τους.

Ηρθε η ώρα να επιλέξεις αν είσαι άνθρωπος με αίμα από αυτό που χύσανε στο δρόμο τα κρατικά καθάρματα. Ηρθε η ώρα να τους δείξεις ότι υπάρχεις σαν άτομο κι όχι σαν άλλοθι για την ασυδοσία τους να σε λεηλατούν.

Οπως σε αγνόησαν αγνοησέ τους, όπως σε πλήγωσαν πλήγωσέ τους, όπως σε τσάκισαν ΤΣΑΚΙΣΕ ΤΟΥΣ!

Βιοπορτρέτο

του Στέφανου Παραστατίδη από το ΕΠΙΚΑΙΡΟ

Πρώτα, μου είπαν ότι θα βάλουν κάμερες στα γήπεδα. Δεν είπα τίποτα, γιατί πίστεψα ότι έτσι θα γλύτωνα από τους χούλιγκαν που έκαναν κακό στην ομάδα μου.

Έπειτα, αποφάσισαν να παρακολουθούν με κάμερες τις διαδηλώσεις. Δε μίλησα, γιατί πίστεψα πως έτσι θα απαλλαγώ από τους κουκουλοφόρους που καταστρέφουν σε κάθε πορεία το μαγαζί της μητέρας μου…

Κατόπιν, τοποθέτησαν κάμερες στους δρόμους. Δε μίλησα, γιατί πίστεψα πως έτσι θα προφυλαχθώ από τους τσαντάκηδες και τους ληστές του δρόμου.

Αργότερα μου ανήγγειλαν ότι θα βάλουν κάμερες στα σχολεία. Δε μίλησα γιατί θεώρησα πως αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος πρόληψης κατά των ναρκωτικών που απειλούν τα παιδιά μου.

Τέλος, έβαλαν κάμερες στη δουλειά μου. Δεν είπα τίποτα, γιατί θεώρησα ότι θα ήταν κίνητρο για τους τεμπέληδες να εργαστούν επαρκώς.

Μια μέρα μπήκα στο σπίτι μου και αντίκρισα μια κάμερα να με κοιτά κατάματα. Τότε σήκωσα το κεφάλι, ύψωσα τη φωνή μου και της είπα ότι είναι ανεπιθύμητη στο σπίτι μου, γιατί προσβάλει τα ατομικά μου δικαιώματα και παραβιάζει τα προσωπικά μου δεδομένα.

Μου ήρθε δικάσιμος εντός ολίγων ημερών. Ήμουν κατηγορούμενος. Στο δικαστήριο μου απήγγειλαν τις κατηγορίες. Κατηγορήθηκα ως χούλιγκαν-κουκουλοφόρος-ληστής-κακός πατέρας-τεμπέλης. Καταδικάστηκα να τελώ υπό μόνιμη παρακολούθηση. Χειραγωγήσιμος για το «καλό της ανθρωπότητας».

Σιωπή, οπλίζεις τον εχθρό. φωνή τον ετρομάζεις,
Τα λόγια σου ας βγούν μπροστά, στα πόδια μην το βάζεις,
Και αν η φωνή σου δε θα βγει, καν’ τη σιωπή σου ν’ ακουστεί,
Να καταλάβει ουρανούς, να φτερουγάει με αετούς,
Να ακουστεί ελεύθερη!

Παγκόσμια ημέρα του κροκόδειλου

Από το πρωί Η οργή ήμουν πολύ ... οργισμένη με την "παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος" και όλη την υποκρισία που περιφέρεται σε κανάλια και εφημερίδες.

Τόσο οργισμένη που τα δάχτυλα δεν πηγαίνανε στο πληκτρολόγιο, κι έλεγα καλύτερα να μη γράψω τίποτα σχετικό.
Έπεσα όμως επάνω στην ανακοίνωση των Οικολόγων Πράσινων Χανίων (όπως αυτή δημοσιεύεται στα σημερινά Χανιώτικα Νέα) που λες και ήτανε μέσα στο μυαλό μου. Την αντιγράφω λοιπόν (ελπίζω χωρίς παρεξήγηση). Η γελοιογραφία είναι από τα "Νέα"

"Ο κροκόδειλος, όταν καταβροχθίζει το θύμα του, βγάζει δάκρυα από τα μάτια του. Αυτά είναι τα λεγόμενα «κροκοδείλια δάκρυα», που έχουν μείνει πλέον ως παροιμιώδης έκφραση, για όλους εκείνους που υποκριτικά εκφράζουν την ευαισθησία τους για τα θύματά τους ή για την καταστροφή που οι ίδιοι προκάλεσαν. Επειδή λοιπόν το σκηνικό αυτό επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο και την Ημέρα Περιβάλλοντος, κάθε 5η Ιουνίου, να έχουμε παρέλαση από τα κανάλια και τις εφημερίδες όλων εκείνων που καταστρέφουν το περιβάλλον, να έχουν το θράσος να εμφανίζονται και ως προστάτες του και χορηγοί εκδηλώσεων προστασίας της φύσης, οι Οικολόγοι Πράσινοι Χανίων προτείνουν την μετονομασία της Ημέρας, έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Να μετονομαστεί λοιπόν η 5η Ιουνίου από Ημέρα Περιβάλλοντος σε Παγκόσμια Ημέρα του Κροκοδείλου! Να δίνουμε λοιπόν κάθε χρόνο τέτοια μέρα την ευκαιρία σε όλους εκείνους που όλο τον υπόλοιπο χρόνο καταστρέφουν το περιβάλλον να κάνουν κάτι για καθαρά ψυχοθεραπευτικούς λόγους ή, έστω, για τα μάτια του κόσμου, να κάνουν για μια μέρα του χρόνου, το χρέος τους απέναντι στον πλανήτη και το περιβάλλον. Βέβαια, αυτό κάποιοι κακεντρεχείς το λένε αγγλιστί “greenwashing”, «πράσινο ξέπλυμα», κατά το αντίστοιχο του «ξεπλύματος μαύρου χρήματος» που υπάρχει στην οικονομία. Καταστρέφεις ένα φαράγγι; Θέλεις να κάνεις λιμάνι με κοντέινερ και πετρελαιοφόρα να σουλατσάρουν στον όμορφο κόλπο της Μεσσαράς στο Τυμπάκι; Θέλεις να γεμίσεις την Ελλάδα γήπεδα γκολφ και τουριστικά χωριά σε προστατευόμενες περιοχές όπως το Κάβο Σίδερο κι ας έχει ήδη η Κρήτη πρόβλημα λειψυδρίας; Προτιμάς να ποτίζεις τα γρασίδια και τα γκολφ αντί να ξεδιψάς ανθρώπους; Χτίζεις αυθαίρετο σπίτι ή ξενοδοχείο μαζώνοντας την παραλία ή τον ποταμό; Κόβεις τα δέντρα ή καις το δάσος; Χρησιμοποιείς τα ζώα σαν παιχνίδι και μετά τα παρατάς αδέσποτα στους πέντε δρόμους; Αφήνεις σκουπίδια παντού στο διάβα σου; Θέλεις να κάνεις οικοδομικά τετράγωνα τους ελεύθερους χώρους; Αφήνεις ως δήμαρχος τα ΙΧ να καβαλάνε το παλιό λιμάνι και τους κατ’ όνομα μόνο- πεζόδρομους; Είναι η πόλη σου η τελευταία στη χρήση των ουσιαστικά ανύπαρκτων μέσων μεταφοράς; Κάνεις μελέτες επί μελετών για ποδηλατόδρομους που ποτέ δεν θέτεις σε λειτουργία; Προωθείς τα πυρηνικά εργοστάσια και τη ραδιενέργεια όπως η κυβέρνηση; Εγκαταλείπεις στη μοίρα τους τις ήπιες μορφές ενέργειας κι αντί να πουλάει η ηλιόλουστη χώρα σου τεχνολογία ηλιακής ενέργειας στους Βορειοευρωπαίους, αντίθετα την εισάγει από αυτούς, διότι εμείς είμεθα πολύ απασχολημένοι κάνοντας εισαγωγές πετρελαίου και προωθώντας αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου; Κυκλοφορείς στην αγορά μείγμα ηλιελαίου με ορυκτέλαιο, αντί να προωθείς το βιολογικό ελαιόλαδο; Κάνεις χημικό πόλεμο με τη φύση ψεκάζοντας ανεξέλεγκτα αγροτικά προϊόντα που πουλάς για να τρώνε οι άλλοι; Είσαι οπαδός του Φρανκενστάιν και προωθείς τα μεταλλαγμένα προϊόντα; Δίνεις ως κυβέρνηση το αστρονομικό ποσό των τριάντα (30) ευρώ σε κάθε σχολείο για Περιβαλλοντική Εκπαίδευση; Αφήνεις τις προστατευόμενες περιοχές χωρίς Φορείς Διαχείρισης επί χρόνια, έρμαιο στην αυθαιρεσία του καθενός; Δίνεις πολλαπλάσια χρήματα για δρόμους απ’ όσα δίνεις για το περιβάλλον; Αφήνεις την μισή Ελλάδα να καίγεται και μετά διευκολύνεις την οικοδόμηση και «αξιοποίηση» των καμένων εκτάσεων; Πιστεύεις ακόμη και σήμερα, με την κλιματική αλλαγή και τη μισή Ελλάδα καμένη ότι δεν υπάρχει ανάγκη για αυτόνομο υπουργείο Περιβάλλοντος; Ε, τότε, αυτή είναι η δική σου μέρα, η Ημέρα του Κροκοδείλου! Ας το σκεφτούν επιτέλους εκεί στον ΟΗΕ και την κυβέρνηση. Πρέπει επιτέλους οι γιορτές να αποκτήσουν το πραγματικό νόημά τους!"

Οικολόγοι Πράσινοι Χανίων

Αλέκος Παναγούλης

Μεθαύριο κλείνουν 31 χρόνια από την Πρωτομαγιά του 1976 που ο Αλέκος Παναγούλης σκοτώθηκε σε ένα αμφιλεγόμενο (τουλάχιστον έτσι έχει καταγραφεί στη λαϊκή συνείδηση) αυτοκινητιστικό δυστύχημα, λίγες μέρες πριν την αποκάλυψη στοιχείων που υποστήριζε πως είχε για το "φάκελο ΕΣΑ".

31 χρόνια μετά ο Αλέκος Παναγούλης μοιάζει να έχει ξεχαστεί. Πολλοί ίσως από τους πολύ νεώτερους να μην ξέρουν καν πως τον Αύγουστο του 1968 προσπάθησε να δολοφονήσει τον δικτάτορα Παπαδόπουλο, συνελλήφθη, βασανίστηκε απάνθρωπα και καταδικάστηκε δις σε θάνατο. Παρέμεινε στις φυλακές για πέντε χρόνια κάτω απο απάνθρωπες συνθήκες κρατώντας μια αξιοπρεπή και αγωνιστική στάση, αυτή που του είχαν κληρονομήσει αν θέλετε οι αγωνιστές μιας άλλης γενιάς.

Αυτά είναι τα λίγα που ξέρω να πω για τον Παναγούλη και ίσως πράγματι να είναι λίγα.

Θα δοκιμάσω λοιπόν κάτι άλλο. Θα φιλοξενήσω ένα φίλο, που έχει να πει κάτι παραπάνω.

Ανεξάρτητα από το αν συμφωνώ μαζί του ή όχι (κι αυτό θα ισχύει πάντα και αυτονόητα σε κάθε περίπτωση που φιλοξενώ φίλους) ας δούμε τι έχει να μας πει.

Διαβάστε ακόμα κάποια ποιήματα του που μου έδωσε μια γρήγορη αναζήτηση στο δίκτυο. Νομίζω ότι δικοί του είναι και οι στίχοι από το γνωστό "Πάλης ξεκίνημα"
"Πάλης ξεκίνημα, νέοι αγώνες, οδηγοί της ελπίδας οι πρώτοι νεκροί, Όχι άλλα δάκρυα κλείσαν οι τάφοι, λεφτεριάς λίπασμα οι πρώτοι νεκροί Λουλούδι φωτιάς βγαίνει στους τάφους μήνυμα στέλνουν οι πρώτοι νεκροί Απάντηση θα πάρουν ενότητα κι αγώνα για να 'βρουν ανάπαυση οι πρώτοι νεκροί"