Κλεπτοκρατικό σκάνδαλο - Εθνικό έγκλημα

Δελτίο Τύπου της ΚΟΕ για την παράδοση της ΑΤΕ στην μαφία τωνκερδοσκόπων

Η τρικομματική συγκυβέρνηση Σαμαρά προχωρά με αδιαφανείς και αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις στο ξεπούλημα της Αγροτικής Τράπεζας. Πρόκειται για ένα ακόμη ζήτημα στο οποίο ο λαός εξαπατήθηκε προεκλογικά. Έλεγε ο Αντώνης Σαμαράς στις 14 Ιουνίου στο Βελλίδειο: «Για εμάς η Αγροτική Τράπεζα είναι ένας δημόσιος τραπεζικός πυλώνας, που δεν πρέπει να κλείσει, γιατί μέσα της έχει εγγυήσεις αγροτικής γης και δεν πρέπει να μείνει χωρίς χρηματοδότηση». Σήμερα ο Α. Σαμαράς, με την συνέργεια Βενιζέλου, Κουβέλη, διαγράφει τις προεκλογικές του δεσμεύσεις, ευθυγραμμίζεται με τις εντολές της Τρόικα, κόβει τη χρηματοδότηση στην ΑΤΕ και την παραχωρεί στην Τράπεζα Πειραιώς.

Πρόκειται για σκάνδαλο πρώτου μεγέθους. Γιατί, ενώ μια ιδιωτική τράπεζα, η Τράπεζα Πειραιώς, στηρίζεται κεφαλαιακά με κονδύλια, που σε τελική ανάλυση βαρύνουν τον ελληνικό λαό, αυτό δεν γίνεται για μία δημόσια Τράπεζα, την ΑΤΕ. Δηλαδή η δημόσια στήριξη, αν και δημόσια, εφαρμόζεται μόνο για τις ιδιωτικές τράπεζες, όχι για την ΑΤΕ ούτε για το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο,  καταστρέφοντας κάθε δυνατότητα για δημόσιο τραπεζικό πυλώνα. Την ίδια στιγμή ανακοινώνεται ότι η Τράπεζα Πειραιώς αναλαμβάνει μόνο το «υγιές» κομμάτι της ΑΤΕ, την «καλή» ΑΤΕ, ενώ το ζημιογόνο κομμάτι θα το φορτωθεί ο ελληνικός λαός. Ιδιωτικοποίηση των κερδών, κοινωνικοποίηση των ζημιών.

Και σαν μην φτάνουν όλα αυτά, αναφέρεται σε διεθνή πρακτορεία, ότι ο διοικητής της Τράπεζας Πειραιώς κ. Σάλλας για να διασώσει τη θέση του στην Τράπεζα Πειραιώς, παίρνει δάνεια άνω των 100 εκατομμυρίων ευρώ μέσω off shore στην Κύπρο και μάλιστα από τράπεζα (Marfin), η οποία επίσης ανακεφαλαιοποιείται με δημόσια κονδύλια. Δηλαδή, η επί της ουσίας «πτωχευμένη τραπεζοκρατία», με την αμέριστη στήριξη της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, συνεχίζει το πάρτι στις πλάτες του ελληνικού λαού.

Επιπλέον, το ξεπούλημα της ΑΤΕ σχετίζεται άμεσα με τα υπέρογκα σκανδαλώδη χρέη εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ που έχουν σωρρεύσει σε βάρος της ΑΤΕ τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Επιχειρούν, λοιπόν, σε συναλλαγή με την τραπεζοκρατία, να λειτουργήσει το ξεπούλημα της ΑΤΕ σαν πλυντήριο, που θα ξεπλύνει ένα μέρος της αθλιότητας του πολιτικού συστήματος της διαφθοράς και της διαπλοκής.

Όμως, ακόμη και αυτό το πολύπλευρο σκάνδαλο σε βάρος του Δημοσίου Ταμείου ωχριά μπροστά στο εθνικό έγκλημα που διαπράττει η συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ με την πώληση της ΑΤΕ. Γιατί στην ΑΤΕ είναι υποθηκευμένο το 70% της αγροτικής γης της χώρας. Αυτός στον οποίο τελικά θα καταλήξει η ΑΤΕ –καθώς το μέλλον της Τράπεζα Πειραιώς είναι κι αυτό άδηλο- θα ελέγχει μια από τις πιο σημαντικές παραγωγικές δυνατότητες της χώρας αλλά και το μεγαλύτερο μέρος του ίδιου του εδάφους της χώρας. Κυριολεκτικά μέσα από την πώληση της ΑΤΕ, «πωλείται η Ελλάς», ξεπουλιέται αντί πινακίου φακής ένα μεγάλο κομμάτι της Ελλάδας. Για να καταλήξει στους τοκογλύφους δανειστές. Γι’ αυτό άλλωστε απαίτησε η Τρόικα να ιδιωτικοποιηθεί η ΑΤΕ.

Αυτό το έγκλημα δεν πρόκειται να το επιτρέψει ο ελληνικός λαός.

Ας το ξέρουν καλά, συγκυβερνήτες και τραπεζίτες, ότι είναι υπόλογοι απέναντι στον ελληνικό λαό.

Δεν θ’ αργήσει η στιγμή που θα λογοδοτήσουν.

Ο εθνικός πλούτος δεν εκχωρείται. Το ξεπούλημα δεν πρόκειται να αναγνωρισθεί από τον ελληνικό λαό.

Βροντερό "ΟΧΙ" στη νέα κατοχή

Η Σύνοδος Κορυφής της Ε.Ε. βάζει τη σφραγίδα της στη νεοελληνική χρεοκοπία και τη μετατροπή της χώρας σε προτεκτοράτο. Οι αποφάσεις της Συνόδου σημαίνουν τη μόνιμη εγκατάσταση της τρόικας στην Ελλάδα, και ουσιαστικά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τους διεθνείς «προστάτες».

Εβδομήντα ένα χρόνια μετά την 28η Οκτωβρίου του 1940 επιβάλλεται στη χώρα μια νέα κατοχή και καταλύεται κάθε έννοιας λαϊκής κυριαρχίας και εθνικής ανεξαρτησίας. Οι ηγέτες της ευρωζώνης διατάζουν το άμεσο ξεπούλημα της χώρας και κάνουν σαφές σε όλους τους τόνους ότι ο ελληνικός λαός θα πληρώσει ακριβά, με μόνιμη εποπτεία και οικονομική εξαθλίωση.

Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ έχει χάσει κάθε ίχνος ντροπής. Αφού έπαιξε το ρόλο του φτωχού συγγενή και κομπάρσου στη Σύνοδο, τώρα δεν διστάζει να πανηγυρίσει που η χώρα μπαίνει κάτω από τη μπότα της μόνιμης επιτροπείας. Στην πραγματικότητα δεν μπορούμε να μιλάμε για «κυβέρνηση» αλλά για μια εθελόδουλη κλίκα που βλέπει τον εαυτό της μόνο σαν τοπικό συνεργάτη των νέων κατακτητών.

Ο λαός δεν μπορεί να ανεχτεί άλλη προσβολή της αξιοπρέπειάς του. Δεν μπορεί να ζήσει σαν δούλος, σαν υπήκοος ενός προτεκτοράτου της Γερμανίας. Υπάρχει διέξοδος για τη χώρα: Εκδίωξη της τρόικας και της κυβέρνησης, στάση πληρωμών στους δανειστές, ανεξαρτησία, δημοκρατία, παραγωγική ανασυγκρότηση, ο λαός στο προσκήνιο. Είναι μια διέξοδος δύσκολη και με ρήξεις. Ταυτόχρονα όμως είναι ο μοναδικός δρόμος που δεν οδηγεί στην κοινωνική εξαθλίωση και την εθνική καταστροφή.

Οι παρελάσεις για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου πρέπει να μετατραπούν σε βροντερές λαϊκές διαδηλώσεις ενάντια στη μετατροπή της χώρας σε προτεκτοράτο. Με μαύρες σημαίες και πλακάτ «ΟΧΙ» στους δρόμους, τα μπαλκόνια, παντού. Με τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς στην πρώτη γραμμή της αντίστασης. Με την ενεργητική άρνηση να αμαυρωθούν οι παρελάσεις από την παρουσία όσων υποστηρίζουν την τρόικα και τη νέα κατοχή.

Η ΚΟΕ για τα αποτελέσματα των εκλογών

Οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές έγιναν στο περιβάλλον της επίθεσης της κυβέρνησης και της τρόικας, της μεγάλης κοινωνικής δυσαρέσκειας και οργής, της πολιτικής κρίσης που δοκιμάζει συνολικά το πολιτικό σύστημα. Τα εκλογικά αποτελέσματα επιβεβαιώνουν τη ρευστότητα και τους μετασχηματισμούς, τις τάσεις και όχι τις παγιωμένες καταστάσεις. Τα μεγάλα ποσοστά της αποχής και του λευκού επιβεβαιώνουν την τεράστια κρίση εμπιστοσύνης προς το σύνολο του πολιτικού συστήματος και των κομμάτων. Το «όλοι ίδιοι είναι» εντείνεται και δίνει τον τόνο. Είναι γενικευμένη η δυσαρέσκεια μεγάλων κομματιών της κοινωνίας και ιδιαίτερα της νεολαίας που δεν εκφράζονται από το σημερινό πολιτικό σύστημα. Είναι δεδομένη όμως και η προσπάθεια να κυριαρχήσει η αποπολιτικοποίηση και η αδιαφορία στα πλαίσια μιας ευρύτερης «αμερικανοποίησης» του πολιτικού συστήματος. Η αποχή δεν είναι άσχετη από την απουσία ενός πολιτικού ρεύματος ανταγωνιστικού με το σημερινό σύστημα.

Η κίνηση Παπανδρέου με το δίλημμα που έθεσε κατάφερε να συγκρατήσει μια πολύ μεγαλύτερη εκλογική κατακρήμνιση που θα δημιουργούσε άμεσο πρόβλημα επιβίωσης της κυβέρνησης. Αυτό όμως δεν μπορεί να αποκρύψει ούτε την εικόνα της απώλειας περίπου ενός εκατομμυρίων ψήφων από την κυβερνητική παράταξη, ούτε την πραγματικότητα της καταδίκης του μνημονίου από τη μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία. Αποφεύχθηκε όμως μια παταγώδης ήττα που θα έθετε σε άμεση αμφισβήτηση κάθε νομιμοποίηση της κυβέρνησης και κερδήθηκε χρόνος. Αυτός ο χρόνος μπορεί να εξαντληθεί γρήγορα κάτω από το βάρος των νέων μέτρων. Η κίνηση Παπανδρέου δεν θα είχε αποτελέσματα αν είχε υπάρξει ένα ρεύμα που να τοποθετεί πειστικά το αίτημα «να φύγει η κυβέρνηση» δείχνοντας μια άλλη προοπτική. Η ΝΔ εμφανίζει μια άνοδο των –καταποντισμένων στις βουλευτικές- ποσοστών της αν και χάνει εκατοντάδες χιλιάδες ψήφους. Η μεταμόρφωσή της σε «αντιμνημονιακή δύναμη» δεν πείθει. Το ΛΑΟΣ εμφάνισε πεσμένα ποσοστά που οφείλονται τόσο στη στάση του απέναντι στο μνημόνιο όσο και στις ευρύτερες εξελίξεις στην πολυκατοικία της δεξιάς και της ακροδεξιάς.

Τα επεισόδια της πολιτικής κρίσης θα συνεχιστούν. Η πολιτική ρευστότητα – στα όρια της πολτοποίησης – θα αναζητά λύσεις ώστε να προωθήσει αλλαγές προς μια πρωτοφανή συμπίεση των εργατικών, λαϊκών και μεσαίων στρωμάτων χωρίς μεγάλες εκρήξεις και αναταραχές. Αυτό είναι το φόντο των συγκυβερνητικών, οικουμενικών και τεχνοκρατικών σεναρίων που προβάλλονται από πλευρές του επιχειρηματικού και πολιτικού κατεστημένου.

Οι δυνάμεις της αριστεράς μπορεί αθροιζόμενες να εμφανίζουν μια εικόνα συγκράτησης έως και επιτυχίας. Η άθροιση όμως δεν μπορεί να γίνει με απλή αριθμητική. Οι αριθμοί δεν μπορούν να κρύψουν την έλλειψη ενός πολιτικού ρεύματος οργάνωσης και συνάντησης των αντιστάσεων και ανάδειξης μιας άλλης προοπτικής. Οι εκλογές δεν αξιοποιήθηκαν από την αριστερά για να δυναμώσει η ιδέα και η προοπτική ενός μεγάλου πολιτικού και κοινωνικού μετώπου ανατροπής. Το ΚΚΕ εμφανίζεται εκλογικά κερδισμένο προβάλλοντας μια πολύ «καθαρή» εκλογική τακτική και αντίστοιχο πολιτικό λόγο. Παραμένει όμως το αδιέξοδο μιας πολιτικής που δεν επιδιώκει την οικοδόμηση πραγματικού μετώπου και μαζικών – ενωτικών αγώνων. Η ηγετική ομάδα του ΣΥΝ είδε το σχέδιο της «συνάντησης με το σοσιαλιστικό χώρο» να αποτυγχάνει αφού οι διεμβολισμοί απαιτούν μια ανεξάρτητη αριστερά με συγκροτημένο πρόγραμμα, κοινωνική δράση, διαχωριστικές γραμμές, πολιτική γραμμή και πρωτοβουλία. Χωρίς αυτούς τους όρους δεν είναι εύκολη η προοπτική ανάταξης του χώρου του ΣΥΡΙΖΑ, πέρα από την ύπαρξή του στα πλαίσια εκλογικών αναγκών. Η Δημοκρατική Αριστερά επιβεβαιώνει με την όλη παρουσία της το χαρακτήρα μιας «υπεύθυνης» συστημικής δύναμης, συμπληρωματικής στη διαχείριση της σημερινής κατάστασης και τα κυβερνητικά σενάρια. Οι Οικολόγοι – Πράσινοι φαίνεται να κατοχυρώνονται σαν δύναμη μιας αποδεκτής και «εντός πλαισίων» απόρριψης της «κλασικής» πολιτικής. Τέλος η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συγκέντρωσε πανελλαδικά ψήφους αριστερών, συσπειρώνοντας τον κόσμο της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, αποτελώντας ταυτόχρονα δεξαμενή υποδοχής της δυσαρέσκειας από τις εξελίξεις στον ευρύτερο χώρο και ιδιαίτερα στο ΣΥΝ και το ΣΥΡΙΖΑ. Θα αποτελέσει θετική εξέλιξη αν αυτή η ενίσχυση δεν συμβάλλει στην ενδυνάμωση της περιχαράκωσης αλλά σε διαδικασίες διαλόγου, ενότητας και αλλαγής.

Το ψηφοδέλτιο της «Ελεύθερης Αττικής» κατέγραψε ένα αρνητικό εκλογικό αποτέλεσμα. Υπαρκτές αλλά δευτερεύουσες αιτίες του άσχημου αποτελέσματος αποτελούν προβλήματα σχετικά με τις σημαντικές οργανωτικές αδυναμίες, αλλά και ζητήματα εκλογικής τακτικής του συνδυασμού. Το βασικό πρόβλημα όμως ήταν ότι δεν αντιστράφηκε η αρνητική εικόνα που δημιουργήθηκε από ΜΜΕ και κομματικούς μηχανισμούς. Ο επικεφαλής της Ελεύθερης Αττικής δέχτηκε όσο κανείς μια συντεταγμένη επίθεση κανιβαλισμού και ανθρωποφαγίας που αποσιωπούσε τα πολιτικά ζητήματα. Η Ελεύθερη Αττική χρεώθηκε μια πολύμηνη ιστορία φθοράς, ίντριγκας, απαξίωσης και αναξιοπιστίας της αριστεράς και ειδικά του ΣΥΡΙΖΑ. Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής και η Ελεύθερη Αττική αποτέλεσαν παράδειγμα ενός πολιτικού λόγου, αναγκαίου για τη συγκρότηση του αντίπαλου δέους στην τρόικα και το μνημόνιο. Το παράδειγμα αυτό θα συνεχίσει να υπάρχει και να παρεμβαίνει. Υποτιμήθηκε όμως η κρίση εμπιστοσύνης και αξιοπιστίας. Και αυτό αναδείχτηκε πιο ισχυρό από την δύναμη της πολιτικής γραμμής ειδικά σε συνθήκες μιας σκληρής εκλογικής αναμέτρησης. Η ΚΟΕ στέκεται αυτοκριτικά σε αυτό το σημείο.

Στην υπόλοιπη Ελλάδα υπήρξαν μια σειρά κινήσεις και σχήματα που κατάφεραν να συσπειρώσουν αγωνιζόμενες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις και σε πολλές περιπτώσεις να έχουν θετικά εκλογικά αποτελέσματα. Οι δυνάμεις της ΚΟΕ έδωσαν τη μάχη των εκλογών μέσα από τέτοια ψηφοδέλτια προβάλλοντας την ανάγκη ενός ευρύτερου μετώπου αλλαγής. Για πρώτη φορά η ΚΟΕ εκλέγει αρκετούς δημοτικούς και περιφερειακούς συμβούλους. Κυρίως όμως δυνάμωσαν δεσμοί ανάμεσα σε κομμάτια του αγωνιζόμενου δυναμικού των τοπικών κοινωνιών σε όλη την Ελλάδα. Αυτά αποτελούν παρακαταθήκη για τις αντιστάσεις και την οικοδόμηση του μετώπου.

Στις περιφέρειες και τους δήμους όπου θα διεξαχθεί εκλογική αναμέτρηση για δεύτερη Κυριακή, η ΚΟΕ καλεί σε καταψήφιση όλα εκείνα τα ψηφοδέλτια που στηρίζονται από ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ με αποχή, άκυρο, λευκό όπου αναμετριούνται μεταξύ τους. Η ΚΟΕ στηρίζει στο δεύτερο γύρο και καλεί σε υπερψήφιση των παρακάτω ψηφοδελτίων: Κορτζίδης (Ελληνικό – Αργυρούπολη), Τζόκας (Καισαριανή), Γκότσης (Νέα Ιώνια) και Κοτσαμπάς – Λαϊκή Συσπείρωση (Πετρούπολη).

Η ΚΟΕ από την επόμενη μέρα των εκλογών θα συμβάλει:

- στην ανάπτυξη, ενδυνάμωση και σύνδεση των αντιστάσεων απέναντι στην επίθεση της κυβέρνησης και της τρόικας.

- στην αναγκαία συνάντηση όσο το δυνατόν περισσότερων δυνάμεων για την αλλαγή πνευμάτων και καταστάσεων στο χώρο της αριστεράς και την οικοδόμηση μιας προοπτικής που να είναι και ενωτική, αλλά και ανταγωνιστική προς το σημερινό πολιτικό και κοινωνικό σύστημα.

- στην ανάπτυξη ενός πραγματικού μετώπου αλλαγής για την απομάκρυνση της επικίνδυνης κυβέρνησης και γενικότερα για τη σωτηρία της χώρας και του λαού από το σημερινό κατήφορο της εξάρτησης, της κοινωνικής ισοπέδωσης και της χρεοκοπίας.

Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας

Καλύτερα να σας διαγράψει ο Παπανδρέου παρά ο λαός!

RESISTANCE FESTIVAL 2010

κόντρα στη βαρβαρότητα του συστήματος και την οπισθοδρόμηση της κοινωνίας…

ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ!

3^Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ

ΓΕΩΠΟΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ (Ιερά Οδός), 18-19-20 ΙΟΥΝΙΟΥ 2010

Η Ελλάδα παραμένει στο επίκεντρο της κρίσης και των κοινωνικών αντιστάσεων που ξεσπούν σε ολόκληρη την Ευρώπη και το Resistance Festival θα δώσει και φέτος το παρόν στα διεθνή κινήματα.

Στις 18, 19 και 20 Ιουνίου 2010 και για τρίτη συνεχόμενη φορά, το Resistance Festival θ’ αποτελέσει ένα σημαντικό βήμα για το συντονισμό και την ενότητα των αγώνων, για να ακουστούν οι φωνές μας πιο δυνατά, για να γίνει πιο αποτελεσματική η αντίστασή μας!

ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ:

Παρασκευή 18/6

7:30 Η Ευρωπαϊκή Ένωση σε κρίση

Fernando Rosas, βουλευτής του Bloco de Esquerda, Πορτογαλία

Arnljot Ask, στέλεχος του Red Party, Νορβηγία

Γιάννης Μπανιάς, μέλος της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ

8:30 Αργεντινή και Ισλανδία. Παραδείγματα χρεοκοπίας και αντίστασης

Jacinto Roldan, αρχισυντάκτης της εφημερίδας Hoy! της Αργεντινής

Thorvaldur Thorvaldsson, πρόεδρος του Red Forum της Ισλανδίας

Σπύρος Μαρκέτος, καθηγητής ΑΠΘ

Σάββατο 19/6

7:30 Αϊτή: Η καταστροφή μιας χώρας από τον «σεισμό» του ΔΝΤ (*)

Μια χώρα που συγκλόνισε τον πλανήτη με την τραγωδία αλλά και τις εξεγέρσεις της. Michel Gressiann και Maria Rose Rencan από το κίνημα αντίστασης της Αϊτής.

8:30 Η αριστερά σε σταυροδρόμι

Γιάννης Θεωνάς, στέλεχος ΚΕΔΑ, μέλος γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ

Αλέκος Αλαβάνος, Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής

Δημήτρης Καζάκης, Οικονομολόγος

Γιάννης Ελαφρός, μέλος Π.Ε. ΝΑΡ, στέλεχος ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Θοδωρής Δρίτσας, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ

Κυριακή 20/6

7:30 Η γλώσσα του ιμπεριαλισμού και του σιωνισμού

Ντομένικο Λοζούρντο, καθηγητής Φιλοσοφίας και συγγραφέας

Βαγγέλης Πισσίας, συντονιστής του Στόλου της Ελευθερίας

Τάκης Πολίτης, από την πρωτοβουλία «Ένα Καράβι για τη Γάζα»

8.30 Κινήματα και Εξουσία

Τζον Χόλογουεϊ, συγγραφέας και καθηγητής στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο Πουέμπλα στο Μεξικό

Ρούντι Ρινάλντι, από την εφημερίδα «Δρόμος»

Σταύρος Σταυρίδης, καθηγητής στο ΕΜΠ

(*) Στην περίπτωση που οι σύντροφοι από την Αϊτή δεν μπορέσουν τελικά να πάρουν βίζα, η εκδήλωση θα αντικατασταθεί από ενημερωτική συνέλευση φοιτητών από Γερμανία, Ιταλία, Νορβηγία.

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ

Παρασκευή 18/6

The Burger Project

Αναπάντεχες διασκευές απ' όλο το φάσμα της σύγχρονης μουσικής. Ανασύρουν διαμάντια από το swing ως το punk και από τη disco ως την country.

Dub Pistols

Θρύλοι στην urban σκηνή της Βρετανίας. Ηχητική βάση της dancehall και dub παράδοσης. Εξαιρετικά πνευστά με τη τρομπέτα να πρωτοστατεί. Βασικό συστατικό: Τα Rap φωνητικά!

Σάββατο 19/6

Mare Yiem

Παραδοσιακοί ήχοι από τη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια συναντούν τον ηλεκτρισμό της δύσης. Μπλουζ και τζαζ αποχρώσεις και με την Αγγελική Τουμπανάκη στη φωνή.

Χαϊνηδες

Χαΐνης: αντάρτης, φυγόδικος αλλά για επαναστατικούς λόγους

Πλούσια ενορχήστρωση, εκρηκτικά ηχοχρώματα, πάθος και μεράκι. Μετά το περσινό λαϊκό γλέντι, για δεύτερη χρονιά στη Γεωπονική.

Κυριακή 20/6

Palyrria

Ονομάζουν τον προσωπικό τους ήχο World-Electro. Μια προσπάθεια αναγέννησης της παραδοσιακής μουσικής μέσα από τις σύγχρονες μουσικές της δύσης (electro, dub, techno).

Transglobal Underground

Η λονδρέζικη κολεκτίβα που πρώτη καθιέρωσε τον όρο "world beat". Μίξη δυτικών, oriental και african ακουσμάτων. Ινδικοί ρυθμοί, νοτιοαμερικάνικα κρουστά αλλά και λίγο από dub και reggae, hip-hop, ανατολίτικα φωνητικά και dance ρυθμούς.

Μετά το τέλος των συναυλιών, πάρτι με γνωστούς dj.

Στην ταβέρνα του φεστιβάλ, μουσική σκηνή με λαϊκά και ρεμπέτικα τραγούδια.

Εργαστήρια, θέατρο, προβολές

Παρασκευή 18/6

7.30 Εργαστήριο πολιτικού σκίτσου

Ο βραζιλιάνος σκιτσογράφος Latuff συζητά με έλληνες συναδέλφους του και μας παρουσιάζουν τη δουλειά τους.

9.30 «Άλλος δρόμος δεν υπήρχε»

Ένα ντοκιμαντέρ του Σταύρου Ψυλλάκη. Μια ιστορία ανταρτών του ΔΣΕ στα βουνά της Κρήτης. Συμμετέχει ο λοχαγός του ΔΣΕ Ηλίας Μεταλλίδης.

Σαββάτο 19/6

9.00 Ουτ΄ ορφανό, ούτε φτωχό, ουτ’ απ΄ τα ξένα ξένον»

Μια θεατρική παράσταση για τα εργατικά ατυχήματα σε σκηνοθεσία Έλενας Πατρικίου.

9.30 «Wobblies». Οι θρυλικοί Βιομηχανικοί Εργάτες του Κόσμου.

Μια ταινία για ένα από τα πιο ριζοσπαστικά εργατικά κινήματα των ΗΠΑ στις αρχές του 20ου αιώνα.

Κυριακή 20/6

7:30 Σεμινάριο αφρικανικών και παραδοσιακών κρουστών

Από τη σχολή της Τάκη

9.30 «Η Μάχη του Αλγερίου»

Μια ταινία-σταθμός για τη δράση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου της Αλγερίας ενάντια στο γαλλικό ζυγό.

Επίσης:

• Σύντομες ενημερώσεις από τις οργανώσεις του εξωτερικού.
• Κάθε μέρα από τις 7μ.μ. παιδότοπος με μουσικοκινητική, θεατρικό παιχνίδι, χειροτεχνίες.
• Εικαστική έκθεση από πέτρα-μέταλλο-ξύλο του Δημήτρη Γραμματικού.
• Μεγάλη συλλογή ταινιών και ντοκιμαντέρ από τη NEW STAR.

Είσοδος : 7€

http://www.resistancefestival.gr

διοργάνωση : ΚΟΕ

Το αγωνιστικό παράδειγμα των ωρομισθίων εκπαιδευτικών

Η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας καταδικάζει τη χτεσινοβραδυνή επίθεση των ΜΑΤ του Χρυσοχοΐδη, τα οποία κάλεσε ο πρόεδρος της ΕΡΤ Γαμπρίτσος, εναντίον των ωρομίσθιων εκπαιδευτικών που ζητούσαν να ακουστεί επιτέλους η φωνή τους. Ο άγριος ξυλοδαρμός προκάλεσε στον τραυματισμό εκπαιδευτικών, με δύο να καταλήγουν στο νοσοκομείο – εκ των οποίων ο Στάθης Κατσούλας, μέλος του Συντονιστικού Ωρομίσθιων Εκπαιδευτικών, με κάταγμα στο πόδι.

Η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας χαιρετίζει το αγωνιστικό παράδειγμα των ωρομίσθιων εκπαιδευτικών, που εμπνέει και θα βρει ανταπόκριση στις λαϊκές συνοικίες, τους χώρους των εργαζομένων και τη νεολαία. Καταγγέλλει τη διαρκή μαύρη προπαγάνδα των δημόσιων και ιδιωτικών σύγχρονων ΥΕΝΕΔ, που εκτελούν εντεταλμένη υπηρεσία προσπαθώντας να καταργήσουν ακόμη και τη δυνατότητα των ανθρώπων να σκέφτονται.

Η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας χαιρετίζει τις πολύμορφες και αναπτυσσόμενες κινητοποιήσεις του εργαζόμενου λαού και της νέας γενιάς, και καλεί σε παλλαϊκό μαζικό ξεσηκωμό για να μη βυθιστεί η χώρα στην εξαθλίωση και για να φύγει η παράνομη κατοχική κυβέρνηση-υπάλληλος των αρπακτικών του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των εγχώριων ληστών.

Χρόνια Πολλά κ. Παπανδρέου

21 Απρίλη 1967: Συνταγματάρχες

21 Απρίλη 2010: ΔΝΤ

Τα πάντα έχουν το συμβολισμό τους: Ο παππούς Γιώργος Παπανδρέου δέχτηκε την εισβολή των απρόσκλητων χουντικών και τιμωρήθηκε με κατ’ οίκον περιορισμό. Ο εγγονός Γιώργος Παπανδρέου προσκάλεσε ο ίδιος το ΔΝΤ παραδίδοντάς του και τυπικά την διακυβέρνηση της χώρας. Από τον γύψο του «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών», στον γύψο του «Ελλάς Ελλήνων Εξοντωμένων».

Το ΔΝΤ ήρθε στην Ελλάδα παρά τις «μεγάλες νίκες» και τις «εκτυφλωτικές επιτυχίες» της κυβέρνησης στις αλλεπάλληλες Συνόδους Κορυφής. Παρά τον διατεταγμένο και γλοιώδη θαυμασμό των συγκροτημάτων τύπου για τον πρωθυπουργό «που αν δεν υπήρχε, έπρεπε να τον είχαμε εφεύρει». Παρά την προπαγάνδα που εδώ και μήνες μας πιπιλίζει τον εγκέφαλο κάθε βράδυ στις οκτώ.

Το ΔΝΤ ήρθε στην Ελλάδα και εγκατέστησε μηχανισμό κηδεμονίας, όχι επειδή αυτή ήταν η φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων. Αλλά επειδή εκεί οδήγησαν οι καταστροφικές πολιτικές αυτής και της προηγούμενης κυβέρνησης, και όλων των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης, που καθοδήγησαν την παραγωγική αποσυγκρότηση, τη δημοσιονομική ασφυξία, την τρομακτική ανισότητα και την δανειακή θηλιά.

Σήμερα θα μας πούνε ότι για την οικονομική (και πολιτική) κατοχή της χώρας από το ΔΝΤ δεν φταίει η κυβέρνηση. Φταίει ο λαός. Που δεν λέει να χωνέψει ότι πρέπει να ζει με μισθούς των 800 ευρώ και συντάξεις των 500 ευρώ. Που δεν θέλει να βγαίνει στη σύνταξη στα 70. Που γκρινιάζει όταν ο μισθωτός των 900 ευρώ πληρώνει περισσότερο από τον βιομήχανο. Που εκπλήσσεται όταν βλέπει ότι το κράτος κερδίζει περισσότερα από το χαράτσωμα των μεταναστών, παρά από τη φορολογία των εφοπλιστών.

Το ΔΝΤ δεν είναι εδώ σήμερα για να δανείσει φτηνά. Φτηνά δάνεισε την Αργεντινή, την Λεττονία, την Ουγγαρία. Σαν προϋπόθεση όμως εκτίναξε τη φτώχεια και την ανεργία, έριξε την οικονομία σε χρόνια ύφεση και ασφυξία και οδήγησε την κοινωνία χρόνια πίσω. Τα ΜΜΕ θα ξαναπούν ψέματα για το ΔΝΤ. Τόσο καιρό δεν το θέλαμε περιμένοντας τους εταίρους της ΕΕ, αλλά τώρα πρέπει να το αποδαιμονοποιήσουμε και να το καλωσορίσουμε. Η κωλοτούμπα δεν έχει όριο.

Η ελληνική κυβέρνηση θα μείνει στην ιστορία ως κυβέρνηση ψευτών και απατεώνων. Άλλα υποσχέθηκε προεκλογικά, άλλα υλοποίησε μετεκλογικά. Και από τότε μέχρι σήμερα, κάθε βδομάδα, άλλα λέει και άλλα κάνει. Αυτά που αποκλείει τον ένα μήνα, τον επόμενο τα θεωρεί αναπόφευκτα. Η γραμμή άμυνας που έχει, είναι μόνο για τα παπαγαλάκια της τηλεόρασης. Το περίστροφο που ζήτησε από την ΕΕ για να «εκβιάσει τις αγορές», τελικά το έβαλε στο στόμα της χώρας και πυροβόλησε. Είναι μια κυβέρνηση αποτυχημένη.

Πάνω από όλα είναι μια κυβέρνηση επικίνδυνη. Οργανώνει και προχωρά στη μεγαλύτερη ληστεία και αναδιανομή πλούτου από τους πολλούς στους λίγους. Απολύσεις, μειώσεις μισθών, δουλειά μέχρι τον τάφο, διάλυση των σχολείων και των νοσοκομείων.

Το σενάριο τρόμου που γράφουν για την ελληνική κοινωνία δεν έχει τέλος. Κάθε μέρα θα έρχονται χειρότερα. Μια μεγάλη πολιτική και κοινωνική ανατροπή είναι ο μόνος εφικτός τρόπος επιβίωσης. Διαφορετικά οι εγχώριοι πολιτικοί και οι διεθνείς επιτηρητές των αγορών, μας οδηγούν κατευθείαν στην εξόντωση.

Υπάρχει κι άλλος δρόμος: Να πληρώσουν οι πολιτικοί υπεύθυνοι και να ανατραπούν οι υπεύθυνες πολιτικές. Ανατροπή των καθεστώτων επιτήρησης, χωρίς το ΔΝΤ και τους οικονομικούς χωροφύλακες. Με αποχώρηση από τον νομισματικό και οικονομικό γύψο της ευρωζώνης. Με επαναδιαπραγμάτευση του χρέους. Επειδή μπορεί να υπάρξει μια Ελλάδα που παράγει, που ευημερεί, που φροντίζει τον εργαζόμενο κόσμο της, όχι τους μιζαδόρους, τα λαμόγια, τους ζάπλουτους των ελβετικών τραπεζών. Για μια Ελλάδα των εργαζόμενων και του λαού και όχι των μιζαδόρων και των Βρυξελλών. Για μια άλλη Ελλάδα σε μια άλλη Ευρώπη.

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ

Εκδήλωση για το Σύμφωνο Σταθερότητας και την Αριστερά

Οι Βρυξέλλες και η γραφειοκρατία της ΕΕ από την πρώτη στιγμή της νέας κυβέρνησης πήραν την πραγματική εξουσία στα χέρια τους. Επέβαλλαν ένα σκληρό προϋπολογισμό, την ώρα που ετοιμάζουν την αναθεώρησή του προς το χειρότερο. Πίεσαν για την επιβολή σκληρών μέτρων σε μια κοινωνία που δεν έχει τίποτα άλλο να δώσει. Απείλησαν με χρεοκοπίες και πτωχεύσεις, και καταλύοντας κάθε έννοια ανεξαρτησίας και κυριαρχίας, στέλνουν τους υπαλλήλους τους να εγκρίνουν μέτρα και νομοσχέδια.

Οι Βρυξέλλες έχουν αποφασίσει ότι η Ελλάδα πρέπει να γίνει παράδειγμα προς μίμηση, συμμόρφωση και υποταγή. Το μένος και η απαξίωση των διεθνών οίκων υπαγορεύτηκε από την απαίτηση των ισχυρών της ΟΝΕ να στηριχτεί πάση θυσία η Ευρωζώνη και το ευρώ. Η Ελλάδα καταδικάζεται από την κυβέρνηση στο ζυγό του αναποτελεσματικού και παράλογου Συμφώνου Σταθερότητας.

Για το σύμφωνο σταθερότητας και τα μέτωπα αγώνα της αριστεράς, διοργανώνεται η κοινή εκδήλωση στο θέατρο Άλφα (Πατησίων 37), από τις οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ ΑΠΟ, ΔΕΑ, ΚΕΔΑ, ΚΟΕ, με ομιλητές τους Α. Αλαβάνο και Κ. Βεργόπουλο.

Θα είναι πάντα στο πλευρό μας!

Έφυγε από τη ζωή η συντρόφισσα Μαριάννα Μπρεκάση. Αγωνίστρια από τα φοιτητικά της χρόνια, όταν πρωτοστατούσε, από τις γραμμές της ΠΠΣΠ, στους αγώνες της νεολαίας της μεταπολίτευσης. Αγωνίστρια μετέπειτα, από τις γραμμές της Α/συνέχεια και της ΚΟΕ, σε όλους τους μικρούς και μεγάλους αγώνες της ελληνικής κοινωνίας. Αγωνίστρια ως επικεφαλής της Νομαρχιακής Κίνησης Αριστερά! από το 2002, στα τοπικά ζητήματα της ιδιαίτερης πατρίδας της, της Θεσσαλονίκης όπου μεγάλωσε και έζησε όλη της τη ζωή. Αγωνίστρια, τα τελευταία 3 χρόνια από τις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ, παλεύοντας για μια άλλη Αριστερά. Αγωνίστρια ακόμη και στα τελευταία 4 δύσκολα χρόνια, παλεύοντας πρόσωπο με πρόσωπο με την επάρατη νόσο, χωρίς ποτέ να το βάζει κάτω.

Η Μαριάννα δεν παραιτήθηκε ούτε επαναπαύθηκε ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές. Διαρκώς πάλευε να αλλάζει τον εαυτό της και να στέκεται στο ύψος των περιστάσεων με μοναδικό σκοπό να ανατρέψει τη δύσκολη κατάσταση για τους «από κάτω».

Η Μαριάννα αποτελεί παράδειγμα για όσους ήταν κοντά της και ειδικά για την ΚΟΕ Θεσσαλονίκης κι ας έφυγε νωρίς. Για αυτό το λόγο, μία δέσμευση έχουμε: να συνεχίσουμε αυτό που άφησε στη μέση. Αυτό θα ήθελε και η Μαριάννα.

Η κηδεία θα γίνει την Τετάρτη 13 Γενάρη, στις 13:00 στον Άγιο Ιωάννη Καλαμαριάς. Η ταφή θα ακολουθήσει στα κοιμητήρια της Κρήνης.

Τρίτη 12 Γενάρη 2010

ΚΟΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Απόπειρα κατάληψης της ΑΣΟΕΕ από τα ΜΑΤ

Δελτίο Τύπου της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Ελλάδας

Οι εμπρηστικές προκλήσεις του κ. Χρυσοχοΐδη θα πέσουν στο κενό

Η πολιτική απόφαση του Υπουργείου «Προστασίας του Πολίτη» για κατάληψη της ΑΣΟΕΕ από τα ΜΑΤ (με το πρόσχημα της… γρίπης), η ρίψη χημικών και ο ανελέητος ξυλοδαρμός των φοιτητών που θέλησαν να μπουν στο Πανεπιστήμιό τους, αποκαλύπτει το επικίνδυνο σχέδιο της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ μπροστά στην πρώτη επέτειο της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

Είναι το ίδιο σχέδιο που την πρώτη μόλις βδομάδα της νέας κυβέρνησης έκανε τα Εξάρχεια κέντρο αστυνομικής αυθαιρεσίας και κατοχής. Το ίδιο σχέδιο που οδηγούσε στη ΓΑΔΑ ένα ολόκληρο μπλοκ με εκατοντάδες διαδηλωτές, μετά το τέλος της πορείας του Πολυτεχνείου. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μπροστά στις διαδηλώσεις της 6ης και 7ης Δεκέμβρη, έχει αποφασίσει να «τελειώνει» με τις εκδηλώσεις μνήμης και διεκδίκησης της νεολαίας. Επιχειρεί να το πετύχει με ένα ενιαίο και συντονισμένο σχέδιο κλιμάκωσης της έντασης, της καταστολής, του φόβου, εκτρέποντας τη νεολαία από τη μαζική διεκδίκηση και τους μαζικούς αγώνες.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και ολόκληρο το σύστημα εξουσίας θέλουν τη νεολαία στη γωνία, φοβισμένη και περιθωριοποιημένη. Όμως το σχέδιο τρομοκράτησης δεν θα περάσει.

Όλοι μαζικά και αγωνιστικά

στις διαδηλώσεις της 6ης και 7ης Δεκέμβρη!

Αθήνα 4/12/2009

Να ακυρωθεί τώρα η αποικιοκρατική σύμβαση με την Cosco

Συμπαράσταση στην απεργία στον ΟΛΠ

Ο μακροχρόνιος αγώνας για να μην περάσει το ξεπούλημα του λιμανιού του Πειραιά έχει μπει στην πιο κρίσιμη φάση του. Είναι γνωστό ότι η σύμβαση που υπέγραψε η κυβέρνηση Καραμανλή με την Cosco είναι γεμάτη παρανομίες προκειμένου να προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση και να υπηρετηθεί η κινεζική εταιρία και όσοι παίρνουν μίζες από αυτήν. Ότι είναι μια αποικιοκρατική σύμβαση και προδιαγράφει ακόμα ένα σοβαρό χτύπημα στα εργασιακά δικαιώματα και τις θέσεις εργασίας. Η σύμβαση με την Cosco είναι με λίγα λόγια καταστροφική για τους εργαζόμενους, το λαό και τη χώρα και πρέπει να καταργηθεί άμεσα. Είναι αλήθεια ότι το δρόμο τον έστρωσε η μετατροπή του ΟΛΠ σε ανώνυμη εταιρία, η μετοχοποίηση και η κατάργηση του αποκλειστικά δημόσιου ελέγχου του λιμανιού. Εκείνο που σήμερα είναι το κρίσιμο και αποφασιστικό είναι να ενωθούν όσο το δυνατόν περισσότερες δυνάμεις με βάση το στόχο και το αίτημα της άμεσης κατάργησης της αποικιοκρατικής σύμβασης.

Μπορεί η σύμβαση να καταργηθεί; Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αναφέρεται στις δυσκολίες που έχει αυτό. Καταρχήν όμως θα πρέπει να επιβεβαιωθεί αν ισχύουν ακόμα όσα έλεγαν προεκλογικά τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Αν ισχύουν αυτά που έλεγε η κα Σουρή ως εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ για θέματα ναυτιλίας πριν έξι μήνες στο συνέδριο της ΟΜΥΛΕ ότι «η κυβέρνηση προχώρησε στη σύναψη μιας κυριολεκτικά αποικιοκρατικού χαρακτήρα σύμβασης» και ότι «αδιαφορώντας για το δημόσιο συμφέρον, προχώρησε σε μία σκανδαλώδη συμφωνία». Αν ισχύουν όσα έλεγε την ίδια περίοδο στη βουλή ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ ο κος Παπουτσής ότι η συμφωνία λειτουργεί κατά του δημόσιου συμφέροντος. Αν ισχύουν όσα έλεγε ο κος Καρύδης ως γραμματέας του Τομέα Εμπορικής Ναυτιλίας του κόμματος σε συνέντευξή του τρεις μέρες πριν τις εκλογές ότι «η σύμβαση παραχώρησης είναι βλαπτική και λεόντειος για το ελληνικό δημόσιο» και ότι «το ΠΑΣΟΚ θα εξαντλήσει όλες τις δυνατότητες -και υπάρχουν πολλές- και σε νομικό και σε πολιτικό επίπεδο ώστε να υπάρξει ριζική και σε βάθος επαναδιαπραγμάτευση, που θα αγγίζει τον πυρήνα και τη φιλοσοφία του νόμου της παραχώρησης». Θα πρέπει ακόμα να επιβεβαιωθεί το νόημα των δηλώσεων του ίδιου του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου όταν μετά τη συνάντηση με τον Κινέζο πρόεδρο τον περασμένο Νοέμβριο έλεγε: «Είχα την ευκαιρία να επαναλάβω την πάγια θέση του ΠΑΣΟΚ για τις στρατηγικές υποδομές και το πώς εμείς τις βλέπουμε για την πατρίδα μας».

Αν τα παραπάνω είχαν πραγματική ισχύ και δεν ειπώθηκαν για άλλούς λόγους, αν η σημερινή κυβέρνηση θέλει να υπερασπίσει το δημόσιο συμφέρον καταργώντας τη σύμβαση που καταψήφιζε και καταδίκαζε ως τώρα και απλά αντιμετωπίζει νομικές και τεχνικές δυσκολίες τότε προκύπτουν τα παρακάτω ερωτήματα:

1. Γιατί η νέα κυβέρνηση δεν εξέφρασε από την πρώτη στιγμή καμιά ουσιαστική πολιτική θέση για το θέμα; Λένε ότι δεν μπορούσαν να λύσουν το θέμα από την πρώτη μέρα. Γιατί όμως δεν επανέλαβαν οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης και ο νέος πρωθυπουργός την «πάγια θέση τους για τις στρατηγικές υποδομές» και άρα έστω την πολιτική βούληση να υπερασπιστούν το δημόσιο συμφέρον και να μην εφαρμοστεί η βλαπτική συμφωνία; Γιατί μιλάνε μόνο για τις «δυσκολίες της επαναδιαπραγμάτευσης».
2. Γιατί και νομικά δεν κινείται άμεσα η κυβέρνηση υπέρ της κατάργησης της σύμβασης αντί να προεξοφλεί τις όποιες δυσκολίες; Είναι δυνατόν να μην μπορεί η ίδια η κυβέρνηση της χώρας να κάνει τίποτα για να υπερασπίσει το λαό και τους εργαζόμενους από μια τέτοια επιζήμια σύμβαση; Γιατί από την πρώτη στιγμή παραιτείται από το δικαίωμα να κάνει αυτό που θα έπρεπε να είναι βασικό καθήκον της;
3. Γιατί επιμένει η κυβέρνηση να λυθεί η απεργία των λιμενεργατών και οποιαδήποτε συζήτηση να γίνει αφού θα έχει εγκατασταθεί η Cosco στο λιμάνι; Δεν σπρώχνει έτσι στη ντε φάκτο κατοχύρωση μιας επιζήμιας για το δημόσιο συμφέρον συμφωνίας;
4. Αν, όπως ισχυρίζονται οι κυβερνητικοί παράγοντες, οι όροι της συμφωνίας έχουν δέσει χειροπόδαρα την κυβέρνηση με ρήτρες και πρόστιμα που θα πρέπει να καταβληθούν σε περίπτωση μη εφαρμογής μιας διάτρητης σύμβασης τότε πως είναι δυνατόν να επιλέχτηκε και να συνεχίζει να είναι στην κρίσιμη θέση του υπουργού παρά τω πρωθυπουργώ ο κος Παμπούκης, το νομικό γραφείο του οποίου συμβούλευε την Cosco και δούλεψε για να επιβληθούν αυτοί οι βλαπτικοί για το δημόσιο συμφέρον όροι;

Τα ερωτήματα αυτά δεν μπορούν να μένουν αναπάντητα. Δεν είναι πρωτοφανές στα διεθνή χρονικά να κινηθεί μία κυβέρνηση ενάντια σε μια βλαπτική και διάτρητη συμφωνία, να επιδιώξει την κατάργησή της. Εκείνο που χρειάζεται είναι η πολιτική βούληση να δοθεί κόντρα με τα συμφέροντα, η πολιτική βούληση να ακολουθηθεί μια πορεία έξω από τα στενά όρια του νεοφιλελευθερισμού που θεωρεί βάρος τη δημόσια περιουσία και χρυσό κανόνα την ιδιωτικοποίηση.

Την βούληση αυτή όμως την έχουν οι εργαζόμενοι και μπορούν να επιβάλουν την ακύρωση της συμφωνίας. Η αποφασιστική στάση τους δείχνει ότι δεν είναι ο μόνος δρόμος η υποταγή και η θυσία των νεότερων και των μελλοντικών εργαζομένων έναντι κάποιας πρόσκαιρης «εξασφάλισης» ορισμένων. Ο αγώνας πρέπει να συνεχιστεί μέχρι να πεταχτεί στο καλάθι των αχρήστων η αποικιοκρατική σύμβαση. Σε αυτό τον αγώνα οι απεργοί έχουν δυνατούς συμμάχους και πρέπει να τους βρουν όλους δίπλα τους: Τους εργαζόμενους στα λιμάνια όλης της χώρας. Τους εργαζομένους σε όλους τους κλάδους. Τους νέους που τους ετοιμάζουν για σύγχρονα σκλαβοπάζαρα. Τα μικρομεσαία στρώματα που δεν εκπροσωπούνται από τον κάθε Μίχαλο και κανένα συμφέρον δεν έχουν από το ξεπούλημα του λιμανιού. Το λαό του Πειραιά που έχει κάθε λόγο να παλέψει για δημόσιο λιμάνι. Όλο το λαό που έχει ανάγκη από νίκες περισσότερο από ποτέ. Την Αριστερά που ο ρόλος της είναι αποφασιστικά και ενωτικά να στέκεται δίπλα σε όλους τους εργαζόμενους. Άμεσα απαιτείται η επέκταση του αγώνα, ώστε να αγκαλιάσει όλους τους εργαζόμενους και την κοινωνία. Η έκφραση με κάθε τρόπο της συμπαράστασης όλων είναι απαραίτητη.

Για τη νίκη των εργαζόμενων και της απεργίας

Για ένα δημόσιο λιμάνι που θα λειτουργεί με ισχυρή τη θέση των εργαζόμενων και κοινωνικά κριτήρια

Νέο εργοδοτικό έγκλημα

Τη Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου δύο νεαροί εργάτες από την Ινδία και το Νεπάλ έχασαν τη ζωή τους από αναθυμιάσεις δουλεύοντας για τη σύνδεση παιδικού σταθμού με αγωγό της ΕΥΔΑΠ που ο Δήμος Κηφισίας είχε αναθέσει με εργολαβία στην εταιρία ΑΚΜΟΝ ΑΤΕ. Στο έργο δεν τηρούνταν ούτε τα στοιχειώδη μέτρα ασφάλειας. Τόσο ο Δήμος Κηφισιάς όσο και η ΕΥΔΑΠ έσπευσαν με ανακοινώσεις τους να ξεκαθαρίσουν ότι δεν έχουν καμία σχέση με το έγκλημα. Φυσικά «δεν έχουν καμία σχέση» όπως και όλοι οι οργανισμοί που στα πλαίσια της κυβερνητικής νεοφιλελεύθερης πολιτικής εκχωρούν τα πάντα σε εργολάβους για να καταργηθεί κάθε έννοια εργατικών δικαιωμάτων και μέτρων ασφάλειας. Η μετοχή της ΕΥΔΑΠ στο χρηματιστήριο να ανεβαίνει και όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες...

Οι εργάτες που ξεκίνησαν για τη δουλειά το πρωί και δεν γύρισαν στο σπίτι τους έχουν φτάσει τους 63 μέσα στο 2009. Οι εργοδότες, η κυβέρνηση, ο δικομματισμός έχουν αποδείξει ότι θεωρούν αναλώσιμη τη ζωή των εργαζομένων προκειμένου να προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση και η συσσώρευση του πλούτου στους λίγους. Μόνη απάντηση είναι να ακουστεί δυνατά η φωνή των εργαζομένων, να εκφραστεί η οργή απέναντι στις πολιτικές της φτώχειας, της ανεργίας, της εκμετάλλευσης.

Σε θέση μάχης για ν’ αλλάξουν τα πράγματα στην αριστερά

Από τον περασμένο Δεκέμβρη ζούμε μια συντονισμένη προσπάθεια των δυνάμεων του συστήματος να χτυπηθεί με κάθε τρόπο ο ΣΥΡΙΖΑ, ακριβώς γιατί έβλεπαν σ' αυτόν μια δυναμική -που ξεκίνησε το 2007 και έφτασε να απειλεί το δικομματικό σύστημα το 2008- που μπορούσε να αναταράξει τα ήρεμα νερά του πολιτικού συστήματος, να αφυπνίσει συνειδήσεις, να βρεθεί δίπλα και μαζί με τους εργαζόμενους και τη νεολαία στους αγώνες που θα ξετυλίγονται. Έβλεπαν έναν εν δυνάμει επικίνδυνο αντίπαλο, μια εν δυνάμει πραγματική ριζοσπαστική αριστερά, μια νέα ανεξάρτητη πολιτική δύναμη με δυνατότητα ανατροπής του πολιτικού σκηνικού.

Σ' αυτή τη συστηματική προσπάθεια χτυπήματος του ΣΥΡΙΖΑ βοήθησε η από τα μέσα υπονόμευσή του από δυνάμεις του ΣΥΝ που είτε υπέσκαπταν και αναιρούσαν τα αριστερά του χαρακτηριστικά, είτε κινούνταν σε μια επικοινωνιακή -επί της ουσίας απολίτικη- κατεύθυνση. Αυτή η διπλή επίθεση αφού οδήγησε στο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, συνεχίστηκε με μεγαλύτερη ένταση μέχρι σήμερα. Αν δεν ανακοπεί, οδηγεί σε πορεία ουσιαστικής διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή. Στην κοινωνία υπάρχει μεγάλη δυσαρέσκεια και οργή, υπάρχουν πολλά και άλυτα από τους διαχειριστές του συστήματος προβλήματα, σχεδιάζεται πόλεμος ενάντια στους εργαζόμενους και τη νεολαία με τις διαρθρωτικές αλλαγές, και τις κυβερνήσεις που θα σκαρώσουν. Σε αυτή τη στιγμή είναι αναγκαία η παρουσία και δράση μιας ενωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς, και ακόμη περισσότερο υπάρχουν οι όροι για μία μεγάλη αντισυστημική ριζοσπαστική αριστερά που θα βάζει τη σφραγίδα της στις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις.

Η απόφαση του ΣΥΝ αποτελεί μια πρόταση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του ΣΥΝ, και η υιοθέτησή της στις 6/9/2009 από την πλειοψηφία των συνιστωσών, πισωγυρίζει ακόμα περισσότερο τον ΣΥΡΙΖΑ, γυρνώντας τον στην εποχή Κωνσταντόπουλου.

Η απόφαση αυτή συνιστά χειρισμό (τόσο της υγιούς βάσης του ΣΥΝ, όσο και του ΣΥΡΙΖΑ) κι όχι υποχώρηση ή ενωτική διάθεση από πλευράς του ΣΥΝ, γιατί δεν διασφαλίζεται το αριστερό ριζοσπαστικό πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ ούτε στη γραμμή και τα συνθήματα, ούτε στη δημόσια εκπροσώπηση, ούτε πολύ περισσότερο στην κατάρτιση των ψηφοδελτίων και στην κοινοβουλευτική ομάδα -αν προκύψει τέτοια. Γιατί δεν απαντάει στις ανησυχίες και τον προβληματισμό του κόσμου και των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ που αναρωτιούνται γιατί να συμβάλουν στην ανάδειξη βουλευτών που υιοθετούν και ψηφίζουν δεξιές θέσεις ή που δηλώνουν πως είναι ανοιχτοί σε συνεργασίες με το ΠΑΣΟΚ (νωπές ακόμα οι δηλώσεις Φιλίνη-Ψαριανού). Γιατί σ' αυτή την πρόταση δεν υπάρχει τίποτα που έστω να προσπαθεί να δεσμεύσει πολιτικά τους «συνήθεις ύποπτους» για τα κεντροαριστερά σενάρια και τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ είτε με «μεταγραφές» τους προς αυτό, είτε ψηφίζοντας επίμαχα νομοσχέδια. Πράξεις που στο άμεσο μέλλον θα χρωματίσουν και στιγματίσουν όχι μόνο τους ίδιους αλλά και το ίδιο το εγχείρημα.

Η αποδοχή της πρότασης του ΣΥΝ ψαλίδισε για άλλη μια φορά τη δυνατότητα να υπάρξει ο πραγματικός ΣΥΡΙΖΑ και όχι το κακέκτυπο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Άλλωστε η θεωρούμενη «υποχώρηση» του ΣΥΝ (που έγινε ακριβώς γιατί δεν «έβγαιναν τα κουκιά», αλλά και για να κατευναστούν οι αντιδράσεις της βάσης του) έχει ημερομηνία λήξης στις 4/10 είτε μπει στη Βουλή με μια κοινοβουλευτική ομάδα μάλλον αποκλειστικά του ΣΥΝ και επικεφαλής τον πρόεδρό του, είτε δεν μπει οπότε θα αναζητηθούν άλλα σωσίβια (πχ. Οικολόγοι Πράσινοι) για το μέλλον.

Θεωρούμε ότι η αποδοχή της πρότασης του ΣΥΝ από την πλειοψηφία των συνιστωσών σημαίνει ότι χάθηκε μια σημαντική ευκαιρία για να βγει ο ΣΥΡΙΖΑ απ' αυτή τη δύσκολη κατάσταση και να προχωρήσει με έναν πραγματικό αριστερό ριζοσπαστικό προσανατολισμό. Χάθηκε μια σημαντική ευκαιρία να ξανακερδηθεί ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ που έχει απογοητευτεί, χάθηκε το συγκριτικό πλεονέκτημα να περιορίσουμε το ΚΚΕ να μην μονοπωλεί το χώρο της αριστεράς, χάσαμε τη δυνατότητα απεύθυνσης στην «άλλη αριστερά», αλλά και -πολύ πιο σημαντικό- χάσαμε τη δυνατότητα όχι απλά να μην βοηθήσουμε στην αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ, αλλά να δημιουργήσουμε τουλάχιστον ευήκοα ακροατήρια στον αντιδεξιό ή και αντιδικομματικά δυσαρεστημένο κόσμο. Χάσαμε μια ευκαιρία να αλλάξουμε τα πράγματα στην αριστερά, να έχουμε μια ενότητα στη βάση της υπηρέτησης των λαϊκών αγώνων και συμφερόντων κι όχι μια καρικατούρα ενότητας στη βάση της υπηρέτησης των εκλογικών αναγκών του ΣΥΝ.

Κατανοούμε απόλυτα τους φόβους, τις ανησυχίες, τις αρνήσεις και τα ερωτηματικά που έχουν σύντροφοι, φίλοι και ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ, τόσο για τα κεντροαριστερά σενάρια και τη στάση απέναντι στο ΠΑΣΟΚ, όσο και για τη διάλυση του εγχειρήματος. Γιατί μπορεί να αποφύγαμε τη διάσπαση, αλλά δεν έχουμε αποφύγει τη διάλυση όχι απλά του εγχειρήματος, αλλά και της ιδέας για μια ενωτική αντισυστημική και μεγάλη αριστερά.

Σε κάθε περίπτωση, το ζήτημα του προσανατολισμού και του χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ θα ξανατεθεί την επομένη των εκλογών. Μια αριστερά ανύπαρκτη μπροστά στις εξαιρετικά σημαντικές εξελίξεις είναι κίνδυνος ορατός. Και εδώ προτείνουμε τη διεξαγωγή πανελλαδικής σύσκεψης στις 19-20 Οκτώβρη όπου να συζητηθούν τα ζητήματα του εκλογικού αποτελέσματος, του πολιτικού πλαισίου και της κατεύθυνσης του ΣΥΡΙΖΑ, παράλληλα με αυτά της οργανωτικής λειτουργίας και συγκρότησης.

• Επειδή η μέχρι τώρα αντιπαράθεση (και ιδιαίτερα με τα ειδικά μέσα που αυτή διεξάγεται) έχει οδηγήσει στον εγκλεισμό στα κομματικά τείχη κι όχι στην αναζήτηση μιας αναγεννητικής προσπάθειας του ΣΥΡΙΖΑ,
• επειδή έχει διαμορφωθεί μια «κοινή γνώμη» ότι το πρόβλημα είναι οι καρέκλες και τα πρόσωπα (Αλαβάνος-Τσίπρας),
• επειδή έχουν κατατάξει άτομα και συνιστώσες σε «στρατόπεδα» κλείνοντας μάτια κι αυτιά δημιουργώντας μια σφαλερή απολίτικη οπαδοποίηση,
• επειδή ούτε θέλουμε ούτε είναι σωστό να βοηθήσουμε κι εμείς στο να οδηγηθεί ο κόσμος στο σεχταρισμό, στην ιδιώτευση, στο περιθώριο,
• επειδή πρέπει να παραμείνουμε παρόντες στις αυριανές δύσκολες μάχες,
• επειδή αναμένουμε και επιζητούμε την πιο δημοκρατική, πλατιά και ουσιαστική συζήτηση και συνάντηση με τον κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ και με την ανεξάρτητη από το δικομματισμό και το σύστημα αριστερά, και τέλος
• επειδή δεν χαρίζουμε σε επαγγελματίες, μηχανισμούς και προσωπικές φιλοδοξίες, ένα εγχείρημα που γέννησε ελπίδες και άνοιξε προοπτικές στον κόσμο της αριστεράς,

παραμένουμε ενεργοί σ' αυτό και θα παλέψουμε να συνεχίσει

Όχι όπως πριν

Μπορούμε και δικαιούμαστε να ζήσουμε αλλιώς!

Κάτω η κυβέρνηση και οι πολιτικές που μας μαυρίζουν τη ζωή

Είναι τεράστιες οι ευθύνες της επικίνδυνης, ανεύθυνης και ανίκανης κυβέρνησης Καραμανλή για τη μεγάλη περιβαλλοντική καταστροφή της χώρας μας – για δεύτερη φορά τα τελευταία δύο χρόνια.

Η ελληνική κοινωνία βιώνει με πολλούς τρόπους, οικονομικούς και περιβαλλοντικούς, το αδιέξοδο της πολιτικής που ακολουθήθηκε από όλες τις κυβερνήσεις τις τελευταίες δεκαετίες. Ο νεοφιλελευθερισμός καίει το περιβάλλον, όπως «καίει» τις λαϊκές κατακτήσεις, το 8ωρο, τους μισθούς, τη σταθερή και αξιοπρεπή απασχόληση, τα κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα, το δημόσιο πλούτο. Οι δύο πτέρυγες του δικομματισμού, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, με πρόθυμο συμπαραστάτη το ΛΑΟΣ, εφάρμοσαν ένα μοντέλο που «καίει» το μέλλον, καταστρέφει τη ζωή.

Είναι υπόλογοι απέναντι στον ελληνικό λαό, τις μελλοντικές γενιές, το περιβάλλον, όλοι αυτοί που με νόμους και πολιτικές οικοπεδοποίησαν αφού έκαψαν την Πεντέλη και την Πάρνηθα, νομιμοποίησαν βίλες – αναψυκτήρια στον Υμηττό, ψήφισαν το δασοκτόνο νόμο 3208/03, διέλυσαν τους μηχανισμούς δασοπροστασίας, ευτέλισαν τους συμβασιούχους δασοπυροσβέστες, όλοι αυτοί που σχεδιάζουν τους νέους αυτοκινητόδρομους στον Υμηττό και την Τεχνόπολη στην Πάρνηθα, που επιτρέπουν ιδιωτική, συνεταιριστική ή εκκλησιαστική ιδιοκτησία σε δάση. Αφού έφτιαξαν μια Αθήνα-τέρας, θέλουν να τη διπλασιάσουν με το νέο Ρυθμιστικό, τσιμεντοποιούν τους δημόσιους χώρους και επί 35 χρόνια δεν «μπόρεσαν» να κάνουν δασολόγιο, κλείνοντας το μάτι ή «χαϊδεύοντας τα αυτιά» σε καταπατητές, οικοπεδοφάγους, εργολάβους.

Σήμερα είναι η στιγμή της καταγγελίας της κυβέρνησης Καραμανλή αλλά και συνολικά του εμπρηστικού ανίκανου και διεφθαρμένου συστήματος του δικομματισμού και του νεοφιλελευθερισμού. Δεν είναι στιγμή μιας δήθεν «εθνικής ομοψυχίας» ή της δήθεν «εποικοδομητικής συζήτησης» σε ένα τραπέζι των αρχηγών κομμάτων, δηλαδή, συζήτηση με μια κυβέρνηση που υλοποιεί μια περιβαλλοντοκτόνα και αντικοινωνική πολιτική και με μια αντιπολίτευση (ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ) που δεν κάνει καμία ουσιώδη κριτική στην κυβέρνηση. Είναι στιγμή καταγγελίας, αποδοκιμασίας, είναι στιγμή κινητοποίησης και άρσης της ασυλίας που έχει η παραπέουσα κυβέρνηση Καραμανλή και της «εκλεκτής» παρέας του… Είναι στιγμή απαίτησης να αρθούν όλοι οι νόμοι που ψήφισαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και οι οποίοι οδηγούν στην επανάληψη των διαρκών εγκλημάτων σε βάρος της ζωής και του περιβάλλοντος.

Σήμερα ο θυμός της κοινωνίας για το δεύτερο μετά το 2007 πύρινο ολοκαύτωμα πρέπει να εκφραστεί δυνατά και αυθεντικά. Να φύγει η κυβέρνηση που μας μαυρίζει τη ζωή. Να μπει φραγμός στις πολιτικές που μας μαυρίζουν τη ζωή. Μπορούμε και δικαιούμαστε να ζήσουμε αλλιώς!

Αυτό είναι το κύριο και το βασικό ετούτη την στιγμή. Αυτός είναι ο ρόλος που πρέπει να διαδραματίσει η Αριστερά. Σ’ αυτήν την κατεύθυνση η ΚΟΕ απευθύνει έκκληση στα κόμματα της Αριστεράς, στις συλλογικότητες των ενεργών πολιτών, στους κοινωνικούς φορείς, σε όλους τους προοδευτικούς πολίτες να κινητοποιηθούν άμεσα, μαχητικά, ενωτικά και αποφασιστικά.

Αν δεν θέλουν ή δεν μπορούν, να παραιτηθούν

Επικίνδυνη και ανίκανη η κυβέρνηση Καραμανλή

Δυο χρόνια μετά το εφιαλτικό καλοκαίρι του 2007, ο πύρινος εφιάλτης επιστρέφει και αναδεικνύει με τον πλέον δραματικό τρόπο τις ευθύνες της επικίνδυνης κυβέρνησης Καραμανλή, που μέσα σε τρία χρόνια έχει κατακάψει τη χώρα, το περιβάλλον, τις ζωές και το μέλλον χιλιάδων ανθρώπων.

Δεν διδάχτηκαν τίποτα από την καταστροφή του 2007. Δεν έκαναν το παραμικρό για να οργανωθεί η δασοπροστασία, για να προστατευθεί το περιβάλλον. Αντίθετα, πιστοί στο νεοφιλελεύθερο δόγμα για «λιγότερο κράτος» συνέχισαν την αποψίλωση της πυροσβεστικής υπηρεσίας, κατάργησαν ουσιαστικά τη δασική υπηρεσία, αύξησαν τους εποχικούς πυροσβέστες και διεύρυναν ακόμα περισσότερο το δασοκτόνο νόμο 3208/03, που πυροδοτεί τα εμπρηστικά συμφέροντα.

Εξοργισμένος ο λαός παρακολουθεί την παντελή απουσία οργάνωσης και διαπιστώνει την προκλητική αδιαφορία, η οποία για ακόμα μια φορά οδηγεί στην καταστροφή. Ποιος δεν θυμάται τον κ. Μαρκογιαννάκη στις αρχές του καλοκαιριού να μιλά για «οικονομία» στη δασοπυρόσβεση και στα εναέρια μέσα, την ώρα που χαρίζονταν 28 δισ. στους τραπεζίτες; Όλοι πλέον καταλαβαίνουν ότι η κυβέρνηση Καραμανλή συνειδητά δεν έκανε απολύτως τίποτα πριν, κατά την διάρκεια και μετά τις πυρκαγιές. Αυτό είναι το κράτος τους, αυτή είναι η πολιτική τους: Εγκληματική για το περιβάλλον και το λαό.

Και η καταστροφή θα επιστρέφει όσο παραμένει ενεργή η κύρια αιτία της, που είναι η δασοκτόνα νεοφιλελεύθερη πολιτική του δικομματισμού, που παραχωρεί τα δάση στην κερδοσκοπία, όπως κάνει και με τους εναπομείναντες ελεύθερους χώρους του λεκανοπεδίου.

Η πολιτική αυτή καίει το μέλλον, καίει τη ζωή. Η οργή όλου του λαού πρέπει να ξεσπάσει στον εμπρηστή νεοφιλελευθερισμό και στον υποκριτή δικομματισμό. Να τελειώνουμε με την εγκληματική αδιαφορία και ανικανότητα.

Σήμερα δίνουμε τη μάχη μαζί με τους κατοίκους για να σβήσουν οι φωτιές. Παράλληλα, καλούμε το λαό σε δυναμική δράση και διεκδίκηση για:

• Απόλυτη και με κάθε τρόπο προστασία των βουνών. Να δοθούν γενναία κονδύλια για την προστασία των δασών και του περιβάλλοντος. Να φτιαχτεί επιτέλους δασολόγιο με βάση την αρχή «ό,τι ήταν δάσος θα ξαναγίνει δάσος».
• Να αποσυρθεί ο δασοκτόνος νόμος 3208/03, τον οποίο ψήφισε το ΠΑΣΟΚ και εφαρμόζει σήμερα η ΝΔ και ο οποίος πυροδοτεί τα εμπρηστικά συμφέροντα εργολάβων και καταπατητών.
• Να μονιμοποιηθούν οι 5.500 όμηροι - συμβασιούχοι δασοπυροσβέστες και να ασχοληθούν με τον καθαρισμό των δασών, την προληπτική δασοπροστασία και την αναδάσωση.
• Να δοθούν άμεσα πλήρεις αποζημιώσεις στους πληγέντες σε όλη τη χώρα. Να μην επαναληφθεί η κοροϊδία των κατοίκων της Πελοποννήσου, οι οποίοι από το 2007 περιμένουν την υλοποίηση των υποσχέσεων.
• Να αποσυρθεί το νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο του κ. Σουφλιά για την Αθήνα των 8 εκατομμυρίων, που θα καταστρέψει τα δάση, τα βουνά, τις ακτές.
• Να αποσυρθεί το ΠΔ για τον Υμηττό, να ακυρωθεί η οικοδόμηση της Τεχνόπολης στο «λαιμό» μεταξύ Πάρνηθας και Πεντέλης –που χθες (σύμπτωση;) κάηκε.

Η ΚΟΕ καλεί τα κόμματα της Αριστεράς, τις συλλογικότητες των πολιτών, όλους τους προοδευτικούς πολίτες να κινητοποιηθούν άμεσα, μαχητικά, ενωτικά και αποφασιστικά, για να σωθεί ό,τι έχει απομείνει και να μπει τέλος στο εφιαλτικό μέλλον που μας επιφυλάσσουν.

Αθήνα, 23/8/2009

Γραφείο Τύπου ΚΟΕ

Ή εμείς ή αυτοί

2η Συνάντηση Κινημάτων - Resistance 2009

http://www.resistancefestival.gr/

Με κεντρικό σύνθημα «ή εμείς ή αυτοί» και με τη συμμετοχή αγωνιστών και οργανώσεων από 22 χώρες, η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας (ΚΟΕ) διοργανώνει τη 2η Διεθνή Συνάντηση Κινημάτων Resistance 2009 στις 26, 27 και 28 Ιούνη στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (Ιερά Οδός).

Μετά τη μεγάλη επιτυχία της περσινής συνάντησης, φέτος το φεστιβάλ φιλοδοξεί να αποτελέσει μια διοργάνωση ακόμα μεγαλύτερη και μαζικότερη με συμμετοχή αντιπροσωπειών από Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία, Χώρα των Βάσκων, Πορτογαλία, Τουρκία, Αργεντινή, Αϊτή, Κούβα, Βενεζουέλα, Λίβανο, Παλαιστίνη, Βουλγαρία, Γεωργία, Ουκρανία κ.ά. που θα μεταφέρουν εμπειρίες και απόψεις από τους αγώνες τους.

Συστατικό στοιχείο του φετινού φεστιβάλ ο νέος ορμητικός κύκλος αγώνων που έχει αγκαλιάσει όλο τον πλανήτη, οι εξεγέρσεις και οι αγώνες που αποτελούν το μοναδικό δρόμο για να σταματήσει η ολοκληρωτική επίθεση στους λαούς, τον εργαζόμενο κόσμο και τη φύση. Σε μια περίοδο παγκόσμιας κρίσης που φέρνει σωρεία κοινωνικών μεταβολών και αναταραχών, σε μια περίοδο που ο καπιταλισμός δε μπορεί να δώσει καμιά ελπίδα και προοπτική, η Αριστερά ενώνεται, συντονίζει τα βήματά της, στέκεται αντίπαλος στον νεοφιλελευθερισμό και τον ιμπεριαλισμό. Αναπόσπαστο κομμάτι του φεστιβάλ θα είναι η εξέγερση του Δεκέμβρη και το ηχηρό μήνυμα που έστειλαν χιλιάδες νέοι άνθρωποι: Οι ανάγκες μας θα βγουν στο προσκήνιο!

Στο φεστιβάλ θα υπάρχει ιδιαίτερος θεματικός χώρος αφιερωμένος στην Παλαιστίνη και στον αγώνα του λαού της. Εκτός από τις συζητήσεις και τις συναυλίες, θα υπάρχουν ακόμα εκθέσεις σκίτσου και φωτογραφίας, προβολές, θεατρικά δρώμενα – ενώ θα λειτουργούν και μπαρ, ταβέρνες και βιβλιοπωλεία.

Στα πλαίσια του φεστιβάλ θα πραγματοποιηθούν 3 μεγάλες συναυλίες:

26/06: Οι Fanfare Ciocarlia από τη Ρουμανία, οι Trio Balkano, οι Eva & the Adam's Garden και οι Kool a' Shake 27/06: Οι Dead Prez από τις ΗΠΑ, οι Ladose, οι Οργή και οι TZP 28/06: Οι Χαΐνηδες , η Λιζέτα Καλημέρη & Μουσικώς Χύμα, οι Scarlet Sky, οι Mestoral και οι Lost for Words

Περισσότερα στοιχεία για τα συγκροτήματα στη σελίδα του Φεστιβάλ

Πρόγραμμα συζητήσεων

Παρασκευή 26/6

19:00 "Παλαιστίνη και Μέση Ανατολή" Συμμετέχουν αγωνιστές από το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και την κίνηση "Γιοί της Γης" (Παλαιστίνιοι που ζουν στο Ισραήλ)

20:30 "Κινήματα και εξεγέρσεις της νεολαίας σε όλη την Ευρώπη" Συμμετέχουν φοιτητές από το ιταλικό "ανώμαλο κύμα", από το χώρο της αυτονομίας και της αριστεράς. Από τις γαλλικές καταλήψεις Πανεπιστημίων και από το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, Από τη Γερμανία και τη Χώρα των Βάσκων. Παρεμβαίνουν από το Κίνημα Αντίστασης "23 Σεπτέμβρη" της Βουλγαρίας και από τη Σοσιαλιστική Νεολαία Γεωργίας.

Σάββατο 27/6

19:00 "Η Λατινική Αμερική στο σταυροδρόμι - Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα;" Συμμετέχουν από το Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κόμμα Αργεντινής, το νέο ΚΚ Αϊτής και εκπρόσωπος της πρεσβείας της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας.

20:30 "Η Προοπτική της Αριστεράς στην Ευρώπη" Ομιλητές από το γαλλικό NPA (Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα), το πορτογαλικό Bloco de Esquerda (Μπλόκο της Αριστεράς), τη γερμανική Die Linke (Αριστερά), το ιταλικό Rette di Communisti (Δίκτυο Κομμουνιστών).

Κυριακή 28/6

19:00 "Ο καπιταλισμός και η κρίση του" Με τη συμμετοχή του Κ. Βεργόπουλου, του Ε. Μπιτσάκη, του Γ. Δραγασάκη.

19:00 "Νέα Μέσα - Νέα Κινήματα: Πολιτικός ακτιβισμός στην μετα-ιντερνετ εποχή" Εργαστήρι για τη σχέση και την αλληλεπίδραση μεταξύ διαδικτύου και κινημάτων. Συμμετέχουν ακτιβιστές με πολύμορφη δράση-παρέμβαση στο διαδίκτυο και σε μέσα αντιπληροφόρησης. Ανάμεσά τους ο Μάριος Διονέλης (tvxs.gr) και η Μαρίνα Ροδιά (radiobubble και blogger). Συντονίζει ο Χρήστος Γιοβανόπουλος (διδακτορικός ερευνητής στο Media Arts & Design, University of Westminster)

20:30 "Η ενότητα της Αριστεράς και οι διεργασίες στην Αριστερά και τον ΣΥΡΙΖΑ" Συμμετέχουν ομιλητές από όλο το φάσμα της Αριστεράς. Θα μιλήσει ο Αλέκος Αλαβάνος.

(*) Η γενική είσοδος για το Resistance 2009 είναι 7€ τη μέρα και εισιτήρια θα προμηθευτείτε τις μέρες του φεστιβάλ από την κεντρική πύλη επί της Ιεράς Οδού. Επίσης μπορείτε να προμηθευτείτε το εισιτήριο γενικής εισόδου των 20€ για όλο το τριήμερο.

Τί γνώμη έχεις για τους Οικολόγους Πράσινους;

...Προτιμώ τους "Οικολόγους Κόκκινους"

Γιατί θέλω να διαμαρτυρηθώ πραγματικά, όχι να με ξανακοροϊδέψουν

Γιατί αναρωτιέμαι που ήταν στις κρίσιμες μάχες για το περιβάλλον οι Οικολόγοι Πράσινοι

Γιατί θυμάμαι όλες τις "πατάτες" του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος

Γιατί και στο περιβάλλον η Αριστερά είναι η ελπίδα του λαού