Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣυΡιζΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣυΡιζΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 11 Ιουλίου 2015

Δήλωση 4 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ: Δεν εγκρίνουμε αυτό που ο λαός απέρριψε

Δημοσίευση: e-dromos.gr

«Η επιλογή μας να μην συμμετέχουμε στην αποψινή ψηφοφορία εκφράζει την αντίθεσή μας στη διαδικασία που ακολουθήθηκε και κυρίως δηλώνει με τον πιο σαφή τρόπο την ανάγκη για μια συνολική αλλαγή πορείας» δηλώνουν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Κοδέλας (Αργολίδας), Βασίλης Κυριακάκης (Φθιώτιδας), Ελένη Σωτηρίου (Αττικής) και Βασίλης Χατζηλάμπρου (Αχαΐας). Με δήλωση που έδωσαν στη δημοσιότητα, εξηγούν γιατί δεν συμμετείχαν στην ψηφοφορία στη Βουλή αργά το βράδυ της Παρασκευής. Οι τέσσερις βουλευτές τονίζουν ότι δεν μπορούν λίγες μέρες μετά το ηχηρό «ΟΧΙ» του λαού στο δημοψήφισμα να εγκρίνουν ως βάση συζήτησης με τους δανειστές αυτό που ο λαός κάτω από πρωτοφανείς συνθήκες εκβιασμού απέρριψε. Κάνουν λόγο για 3ο μνημόνιο που συντάσσεται κατ΄απαίτηση των τροϊκανών και που δεν μπορεί να φορτωθεί σε μια κυβέρνηση που αναφέρεται στην Αριστερά. «Δεν μπορούμε ως βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να στηρίξουμε αυτή την πορεία» τονίζουν, ενώ δηλώνουν ότι «ο αγώνας για μια πολιτική οικονομική και κοινωνική διέξοδο συνεχίζεται, χάρη στα μεγάλα αποθέματα ψυχής και γενναιότητας του λαού μας».

Δήλωση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ
Δημήτρη Κοδέλα, Βασίλη Κυριακάκη, Ελένης Σωτηρίου, Βασίλη Χατζηλάμπρου

Δεν συμμετείχαμε στην αποψινή ψηφοφορία στη Βουλή για τους παρακάτω λόγους:
Δεν πρόκειται απλά για μια εξουσιοδότηση διαπραγμάτευσης αλλά για τη δέσμευσή μας σε ένα 3ο μνημόνιο, το οποίο συντάσσεται κατ’ απαίτηση των τροϊκανών και θα βυθίσει τη χώρα σε μεγαλύτερα αδιέξοδα.
Πορευτήκαμε για χρόνια στο αντιμνημονιακό κίνημα, δεσμευτήκαμε σε θέσεις και προγράμματα που είχαν σαφή στόχο την επίλυση των προβλημάτων του λαού και την απελευθέρωση από τα ασφυκτικά νεοφιλελεύθερα προγράμματα επιτήρησης, φτωχοποίησης, εκποίησης δημόσιου πλούτου, γκρεμίσματος κατακτήσεων -κι όχι το αντίθετο. Αγωνιστήκαμε για να σταματήσει η χώρα μας να είναι αποικία χρέους και προτεκτοράτο.
Δεν μπορούμε λίγες μέρες μετά το ηχηρό «ΟΧΙ» του λαού στο δημοψήφισμα να εγκρίνουμε ως βάση συζήτησης με τους δανειστές αυτό που ο λαός μας κάτω από πρωτοφανείς συνθήκες εκβιασμού απέρριψε. Μια συμφωνία, δηλαδή, η οποία στην κατάληξη της διαπραγμάτευσης θα είναι μάλλον ακόμα πιο επαχθής. Και, μάλιστα, με διαδικασίες fast track που ευθέως παραπέμπουν στις πρακτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων.
Μια κυβέρνηση που αναφέρεται στην Αριστερά είναι απαράδεκτο να φορτωθεί ένα 3ο μνημόνιο, να περάσει στην πράξη πολιτικές και μέτρα που ακόμα και οι καθαρόαιμες μνημονιακές πολιτικές δυνάμεις θα δυσκολεύονταν να προωθήσουν. Έτσι ακυρώνονται εγχειρήματα και ελπίδες και γίνεται φανερό πως δεν λαμβάνονται υπόψη τα ηχηρά «θέλω» του ελληνικού λαού.
Παρά τη στήριξη που είχε από το λαό η κυβέρνηση, στρατηγικά λάθη και αυταπάτες οδήγησαν σε ένα αδιέξοδο με δύο οδυνηρές επιλογές για την χώρα: αυτή του 3ου μνημονίου και αυτή του Grexit χωρίς να υπάρχει καμία προετοιμασία. Οι προειδοποιήσεις που είχαν διατυπωθεί από την 20ή Φλεβάρη δεν εισακούστηκαν.
Οι πολίτες δεν θέλουν να ξαναδούν να τους κυβερνά το παλιό πολιτικό σύστημα. Μια τέτοια συμφωνία, όμως, δεν οδηγεί σε σταθεροποίηση της κυβέρνησης αλλά τη φέρνει σε ευθεία αντίθεση με κοινωνικά και λαϊκά στρώματα και με κινήματα που αναπτύχθηκαν.
Στο βαθμό που ακολουθηθεί μια τέτοια αδιέξοδη και αντιλαϊκή πολιτική –και εφόσον δεν υπάρξουν άλλες εξελίξεις- θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι δεν μπορούμε ως βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να στηρίξουμε αυτή την πορεία. Εκλεχτήκαμε με ένα πρόγραμμα, έχουμε δεσμευτεί στο λαό να προωθήσουμε μια αντιμνημονιακή πολιτική, και θεωρούμε πως η πολιτική και η ηθική πρέπει να ξανασυναντηθούν.
Η επιλογή μας να μην συμμετέχουμε στην αποψινή ψηφοφορία εκφράζει την αντίθεσή μας στη διαδικασία που ακολουθήθηκε και κυρίως δηλώνει με τον πιο σαφή τρόπο την ανάγκη για μια συνολική αλλαγή πορείας.

Ο αγώνας για μια πολιτική οικονομική και κοινωνική διέξοδο συνεχίζεται, χάρη στα μεγάλα αποθέματα ψυχής και γενναιότητας του λαού μας.

10/7/2015

Τετάρτη 17 Οκτωβρίου 2012

Δήλωση του Δημήτρη Κοδέλα, βουλευτή Αργολίδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, από το ιστιοφόρο Estelle που κατευθύνεται στη Γάζα

Η αποδοχή της τιμητικής πρόσκλησης για συμμετοχή στην αποστολή του ιστιοφόρου Estelle, που επιχειρεί να σπάσει τον αποκλεισμό της Γάζας, αποτελεί μια ακόμη έκφραση της αλληλεγγύης της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας στην Ελλάδα, αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, προς το μαρτυρικό λαό της Παλαιστίνης και το δίκαιο αγώνα του. Μαζί με άλλους συναδέλφους βουλευτές ανταποκρίθηκα θεωρώντας ότι, μέσω των διοργανωτών της νέας αποστολής αλληλεγγύης, μας προσκαλεί το ενάμιση εκατομμύριο αποκλεισμένων της Γάζας και όλοι οι Παλαιστίνιοι που επί δεκαετίες αγωνίζονται για το αυτονόητο δικαίωμα στην ελευθερία και στην αξιοπρέπεια.
Στόχος όλων μας είναι να συμβάλουμε στην καταδίκη της κατοχής στην Παλαιστίνη, να επιδείξουμε έμπρακτη αλληλεγγύη στον αγωνιζόμενο Παλαιστινιακό λαό, να απαιτήσουμε τον άμεσο τερματισμό του αποκλεισμού της Γάζας. Πέρα από αυτά, όμως, υπάρχουν και κάποιες πιο ιδιαίτερες πτυχές που συνδέουν την παλαιστινιακή υπόθεση με τη συγκυρία στη χώρα μας:
• Το αίτημα για Ψωμί – Ελευθερία – Ανεξαρτησία – Δημοκρατία δεν είναι ζητούμενο μόνο για λαούς που υφίστανται στρατιωτική κατοχή ή την επεκτατική πολιτική γειτονικών κρατών. Πλέον, μεταφέρεται από τη Νότια Μεσόγειο στη Βόρεια, αφορά όλο τον Ευρωπαϊκό Νότο και ειδικά τη χώρα μας. Παρ' όλες τις μεγάλες διαφορές, ένα κόκκινο νήμα συνδέει πλέον την Ελλάδα με άλλες χώρες και αγωνιζόμενους λαούς.
 • Το τελευταίο διάστημα αντιλαμβανόμαστε όλοι πόσο σημαντική είναι η αλληλεγγύη άλλων λαών προς τους αγώνες του ελληνικού λαού, τη στιγμή που ο τελευταίος έχει βρεθεί στο στόχαστρο της διεθνούς τοκογλυφίας και των ισχυρών ευρωπαϊκών τραπεζο-οικονομικών καρτέλ. Βιώνουμε τι σημαίνει να σου συμπεριφέρονται ως παρία. Σε τέτοιες συνθήκες, μας δίνει κουράγιο να ακούγεται σε άλλες χώρες το σύνθημα «Είμαστε όλοι Έλληνες» ή να ανεμίζει η ελληνική σημαία από την Ισπανία έως, πρόσφατα, στη Βενεζουέλα. Σε τέτοιες λοιπόν συνθήκες οφείλουμε ακόμη περισσότερο να αποδείξουμε ότι η αλληλεγγύη είναι αμοιβαία.
• Βρισκόμαστε σε μια ευρύτερη περιοχή, αυτήν της νοτιοανατολικής Ευρώπης που φτάνει ως τη Μέση Ανατολή, όπου το ζήτημα του πολέμου ήδη βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη και σχεδιάζονται ευρύτερες γεωπολιτικές ανακατατάξεις σε βάρος των λαών. Το μήνυμα του Estelle είναι, λοιπόν, και μήνυμα ειρήνης. Μήνυμα υπέρ του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που τσαλαπατώνται όλο και πιο βάναυσα στη χώρα μας και στην περιοχή μας. Μήνυμα αντίστασης σε όσους θέλουν να είναι χωροφύλακες – τρομοκράτες της περιοχής. Για εμάς τους Έλληνες, είναι και δείγμα μιας άλλης «διπλωματίας» και μιας άλλης στάσης, αφού η αποστολή του Estelle απαιτεί έμπρακτα να μην καταπατούνται τα κυριαρχικά δικαιώματα και η ανεξαρτησία λαών και κρατών.
Με δυο λόγια, η αποστολή του Estelle συνδέεται άμεσα με τις μεγάλες κινητοποιήσεις που ξετυλίγονται και στη χώρα μας: Δεν θα επιτρέψουμε να υπερισχύει ο νόμος του (στρατιωτικά, πολιτικά ή οικονομικά) ισχυρού. Θα επιβάλουμε τη δικαιοσύνη και τη δημοκρατία. Η Μεσόγειος μπορεί, από χώρος εξωτερικών επεμβάσεων, λεηλασίας των φυσικών πόρων των χωρών της, εμφύλιων συγκρούσεων και μίσους, προγραμμάτων λιτότητας και κοινωνικής εξόντωσης, να μετατραπεί σε θάλασσα Ειρήνης, Αξιοπρέπειας, Ευημερίας. Με αυτή την έννοια, σε ένα περιβάλλον γκρίζο, οι αραβικές εξεγέρσεις, οι πλατείες της Νότιας Ευρώπης, η Παλαιστινιακή Αντίσταση, οι αγώνες των λαών της γειτονιάς μας, ανοίγουν για όλους μας δρόμους ελπίδας και νίκης.
 Δημήτρης Κοδέλας
βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ

Δευτέρα 8 Ιουνίου 2009

Παρασκευή 5 Ιουνίου 2009

Θα τους αφήσεις;

Πήγαινε για μπάνιο και μην ανησυχείς
Θα ψηφίσουν αυτοί για σένα!!!
arkoudos.com

Κυριακή 31 Μαΐου 2009

Για μια άλλη κοινωνία

Της αλληλεγγύης, της ισότητας, της ειρήνης, της ελευθερίας

Σάββατο 30 Μαΐου 2009

Τετάρτη 27 Μαΐου 2009

Τί γνώμη έχεις για τους Οικολόγους Πράσινους;

...Προτιμώ τους "Οικολόγους Κόκκινους"

Γιατί θέλω να διαμαρτυρηθώ πραγματικά, όχι να με ξανακοροϊδέψουν

Γιατί αναρωτιέμαι που ήταν στις κρίσιμες μάχες για το περιβάλλον οι Οικολόγοι Πράσινοι

Γιατί θυμάμαι όλες τις "πατάτες" του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος

Γιατί και στο περιβάλλον η Αριστερά είναι η ελπίδα του λαού

Τιμωρώ το δικομματισμό - Δυναμώνω τους αγώνες

Φηφίζω ΣΥΡΙΖΑ!
Μην κατηγορείς τους πολιτικούς για αδιαφορία. Είναι λάθος ότι μας θυμούνται μόνο στις εκλογές. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ εργάστηκαν για χρόνια σκληρά και ενωμένοι: Μας βούλιαξαν στην κρίση, τα σκάνδαλα, την ανεργία. Πληρώσαμε και πληρώνουμε τη νεοφιλελεύθερη πολιτική τους. Στην Παιδεία που γίνεται εμπόρευμα, στο περιβάλλον που θυσιάζεται στο βωμό του κέρδους, στο δημόσιο πλούτο που ξεπουλήθηκε, στη διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων, στη νέα γενιά που ασφυκτιά. Κάθε μέρα, σε κάθε πλευρά της καθημερινότητάς μας, κάποιοι μας έχουν βάλει στο στόχαστρο. Ο δικομματισμός δουλεύει με αποφασιστικότητα και σχέδιο ενάντια στα συμφέροντα της κοινωνίας.

Στην κάλπη θα μετρήσουν την ανοχή μας. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν υπολογίζουν τις ανάγκες μας. Ξέρουν καλά πως οι νόμοι τους κάνουν τη ζωή μας χειρότερη. Ούτε ελπίζουν στην πραγματική μας υποστήριξη. Είναι δοκιμασμένοι και αναξιόπιστοι. Δεν προτείνουν καμιά θετική διέξοδο για το λαό και τα «οράματά» τους ξεφτιλίζονται από το παρόν και το μέλλον που χτίζουν. Γι' αυτό και επενδύουν στην αδιαφορία μας. Γι' αυτό πρέπει να ψηφίσουμε, για να στείλουμε μήνυμα. Για να μη συνεχίσουν την ίδια ξεδιάντροπη πολιτική αλλά να μαζευτούν. Για να μην προχωρήσουν ανενόχλητοι αλλά να μας υπολογίσουν ως αντίπαλο. Γι' αυτό δεν απέχουμε από τις εκλογές. Χαμένη ψήφος είναι αυτή που δεν καταδικάζει το δικομματισμό.

Δεν ισχύει ότι «όλοι είναι ίδιοι». Δεν είναι ίδιοι αυτοί που πρότειναν να δοθούν τα 28 δις στο λαό και όχι στις τράπεζες. Δεν είναι ίδιοι αυτοί που διεκδικούν δικαιώματα μ' αυτούς που τα τσακίζουν. Δεν είναι ίδιοι όσοι θέλουν φόρους για το μεγάλο κεφάλαιο και απαγόρευση των απολύσεων μ' αυτούς που δίνουν αύξηση-κουλούρι 90 λεπτών τη μέρα. Δεν είναι ίδιοι όσοι υπεράσπισαν τις αγωνίες των νέων το Δεκέμβρη μ' αυτούς που τους γέμισαν καταδίκες και δακρυγόνα. Δεν είναι ίδιοι όσοι παλεύουν για να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση μ' αυτούς που θέλουν να μας τη φορτώσουν. Δεν είναι ίδιοι όσοι βρίσκονται μέσα σε μικρούς και μεγάλους αγώνες μ' αυτούς που τους συκοφαντούν. Δεν είναι ίδια τα λαμόγια -που πολιτεύονται με μίζες και σκάνδαλα- μ' αυτούς που παλεύουν με αξιοπρέπεια.

Δεν ξεχνάμε τη ΝΔ. Τη χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης. Την κυβέρνηση που σάρωσε τα πάντα. Δεν ξεχνάμε το ΠΑΣΟΚ. Τη χειρότερη «αντιπολίτευση» εδώ και δεκαετίες. Το όμοιο κόμμα με τη ΝΔ. Την καλύτερη συμπολίτευση της. Δεν ξεχνάμε το ΛΑΟΣ. Το κόμμα που στηρίζει όλες τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και προπαγανδίζει την κοινωνία του φόβου και της καταστολής. Δεν ξεχνάμε τους Οικολόγους Πράσινους. Γιατί δεν τους είδαμε ποτέ σε κανένα περιβαλλοντικό αγώνα, παρά μόνο στις τηλεοράσεις να μιμούνται το ΠΑΣΟΚ στην «πράσινη ανάπτυξη». Δεν ξεχνάμε το ΚΚΕ. Την αριστερά των μεγάλων λόγων, της απραξίας και της περιχαράκωσης. Την αριστερά που πολέμησε την εξέγερση του Δεκέμβρη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το μόνο κόμμα που μπορεί ν' αλλάξει το τοπίο. Είναι τυχαίο ότι βρέθηκε στο στόχαστρο των εκδοτικών και οικονομικών συμφερόντων όταν δεν πήγε με τα νερά τους, όταν στάθηκε απέναντί τους και μίλησε τη γλώσσα της αλήθειας; Όταν αποκάλυψε τα σχέδια των μεγαλοεργολάβων για τον Ελαιώνα και τα ακύρωσε; Όταν δέχτηκε τόνους λάσπης για τη συμπαράστασή του στους αγώνες της νεολαίας; Όταν τόλμησε να δοκιμάσει νέους ανθρώπους και νέες ηγεσίες; Όταν στάθηκε με τη μεριά του λαού, των εργαζόμενων, των αγροτών, ενώ τα δύο κόμματα του δικομματισμού μας έλεγαν ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας δεν επιτρέπει αυξήσεις ή ότι η περιουσία των ταμείων πρέπει να γίνει τζόγος στα χρηματιστήρια και στις αγορές; Σήμερα έχουν βαλθεί να συμπιέσουν την Αριστερά, να μας πείσουν ότι η δυσαρέσκειά μας δεν πρέπει να πάει προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι σημαντικό να μην τα καταφέρουν!

Στην εποχή της κρίσης η Αριστερά είναι αναγκαία. Δυνατή Αριστερά σημαίνει ενότητα της κοινωνίας. Κόντρα στον ανταγωνισμό και τον κάθε είδους ρατσισμό που θέλουν να μας διοχετεύσουν. Δυνατή Αριστερά σημαίνει να συνεχίσουμε στο μοναδικό δρόμο που μπορεί να φέρει καλύτερες μέρες. Τους συλλογικούς μας αγώνες και τα κινήματα. Δυνατή Αριστερά σημαίνει ότι ο δικομματισμός και οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές του μπορούν να φάνε χαστούκια. Δυνατή Αριστερά σημαίνει ότι έφτασε η ώρα ο καπιταλισμός να απολογηθεί για τη βαρβαρότητά του. Έφτασε η ώρα να φέρουμε στο προσκήνιο την ανατροπή ενός συστήματος εκμετάλλευσης κι ανισότητας.
Δυνατή Αριστερά είναι η ενωμένη Αριστερά.
Δυνατή Αριστερά είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.

Τί μπορούν να κάνουν 130 άνθρωποι

Τρίτη 19 Μαΐου 2009

Παράσταση διαμαρτυρίας στην Ιταλική πρεσβεία

Πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί παράσταση διαμαρτυρίας του ΣΥΡΙΖΑ στην Ιταλική πρεσβεία στην Αθήνα για τη χθεσινή απρόκλητη σύλληψη από την ιταλική αστυνομία δύο Ελλήνων φοιτητών, στελεχών της νεολαίας της ΚΟΕ και εκλεγμένων εκπροσώπων της Αριστερής Ενότητας στα Διοικητικά Συμβούλια των Φοιτητικών Συλλόγων τους.
Στην παράσταση διαμαρτυρίας συμμετείχαν δεκάδες μέλη του ΣΥΡΙΖΑ. Η αντιπροσωπεία που συναντήθηκε με τον Ιταλό πρέσβη, αποτελούμενη από τον βουλευτή Θ. Δρίτσα και από εκπρόσωπο της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, του εξήγησε ότι οι φοιτητές συνελήφθησαν ενώ συμμετείχαν σε ειρηνική συγκέντρωση φοιτητών και πανεπιστημιακών στο Τορίνο κατά της «Συνόδου των Πρυτάνεων του G8».
Του επεσήμανε επίσης ότι η σύλληψη ήταν βίαιη, όπως αποδεικνύει και η σχετική ιατροδικαστική έκθεση, και ότι η κατηγορία για «αντίσταση κατά της αρχής» είναι παντελώς αβάσιμη, όπως αποδεικνύεται άλλωστε και από το οπτικοακουστικό υλικό που δημοσιεύουν οι ιταλικές εφημερίδες και οι ειδησεογραφικές ιστοσελίδες.
Ο Ιταλός πρέσβης δεσμεύτηκε ότι θα επικοινωνήσει άμεσα με τις ιταλικές αρχές προκειμένου να τους μεταφέρει τη διαμαρτυρία του ΣΥΡΙΖΑ για τη σύλληψη και κακομεταχείριση των δύο φοιτητών, καθώς και το αίτημα για απόσυρση κάθε κατηγορίας.
Διαμαρτυρία του ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποιήθηκε και στο Ιταλικό προξενείο στη Θεσσαλονίκη.
Διαβάστε τη χθεσινή καταγγελία του ΣΥΡΙΖΑ και την καταγγελία της ΚΟΕ

Τετάρτη 2 Ιουλίου 2008

"Μαφιόζικου" τύπου χτύπημα στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ στα Χανιά

Ξημερώματα της Τρίτης "άγνωστοι(!)" (επαγγλεματίες κατά την αστυνομία) τοοθέτησαν 2 κιλά δυναμίτιδας στην είσοδο των γραφείων του ΣΥΡΙΖΑ στα Χανιά, που βρίσκονται σε πολυσύχναστο δρόμο της πόλης και μάλιστα μόλις 200 μέτα από το αστυνομικό μέγαρο της πόλης.
Πόσοι αλήθεια είναι οι Χανιώτες, για να μην πω οι Κρητικοί που σκέφτονται διάφορα κρυμμένα πίσω από αυτό το "άγνωστοι"; Πόσοι άραγε μπορούν να περιφρονήσουν το κλίμα τραμπουκισμού που με την ανοχή ΝΔ (κυρίως) αλλά και ΠΑΣΟΚ (ίσως παλιότερα) έχει θραφεί τόσα χρόνια και βγάζει τέτοια "επαγγελματικά μπουμπούκια";

Το "πάπλωμα" (ο καυγάς για το πάπλωμα που λένε) μοιάζει σ ' αυτή την περίπτωση να είναι η κόντρα των προηγούμενων ημερών σχετικά με την ίδρυση και δεύτερης έδρας εφετείου στο Ηράκλειο (η μοναδική στο νησί βρίσκεται εδώ και χρόνια στα Χανιά). Όπου Εφετείο βέβαια διάβαζε, παρασκηνιακές εξυπηρετήσεις, κυκλώματα, κάλυψη τοπικής μαφίας και γενικά "είναι πολλά τα λεφτά Άρη"...
Η κόντρα είχε να κάνει με δηλώσεις του Αλέκου Αλαβάνου που υπερασπίστηκε την ίδρυση αυτής της δεύτερης έδρας, ταυτόχρονα με την αποκέντρωση άλλων υπηρεσιών, και είχε ως συνέπεια να χαρακτηριστεί με ιδιαίτερα επιθετική ανακοίνωση "ανεπιθύμητος" στα Χανιά από τον πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Χανίων.

Και ξαφνικά μια μόλις μέρα πριν την άφιξη Αλαβάνου στα Χανιά ... μπαμ ... στα γραφεία... Λοιπόν ποιος έδωσε με τα λόγια του "ηθική κάλυψη" στους "επαγγελματίες";

Αλλά και πέρα από την όποια αφορμή, ποιος τολμάει να χτυπάει μ' αυτόν τον "μαφιόζικο" τρόπο τα γραφεία μιας οργάνωσης της Αριστεράς; Για πόσο θα ανεχόμαστε πια τέτοια σκοτεινα κυκλώματα;

Διαβάστε περισσότερα στο blog του ΣΥΡΙΖΑ Χανίων...

ΥΓ: Γιατί εμένα μου έχει κολλήσει η ιδέα πως αν κάποιος ρώταγε τοςυ περισσότερους Χανιώτες γιατί θέλουν να έχει μονο εδώ Εφετείο, δεν θα ήξεραν τι να απαντήσουν επί της ουσίας (πέρα από το απίθανο ... όλα μας τα πήραν πια οι Ηρακλειώτες κλπ).
Σε τελική ανάλυση πόσες φορές θα χρειαστεί στην καθημερινότητά του ο μέσος Χανιώτης το Εφετείο και πόσο το νοσοκομείο που υπολειτουργεί ή ειδικότερα τη μονάδα νεογνών που έχει εγκαινιαστεί τουλάχιστον δυό φορές, αλλά περιμένει και ... τρίτα εγκαίνια για να λειτουργήσει;

Σάββατο 24 Μαΐου 2008

Παρέμβαση της ΚΟΕ για τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με τις πρυτανικές εκλογές

Ο εμφύλιος πόλεμος συνεχίζεται…

Ο πόλεμος ενάντια στο κίνημα και τον ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζεται. Η αντιπαράθεση αφορά τις δισυπόστατες θέσεις που εκφράστηκαν κάτω από την πίεση των ΜΜΕ για την αναταραχή στα Πανεπιστήμια που προκαλείται από την εμπρηστική κυβερνητική πολιτική εφαρμογής του νόμου πλαίσιο, αφορά ταλαντεύσεις και φόβους απέναντι στην πίεση αυτή.

Δεν μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ που έκφρασε πολιτικά το κίνημα του άρθρου 16 και μίλησε για αυτό με ένταση προεκλογικά, καταγράφοντας το ψηλότερο ποσοστό του, σήμερα να παρουσιάζεται σαστισμένος και με διχογνωμίες στο θέμα των φοιτητικών κινητοποιήσεων ενάντια στην εφαρμογή του νόμου πλαίσιο και ειδικά τις πρυτανικές εκλογές.

Όσο και αν η λεγόμενη «καθολική ψηφοφορία» των φοιτητών δεν είναι το κορυφαίο σημείο του νόμου πλαίσιο, σωστά το φκ διαβλέπει στην εκλογή νέων πρυτανικών αρχών υπό τις διατάξεις του νέου νόμου και τις εκβιαστικές πιέσεις του υπουργείου παιδείας για τετραετή προγράμματα, την άμεση εφαρμογή του νόμου-εκτρώματος που ψήφισε η ΝΔ που εντάσσεται στην επιχείρηση διάλυσης του δημόσιου χαρακτήρα των ΑΕΙ.

Όσο κι αν τα ΜΜΕ και ο δικομματισμός (αλλά και το ΚΚΕ που συστρατεύτηκε για να επιβληθεί στην πράξη ο νόμος των Στυλιανίδη – Καραμανλή) θέλουν να συκοφαντήσουν το φκ και να παρουσιάσουν μια εικόνα πολέμου, οξύτατης σύγκρουσης και τυφλής βίας μέσα στα ΑΕΙ, που εμποδίζει την ποιοτική αναβάθμιση της ανώτατης εκπαίδευσης.

Η πίεση απόδωσε καρπούς και αυτό ενίσχυσε τον εμφύλιο για τον οποίο κάνει λόγο ο τίτλος της δήλωσής μας και θα φανεί παρακάτω καθαρά:

Μέρος της Αριστεράς θεωρεί θετικό ή τοποθετείται αμυντικά σε σχέση με την λεγόμενη «καθολική ψηφοφορία» των φοιτητών. Δεν έσκυψαν πιο σοβαρά να δουν πού αποσκοπεί αυτή η διάταξη και τι κατάσταση θα δημιουργήσει σχετικά με τις εκλογές πρυτανικών αρχών μέσα στα ΑΕΙ-ΤΕΙ. Καθαρό προϊόν της αμερικανοποίησης, θα προωθήσει την αποπληροφόρηση, την παραπέρα παθητικοποίηση και την εισβολή της επιχειρηματικής πολιτικής πιο άμεσα, πιο δραστικά. Η «καθολική συμμετοχή» ηχεί εύηχα αλλά είναι πιο πίσω και πιο αντιδραστική από την ισχύουσα κομματικοποίηση. Σωστά το συντονιστικό των αγωνιζόμενων φοιτητών επισημαίνει σε ανακοίνωσή του για το ζήτημα τα ακόλουθα (που κανείς δεν πρόβαλε, ούτε καν έκανε αναφορά στην ύπαρξη αυτής της άποψης):

«Σε μία περίοδο που χτυπιούνται λυσσαλέα από την κυβέρνηση οι δημοκρατικές διαδικασίες του φοιτητικού κινήματος, οι γενικές συνελεύσεις, το άσυλο σαν εφαλτήριο αγώνων και χώρος ελεύθερης πολιτικής δράσης και διαλόγου, που ο πρότυπος εσωτερικός κανονισμός επιχειρεί να καταστείλει τους αγώνες με πειθαρχικά συμβούλια, παρουσιάζεται σαν «αποθέωση της δημοκρατίας» η καθολική ψηφοφορία στις πρυτανικές και προεδρικές εκλογές. Ο στόχος ωστόσο της συγκεκριμένης διάταξης είναι η ισχυροποίηση του εκάστοτε πρύτανη ή προέδρου να δρα αυθαίρετα προφασιζόμενος την ψήφισή του από το φοιτητικό σώμα, η ψήφισή του από το φοιτητικό σώμα που ουσιαστικά μειώνει την επίδραση της ψήφου των φοιτητών στο τελικό αποτέλεσμα, με υπέρ – εξουσίες και δυνατότητα εφαρμογής της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Ο μόνος τρόπος οι φοιτητές να έχουν λόγο στην εκπαιδευτική διαδικασία είναι μέσα από τη συμμετοχή τους στις γενικές συνελεύσεις, στις διαδικασίες και στην πάλη του φοιτητικού κινήματος. Η διαπλοκή (που κυρίαρχα οφείλεται στις καθεστωτικές δυνάμεις) όχι μόνο δεν αντιμετωπίζεται, αλλά εντείνεται με τις πελατειακές σχέσεις που θα δημιουργούνται ανάμεσα στον κάθε φοιτητή ατομικά και τον εκάστοτε πρύτανη, με τη διαμεσολάβηση πάντα των καθεστωτικών παρατάξεων. Σ´ αυτή την κατεύθυνση, το μπλοκάρισμα των πρυτανικών εκλογών μέσα από τις διαδικασίες του φοιτητικού κινήματος (συνελεύσεις, καταλήψεις, διαδηλώσεις), είναι βήμα για τη συνολική ανατροπή του νόμου.»(1)

Μέσα σε ένα σκεπτικό «να μην πέσουμε στην παγίδα της κυβέρνησης που θέλει να μας στριμώξει και να μεταθέσει το ζήτημα του ΟΤΕ αλλά και της ουσίας του νόμου πλαίσιο σε ανώδυνα κανάλια» ο ΣΥΝ σε ανακοίνωσή του αναφέρει σχετικά με το θέμα της «καθολικής ψηφοφορίας»:

«Ο ΣΥΝ ξεκαθαρίζει ότι η καθολική ψηφοφορία αποτελεί πάγιο δημοκρατικό αίτημα της δικής μας αριστεράς, όταν εξασφαλίζονται οι όροι για την διεξαγωγή μιας πολιτικής διαδικασίας. Ο ΣΥΝ καλεί τις ζωντανές και μαχητικές δυνάμεις, που αγωνίζονται για αναβαθμισμένη δημόσια και δωρεάν τριτοβάθμια εκπαίδευση: α) να μην ακολουθήσουν την κυβέρνηση στο γήπεδο που αυτή θέλει, β) να προφυλαχθούν από στημένες επικοινωνιακές παγίδες και από ακραίες, άστοχες και αδιέξοδες πρακτικές που στη συνέχεια διογκώνει και αξιοποιεί η κυβέρνηση για να δυσφημίσει το φοιτητικό κίνημα και γ) να αναδείξουν το μείζον ζήτημα της οικονομικής ασφυξίας των πανεπιστημίων και τις τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης.»(2)

Στη συνέχεια είχαμε μια πρωτοφανή επίθεση από εκφραστές της ανανεωτικής πτέρυγας του ΣΥΝ, μια εντελώς αντιφατική στάση πανεπιστημιακών του ΣΥΝ μέσα στην ΠΟΣΔΕΠ, την τοποθέτηση της ΑΡΣΗ, και επειδή δεν λείπει ο μαϊντανός από τη σαρακοστή, την επανεμφάνιση των περίφημων «1000» (που πάντα ήταν πολλοί λίγοι).

Πρώτος και καλύτερος ο Δ. Χατζησωκράτης έκανε δηλώσεις που δεν δικαιολογούνται και είναι δεύτερο περιστατικό μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα:

«Εμείς θέλουμε προοδευτική μεταρρύθμιση στα ΑΕΙ. Να βγει το δημόσιο Πανεπιστήμιο από την κρίση και να ενισχυθεί.
Πάγια θέση της ανανεωτικής αριστεράς είναι η καθολική ψηφοφορία. Οι συμμετοχικές δημοκρατικές διαδικασίες.
Γι’ αυτό και αποδοκιμάζουμε πρακτικές βίας και τυχοδιωκτισμούς, τις ακραίες και άστοχες ενέργειες που απειλούν να δυσφημίσουν το φοιτητικό κίνημα.»(3)

Η ΑΡιστερά ΣΗμερα(ΑΡΣΗ) σε ανακοίνωσή της αναφέρει:

«Μας ανησυχεί το γεγονός ότι η καθολική ψηφοφορία των φοιτητών, πάγιο προοδευτικό αίτημα, μπαίνει στη μέγγενη της τυφλής άρνησης. Κι αντί να τεθεί το ζήτημα της πραγματικής συμμετοχής των φοιτητών, προβάλλεται ως μείζων αντιστασιακή διεκδίκηση η ακατανόητη επιστροφή στο σύστημα των διορισμένων αντιπροσώπων. Μόνο το δημόσιο πανεπιστήμιο θα πληγεί αν οι εκλογικές διαδικασίες διαβρωθούν με πονηριές που θίγουν το κύρος των νέων οργάνων. Και θα πληγεί πολύ σοβαρά, με απρόβλεπτες συνέπειες, αν ακυρωθούν οι εκλογές με βίαιες ενέργειες, όπως η απαγωγή της κάλπης ή οι καταλήψεις.»(4)

Από κοντά και η «Συντονιστική Επιτροπή της Πρωτοβουλίας για την αναβάθμιση του δημόσιου πανεπιστημίου», η γνωστή κίνηση των «1000» που την πέφτει χοντρά και χωρίς προσχήματα:

«Η επίθεση και η υπονόμευση κατά του δημόσιου πανεπιστημίου, στην οποία πρωτοστατούν μειοψηφικές ομάδες φοιτητών και ένα μέρος της ΠΟΣΔΕΠ, έχουν φτάσει πλέον σε καταστάσεις παροξυσμού και στην καταπάτηση των στοιχειωδών δημοκρατικών αναγκών». Ανάμεσα σε άλλα, κατηγορούν την ΠΟΣΔΕΠ για «απίστευτες διαδικαστικές αυθαιρεσίες…»

Η άρνηση της καθολικής ψηφοφορίας, «αποτελεί την κορύφωση του παραλογισμού, αλλά και της μικροπολιτικής. Παρατάξεις που παίρνουν μόλις 5% ή 3% στις φοιτητικές εκλογές, καίνε και αρπάζουν κάλπες, κλειδώνουν πανεπιστημιακά κτίρια, επειδή η καθολική ψηφοφορία θα τις οδηγήσει σε περαιτέρω συρρίκνωση».(5)

Όπως διαπιστώνει ο καθένας το ύφος και η ποιότητα της επίθεσης ανοικτά στο φοιτητικό κίνημα και την ΠΟΣΔΕΠ, γίνεται με τρόπο που και ο γραμματέας του υπουργού Στυλιανίδη θα δίσταζε να κάνει. Στοχοποιεί τις παρατάξεις του «3 και του 5%», αλλά όχι τις παρατάξεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ. Αλήθεια οι ανήκοντες στην «πλουραλιστική» και «δημοκρατική» αριστερά πώς μπορούν να λοιδορούν το 3 και το 5%; Για ποιο λόγο τόση ανοχή στους απολογητές των νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων και υβριστές του φοιτητικού και πανεπιστημιακού κινήματος;

Η καθολική ψηφοφορία προς υπέρβαση της «διαπλοκής φοιτητικών παρατάξεων – πανεπιστημιακών διοικήσεων» ακούγεται δημοκρατική αλλαγή, αλλά δεν είναι. Οδηγεί στην απολιτική τοποθέτηση, στην αποσυνδικαλιστικοποίηση, είναι βήμα προς την αμερικανοποίηση της πανεπιστημιακής ζωής, πολλαπλασιάζει εξαρτήσεις και πιέσεις,

διευρύνει και απλώνει τη διαπλοκή. Η καθολικότητα της ψηφοφορίας ποτέ δεν ήταν το όριο των διεκδικήσεων και των αγώνων του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς. Ούτε στην κοινωνία, ούτε στα Πανεπιστήμια. Ειδικά σήμερα που συνδυάζεται με την ολόπλευρη υπονόμευση της δημόσιας εκπαίδευσης.

Η εικόνα που δίνει ο ΣΥΡΙΖΑ μέσα από αυτές της παρεμβάσεις είναι αμφίσημη και όχι καλή. Μάλιστα όταν πριν λίγες μέρες ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΝ, Νίκος Κωνσταντόπουλος ξαναλανσάρει την άποψη περί συνεργασίας ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ με εξεύρεση κοινής προγραμματικής συμφωνίας και πρωθυπουργό κοινής αποδοχής, χωρίς φυσικά να υπάρξει κάποια τοποθέτηση των οργάνων όταν, τόσο κατάφορα, προβάλλεται η κεντροαριστερή προοπτική – πρόταση που επανειλημμένα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν αποτελεί πολιτική του.

Μάλλον όλα αυτά ρίχνουν νερό στο μύλο ενός ιδιότυπου εμφύλιου που μάλλον εκτυλίσσεται μέσα στον ΣΥΝ (με δικούς του «νόμους», με ειδικές «νομοτέλειες» και με ιδιαίτερη «επίλυση» και «κορύφωση») που όμως δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται:

Α) Να υπάρχει ανοχή στην ανοικτή επίθεση που γίνεται σε κινηματικές λογικές, πρακτικές και εγκόλπωση των αστικών διαδόσεων και επιχειρημάτων συκοφάντησης του φκ και του συνδικαλιστικού κινήματος των πανεπιστημιακών.

Β) Να προβοκάρεται τόσο ασύστολα το φκ, οι διαδικασίες του αλλά και το εγχείρημα της Αριστερής Ενότητας και ακόμα να αφήνεται έκθετη η ν.ΣΥΝ από τέτοιες επιθέσεις.(6)

Γ) Να βάλλεται τόσο χοντρά και συστηματικά η εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ είτε από τον εμφανιζόμενο ως διευθυντή – γραμματέα της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ είτε με διάφορες δηλώσεις και εμφανίσεις σαν αυτές που είχαμε και στο πρωτομαγιάτικο «τζαρτζάρισμα» με την υπόθεση του κουλουριού.

Δ) Να μην αλλάζει τίποτα στη δημόσια εικόνα που δίνει ο ΣΥΡΙΖΑ στα ΜΜΕ παρά τις αποφάσεις που έχουν παρθεί.

Η ΚΟΕ υπερασπίζεται δημόσια όλες τις κινητοποιήσεις του φκ και της ΠΟΣΔΕΠ για την κατάργηση του νόμου πλαίσιο, καταγγέλλει τη συκοφάντηση του φκ και της κινηματικής ριζοσπαστικής λογικής και πρακτικής, και θεωρεί ότι ο ιδιότυπος «εμφύλιος» μόνο ζημιά προκαλεί στη δημόσια εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ. Καλεί όλους του συντρόφους και συντρόφισσες να καταδικάσουν και να απομονώσουν πολιτικά τις δεξιές, διασπαστικές, συκοφαντικές στάσεις και συμπεριφορές και να απαιτήσουν καλύτερο συντονισμό, πιο τολμηρή ενωτική και αριστερή πολιτική, ώστε να γίνουν πράξη οι διακηρύξεις και να ανταποκριθούμε στο αίτημα της αλλαγής των πραγμάτων στην κοινωνία, στην πολιτική, στην αριστερά.

Όριο του ΣΥΡΙΖΑ είναι (πρέπει να είναι) οι ανάγκες και τα συμφέροντα του λαού, της νεολαίας, των φοιτητών, των πανεπιστημιακών δασκάλων, του κόσμου της εργασίας.

[1] Απόφαση συντονιστικού που έγινε μετά την πρώτη πορεία στην Αθήνα στις 15/5

[2] Ανακοίνωση Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ 21/5

[3] Δηλώσεις στον σταθμό ΣΚΑΪ που αναρτήθηκαν και στον ιστότοπο του ΣΥΝ 22/5

[4] Ανακοίνωση ΑΡΣΗ 20/5 που αναρτήθηκε στον ιστότοπο της Ανανεωτικής Παρέμβασης

[5] Εφημερίδα Ελευθεροτυπία 22/5

[6] Σωστά η ν.ΣΥΝ σε δύο ανακοινώσεις της τοποθέτησε τα θέματα: «Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ως Νεολαία Συνασπισμού δεν αντιλαμβανόμαστε σε τι μπορούν να εξυπηρετήσουν οι πρυτανικές και προεδρικές εκλογές, ακόμα και αν γίνουν με καθολική συμμετοχή, το οποίο και θεωρούμε πιο δημοκρατικό, τη στιγμή που διακυβεύεται η αυτονομία και η ακαδημαϊκή αυτοτέλεια των ιδρυμάτων.

Το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας πρέπει να αγωνιστεί για να μη περάσει καμία διάταξη της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Δεν ζητάμε, ούτε συμμετέχουμε σε εκλογές στα ιδρύματα, τη στιγμή που διακυβεύεται το ίδιο το μέλλον τους.» 19/5

«Γνωρίζουμε πολύ καλά το πως η κυβέρνηση και οι συνοδοιπόροι της, μέσα και έξω από τα πανεπιστήμια της, θα προσπαθήσουν να προβάλουν τις κινητοποιήσεις αυτές ως «ακραίες», «μειοψηφικές» ή ακόμα και «προβοκατόρικες». Σε όλους αυτούς θα θυμίσουμε τις νίκες του πανεπιστημιακού κινήματος το προηγούμενο διάστημα και θα τους υποσχεθούμε ακόμα μεγαλύτερες.» 22/5

Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας
23/5/2008

Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2008

Κείμενο υπογραφών για τον ΣΥΡΙΖΑ

Ενόψει της Πανελλαδικής Σύσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ το Μάρτη...

Το παρακάτω κείμενο, που υπογράφεται καταρχήν από 37 στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, οργανωμένους/ες και ανένταχτους/ες, προτείνεται για να υπογραφεί από όποιον/α συμφωνεί σε όλη την Ελλάδα. Ενόψει της Πανελλαδικής Σύσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ στις 14, 15 και 16 Μαρτίου, ελπίζουμε ότι θα συμπορευτούμε με πολλούς και πολλές, με στόχο να γίνει η Πανελλαδική Σύσκεψη ουσιαστικό βήμα για τη συγκρότησή του. Το κείμενο θα δημοσιευτεί στις εφημερίδες της Κυριακής 3 Φεβρουαρίου, με όσες υπογραφές έχουν συγκεντρωθεί μέχρι τότε.

Μπορείτε να υπογράφετε μέσα από τον ιστότοπο http://ypografessyriza.blogspot.com ή και να προσθέτετε την υπογραφή σας σε αυτό το blog.

Πρόταση για να γίνει η Πανελλαδική Σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ (14,15 και 16 Μαρτίου) ουσιαστικό βήμα για τη συγκρότησή του

Στις 14, 15 και 16 Μαρτίου ο ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποιεί την πρώτη του Πανελλαδική Σύσκεψη, σε μια συγκυρία που οι ρωγμές στο δικομματικό - νεοφιλελεύθερο σύστημα διακυβέρνησης διευρύνονται, απελευθερώνοντας μεγάλες δυναμικές προς την Αριστερά και ειδικά προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Σε αυτές τις συνθήκες, η Πανελλαδική Σύσκεψη του Μαρτίου είναι μια μεγάλη ευκαιρία να αποτελέσει ένα ακόμη ουσιαστικό βήμα στη διαδικασία συγκρότησής του.

Στόχος πρέπει να είναι να αποκτήσουν πραγματική ζωή και υπόσταση οι Τοπικές Επιτροπές του ΣΥΡΙΖΑ. Το ώριμο βήμα πρέπει -και μπορεί- να είναι η εισαγωγή της έννοιας του «μέλους ΣΥΡΙΖΑ» στις Τοπικές Επιτροπές ΣΥΡΙΖΑ. Με στόχο να ενταχτούν όσο το δυνατόν πιο μαζικά, πριν την Πανελλαδική Σύσκεψη και στην πορεία προς αυτήν, οι ανένταχτοι/ες αγωνιστές/στριες, ώστε να συμμετάσχουν μαζικά και ισότιμα και να χρωματίσουν τις διαδικασίες της.

Το βήμα αυτό δεν αποσκοπεί στην υποβάθμιση του ρόλου των συνιστωσών, αλλά στον περιορισμό των διαπαραταξιακών χαρακτηριστικών στη συγκρότηση και λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ που στην πράξη ακυρώνουν τη μαζική στράτευση σ’ αυτόν του ανεξάρτητου πολιτικού δυναμικού της Αριστεράς και των κινημάτων.

Στόχος είναι επίσης να θωρακιστεί ακόμη περισσότερο ο ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στην κεντροαριστερή στρατηγική και τον διαχειριστικό κυβερνητισμό, υιοθετώντας ένα πρόγραμμα που να δίνει συνοχή και συνολικό ορίζοντα στους αγώνες του σήμερα, να στοχεύει στην ανατροπή του νεοφιλελευθερισμού, να συνδέει την ανατροπή του νεοφιλελευθερισμού με την υπέρβαση του καπιταλισμού, το σοσιαλισμό. Γιατί ο ορίζοντας της ενότητας και ανασύνθεσης της Αριστεράς δεν είναι η διαχείριση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού ούτε ένας (στις σημερινές ιστορικές συνθήκες μάλιστα ανέφικτος) «ρυθμισμένος» καπιταλισμός «με ανθρώπινο πρόσωπο και μεγάλο δημόσιο τομέα».

Στην ατζέντα της Συνδιάσκεψης πρέπει να ενταχτεί το ζήτημα του προγράμματος.

Κατά τη γνώμη όσων υπογράφουν αυτό το κείμενο, όλα τα ζητήματα οργάνωσης της προσυσκεψιακής διαδικασίας και του ίδιου του τριημέρου της Σύσκεψης πρέπει να αντιμετωπιστούν με βάση αυτές τις προτεραιότητες.

Η Πανελλαδική Σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ το Μάρτιο δεν πρέπει να είναι ο πανηγυρικός επίλογος στο προεκλογικό - εκλογικό κεφάλαιο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ο δυναμικός πρόλογος ενός νέου κεφαλαίου, που σχετίζεται με τη νέα περίοδο, τις νέες δυνατότητες και προκλήσεις.

Ακολουθεί η αναλυτική μας τοποθέτηση γι’ αυτά τα ζητήματα.

Διαβάστε τη συνέχεια και τις πρώτες υπογραφές ...


Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2007

Εκτίμηση για το αποτέλεσμα των εκλογών


Ανακοίνωση της γραμματείας της ΚΟΕ


Η εκτίμηση της γραμματείας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Τετάρτη 12 Σεπτεμβρίου 2007

ΚΟΕ: Οι λόγοι για τους οποίους στις 16/9 ψηφίζουμε ΣΥΡΙΖΑ

Το κύριο άθρο της εφημερίδας Αριστερά!

Σε λίγες μέρες θα ψηφίσουμε. Μέσα σε ένα σκηνικό άσχημο, σημαδεμένο από την εθνική καταστροφή των πυρκαγιών και τις προσπάθειες ιδιαίτερα της κυβέρνησης να «αγοράσει» τις εκλογές μέσω παροχών της τελευταίας στιγμής, οδηγώντας σε κατεξευτελισμό τους πληγέντες πολίτες, παίζοντας με τον πόνο τους. Μέσα σε ένα άσχημο σκηνικό, όπου το ένα κόμμα τάζει την ανέγερση ενός νέου διεθνούς αθλητικού κέντρου στην Ολυμπία και το άλλο τη δημιουργία μιας καινούριας πόλης με ονομασία Νέα Ολυμπία. Μέσα σε ένα άσχημο σκηνικό, όπου όλοι οι παράγοντες προσπαθούν να φτιασιδώσουν το δικομματισμό, και οι πιο επιτήδειοι να στηρίξουν τον Καραμανλή ώστε να συνεχίσει τη «μεταρρύθμιση» που τόσο έχουν ανάγκη το κεφάλαιο και όλοι οι παρατρεχάμενοί του στην Ελλάδα.

Είναι ενδεικτικό πως το δικομματικό σύστημα γνωρίζει μια έντονη αμφισβήτηση και επιφύλαξη από την πλειοψηφία του πληθυσμού – άσχετα από τι ποσοστά θα καταφέρει να συγκεντρώσει. Η εθνική καταστροφή –που έδειξε πολλά πράγματα για τη φύση και τα έργα του δικομματισμού– τρόμαξε τα κόμματα εξουσίας και σημάδεψε τη μίνι προεκλογική περίοδο. Οι δημοσκόποι αδυνατούν να πουν κάτι με σιγουριά, γιατί ο θυμός και η αγανάκτηση εκφράζεται έντονα όταν πλησιάζουν πολίτες και τους ρωτούν για το τι θα ψηφίσουν: είναι πολλοί εκείνοι που αρνούνται καν να απαντήσουν.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, όπου φάνηκε καθαρά η ανυπαρξία μιας αξιωματικής αντιπολίτευσης ικανής να κάνει ζημιά στη ΝΔ και τον Καραμανλή, και σωστά πολλοί μιλούν για αλλεπάλληλα αυτογκόλ του ΠΑΣΟΚ λίγες μέρες πριν τις εκλογές, είναι ιδιαίτερα θετικό και ενθαρρυντικό να υπάρξει και να εκφραστεί ο θυμός και η τιμωρία του δικομματισμού και μέσα από τις κάλπες.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον έχει ανατραπεί επί της ουσίας ο σχεδιασμός του Καραμανλή να αιφνιδιάσει με το μίνι καλοκαιρινό εκλογικό πραξικόπημα των εκλογών-εξπρές που πήγε να επιβάλλει και ο περίπατος που νόμιζε ότι θα κάνει. Τσαλακώθηκε η εικόνα του, θα είναι πιο αδύναμος την επόμενη περίοδο και φυσικά –αν εκλεγεί– θα έχει μια μικρότερη πλειοψηφία μέσα στη Βουλή, και ίσως μικρότερη ευχέρεια κινήσεων. Όποια κυβέρνηση και να βγει, είτε αυτοδύναμη είτε συνεργασίας, θα έχει πιο κοντινό τον κίνδυνο της οργής και της δυσφορίας του κόσμου. Η γραμμή της «εθνικής συναίνεσης» μπροστά στις καταστροφές θα υποστεί ρωγμές που ίσως είναι σημαντικές, όταν η αντιπολίτευση εκφραστεί εκεί που πονά το σύστημα: στους δρόμους.

Υποστηρίζουμε ότι τα μηνύματα των αγώνων της προηγούμενης περιόδου, με χαρακτηριστικότερο τον αγώνα ενάντια στην κατάργηση του άρθρου 16, έχουν σπείρει ένα σπόρο που μπορεί να ανθίσει και την επόμενη περίοδο: Η συνταγματική αναθεώρηση δεν θα είναι μια εύκολη υπόθεση, το άρθρο 24 δεν θα μπορέσει να καταργηθεί, η μάχη του ασφαλιστικού θα δοθεί έτσι κι αλλιώς, η απονομιμοποίηση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής θα συνεχιστεί στις συνειδήσεις του κόσμου. Η διαδήλωση της 29/8 στο Σύνταγμα με τις 25.000 κόσμου δείχνει αρκετά πράγματα για όποιον θέλει να τα αφουγκραστεί.

Σε αυτήν την κατεύθυνση έχει παίξει οπωσδήποτε ένα θετικό ρόλο ο ΣΥΡΙΖΑ την προηγούμενη περίοδο. Η ενίσχυσή του μέσα από τις κάλπες θα σηματοδοτήσει τη θέληση του κόσμου για μια πραγματική αριστερή ριζοσπαστική αντιπολίτευση. Θα σημάνει υποστήριξη σε μια πολιτική για την αλλαγή των συσχετισμών, για την έκφραση των καταπιεζομένων, για ανατροπή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, για νέες διεργασίες μέσα στην Αριστερά, για αλλαγές σε όλους τους κοινωνικούς χώρους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η μοναδική αριστερή αντινεοφιλελεύθερη συσπείρωση (σήμερα τον συγκροτούν 9 δυνάμεις, ενώ το 2004 αποτελούνταν από 5 κόμματα και οργανώσεις) που στηρίζεται σε μια πείρα κοινής δράσης και παρεμβάσεων, διαλόγου και διεργασιών μέσα στην ίδια την Αριστερά, με σεβασμό και ανεξαρτησία της κάθε δύναμης, με πλουραλισμό και με δυνατότητα έκφρασης ενός διάχυτου ριζοσπαστικού δυναμικού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι μόνο μια απλή εκλογική συνεργασία (και μόνο αυτό πάλι δεν θα ήταν αρνητικό) αλλά κάτι πολύ περισσότερο: Ακουμπά πάνω στην ανάγκη ανασυγκρότησης της Αριστεράς, πάνω στο αίτημα να ξαναχτιστεί πραγματικά κι όχι στα λόγια η αξιοπιστία της Αριστεράς, πάνω στην απαίτηση να κτιστούν μέτωπα και αντιστάσεις σε όλους τους χώρους για να αλλάξουν οι αρνητικοί συσχετισμοί.

Η δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ είναι οι ανάγκες και η πίεση που ασκεί ο «λαός της Αριστεράς» μαζί με τα κινήματα και τις αντιστάσεις για αλλαγή της ίδιας της Αριστεράς, για ανάδειξη ενός στόχου που πραγματικά να αλλάζει το τοπίο: Θα αποδειχτεί η Αριστερά ικανή να συμβάλλει στη δημιουργία ενός πολιτικού και κοινωνικού μετώπου ανατροπής του νεοφιλελευθερισμού; Θα δώσει χώρο και δυνάμεις να εκφραστεί γνήσια αυτή η απαίτηση, ή θα λοξοδρομήσει προς διάφορες πραχτικές γνωστές και μη εξαιρετέες σε όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς; Θα μπορέσει να είναι χρήσιμη και κοντά στους πολίτες, ή θα πορευτεί με τον ίδιο τρόπο που πορεύτηκε τις πρόσφατες δεκαετίες; Θα αποκτήσει ένα λόγο που να είναι ελκτικός, που να απαντά στις σύγχρονες πραγματικές προκλήσεις, ή θα βυθιστεί στο «κάνω μικροπολιτική» εξακολουθώντας να απωθεί τον κόσμο της;

Λένε ότι «η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού». Και όποιοι το λένε δικαιολογούν με αυτό την όποια επιλογή τους, την όποια ταχτική τους. Η αριστερή πολιτική σήμερα μπορεί να βάλει έναν εφικτό, εφικτότατο πολιτικό στόχο: να αλλάξει τους συσχετισμούς, και αυτό να μορφοποιηθεί με τη δημιουργία ενός πολύμορφου αλλά σαφώς διακριτού κοινωνικού και πολιτικού μετώπου δυνάμεων που αντιπαλεύουν το νεοφιλελευθερισμό. Αν θέλουμε λοιπόν να ασχολιόμαστε με την πολιτική και να μην υποβαθμίζουμε τον εαυτό μας και το πεδίο, πρέπει να αναρωτηθούμε για τις δυνατότητες, τα βήματα, τις μικρές και μεγάλες μάχες, τα υλικά και τα πολεμοφόδια που έχουμε σήμερα, για να προωθήσουμε το στόχο αυτό. Από την άποψη αυτή, η ύπαρξη, η ενδυνάμωση, η ουσιαστικοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι μια από τις πιο ουσιαστικές και γόνιμες κινήσεις. Είναι η απόδειξη ότι μπορούν να ενεργοποιηθούν δυνάμεις, να δρομολογηθούν εξελίξεις, να δημιουργηθούν γεγονότα (μικρά και μεγάλα), να πιεστούν δυνάμεις σε μια ορισμένη συμπεριφορά. Τελικά, να αλλάξουν τα πράγματα και οι συσχετισμοί σε ένα επίπεδο, ώστε να μπορούν να προχωρήσουν και άλλες διαδικασίες μετά.

Δεν κάνουμε το λάθος να ταυτίζουμε το ΣΥΡΙΖΑ με το πολιτικό και κοινωνικό μέτωπο. Αλλά και δεν κάνουμε το λάθος να υποτιμούμε τη σημασία που έχει το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ –σαν δυνατότητα και πραγματικότητα– ώστε με μαζικούς όρους να μπουν οι βάσεις ανασυγκρότησης της Αριστεράς.

Ψήφο λοιπόν στο ΣΥΡΙΖΑ, που ήταν η μόνη ενωτική αριστερή φωνή και η πραγματική αντιπολίτευση με μαζικούς όρους στη νεοφιλελεύθερη πολιτική μέσα και έξω από τη Βουλή. Ψήφο στο ΣΥΡΙΖΑ για να αλλάξει το τοπίο, ψήφο στο ΣΥΡΙΖΑ για να στηριχτεί το σύνθημα «Να νικήσει η ζωή» απέναντι στις εκατόμβες που ετοιμάζει κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή το γερασμένο σύστημα που κυριαρχεί, ο καπιταλισμός.

Ψήφο στο ΣΥΡΙΖΑ για να συνεχιστεί με μεγαλύτερη ορμή το εγχείρημα αυτό, να μην αποτελέσει όχημα εκλογικής μόνο παρουσίας, για να μπορούμε να αντισταθούμε από καλύτερες θέσεις και πιο συλλογικά, για να βάλουμε τις βάσεις να αλλάξουν πολλά πράγματα και μέσα στην Αριστερά.

Και αφού είναι έτσι τα πράγματα, και ο ΣΥΡΙΖΑ ένας ζωντανός οργανισμός, ενισχύστε στα πλαίσιά του τις δυνάμεις εκείνες που μοχθούν για το πολιτικό και κοινωνικό μέτωπο, εκείνες τις δυνάμεις και υποψηφίους που προέρχονται από τα κινήματα και δεσμεύονται ρητά για την επόμενη μέρα, εκείνες τις δυνάμεις και υποψηφίους που έχουν ένα πολιτικό, ηθικό και αγωνιστικό εκτόπισμα και δεν ενδιαφέρονται για μια θέση στο σκοτεινιασμένο ήλιο του γερασμένου συστήματος!

Κείμενο στήριξης του ΣΥΡΙΖΑ

(Από το blog ΑΙΟΛΟΣ)
Είναι πολλοί και διακριτοί οι λόγοι που μας οδήγησαν να στηρίξουμε και να δημοσιοποιήσουμε αυτή την στήριξη μας στην ενωτική κίνηση του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς..

Θεωρούμε σαν ενεργοί πολίτες πως οφείλουμε να εκφράζουμε δημόσια και δίχως συστολές τη γνώμη μας..

Πιστεύουμε πως είναι ανάγκη να ανοιχθούν καινούργιοι δρόμοι στο πολιτικό πεδίο, είναι αναγκαίο να εκφραστεί μια τέτοια πολιτική φυσιογνωμία που:

_ Να βάζει σαν στόχο της την ήττα του νεοφιλελευθερισμού και δικομματισμού από την αριστερά και τα κινήματα..
_ Να ανασυγκροτεί τα κινήματα και τον "ουτοπικό" λόγο της Αριστεράς δείχνοντας πως ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός, επίκαιρος και αναγκαίος..
_ Να καταδείξουμε με απλό αλλά και σαφή τρόπο και λόγο πως η ριζοσπαστική Αριστερά έχει σαν όραμα μια νέα, μια άλλη κοινωνία, που ο άνθρωπος θα είναι πάνω από τα κέρδη, και η ελευθερία και η δημοκρατία θα είναι προϋποθέσεις για την έκφραση και την ενεργοποίηση των πολιτών..
_ Να κινήσουμε, να ξαναγοητεύσουμε και να ξανασυγκινήσουμε τον κόσμο της Αριστεράς και όχι μόνο..
_ Να κινήσουμε και συγκινήσουμε τον κόσμο της νεολαίας..

Οδηγούμαστε σε αυτήν την επιλογή γιατί με αυτήν μπορούμε να προωθήσουμε καλύτερα ζητήματα που απασχολούν έντονα και προβληματίζουν τον κόσμο όπως αυτά που έχουν να κάνουν με το περιβάλλον το οποίο τόσο βάναυσα ταλαιπωρήθηκε ειδικά φέτος..

Είναι σαφές ότι όσο και αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αυτό που θα θέλαμε ή αυτό που έχουμε ανάγκη, αποτελεί ένα μικρό και ανολοκλήρωτο παράδειγμα μιας ενωτικής προσπάθειας στο χώρο της Αριστεράς..

Το τελευταίο διάστημα υπήρξαν κινήματα που ταρακούνησαν την κοινωνία.. Ζήσαμε το "ξύπνημα" ενός σημαντικού τμήματος της κοινωνίας, της νεολαίας.. Επιβεβαιώθηκε ξανά ότι μπορούν να κερδηθούν μικρές η μεγάλες μάχες..

Πιστεύουμε πως το μείζον σήμερα δεν είναι η όποια ιδεολογική καθαρότητα αλλά η ενωτική συμβολή για την ανατροπή του νεοφιλελευθερισμού και του δικομματισμού που θολώνει τον ορίζοντα και μας πνίγει τις ανάσες..

Με βάση αυτά τα ελάχιστα σημεία η συμμετοχή μας δεν είναι συμβολική και τυπική.. Είναι ενεργητική και αποβλέπει στην προβολή ειδικά των παρακάτω σημείων:

Ανεξαρτησία από τον δικομματισμό σε όλα τα επίπεδα.

Η αριστερά να μην ξαναγίνει ουρά της αστικής πολιτικής και ούτε να αυτοπεριθωριοποιηθεί..

Η ενότητα της Αριστεράς αφορά ολόκληρη την κοινωνική και πολιτική αριστερά. Αποτελεί όρο ενός άλλου πολιτικού πολιτισμού που απαντά με ρεαλισμό αλλά και χρώμα στην απαίτηση για αποτελέσματα με άλλο στίγμα..

Θέλουμε να ανοίξει μια γενική συζήτηση για τους βασικούς φορείς προώθησης του νεοφιλελευθερισμού και επομένως και σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πιστεύουμε ότι μια σύγχρονη αριστερά πρέπει να λέει ένα ξεκάθαρο "όχι".. ένα φτάνει πια στην Ευρώπη του νεοφιλελευθερισμού, του ρατσισμού, του πολέμου..

Για μια νέα σχέση της πολιτικής με την κοινωνία και τα κινήματα..

Για μια νέα σχέση της Αριστεράς με τον κόσμο της εργασίας και της νεολαίας.. με το περιβάλλον και τον πολιτισμό..

Για μια νέα σχέση της Αριστεράς με το μέλλον..

Παπαμιχαήλ Σωτήρης
Τάκης Τσαντήλας
Γιάννης Καραμέρης
Κώστας Κολλημένος
Κώστας Τσούμας
Γιώργος Βασιλειάδης
Βασιλική Λαδοπούλου
Βίκτωρας Σαλονίκης
Vas (Βασίλης)

Σάββατο 1 Σεπτεμβρίου 2007

Από τα εννιά μου με κυνηγάνε να διαβάσω

Αγγλικά, γερμανικά, σχολείο η οικογένεια να ζορίζεται και να με πιέζει μήπως έχω καλύτερη τύχη από αυτούς. Μετά γυμνάσιο, λύκειο, φροντιστήριο, χρόνος για έρωτες και φίλους ελάχιστος.
Όλα αυτά για να περάσω στο πανεπιστήμιο να πάρω πτυχίο
Και τι πτυχίο!
Με μια επιστήμη στείρα, αλλοιωμένη γνώση από το κέρδος. Έξω δουλειές, πολλές δουλειές, part – time, ελαστικές, ευέλικτες, ανασφάλιστες, κακοπληρωμένες και οι καλύτερες από όλες οι απλήρωτες. ΑΝ βέβαια δεν είμαι άνεργος.
Μετά τη δουλειά για να ξεσκάσω πρέπει να κοιτάξω καρτ- ποστάλ για να δω πράσινο.
Στην πόλη παντού τσιμέντο. Κάποτε άκουσα πως υπήρχανε και κάτι δάση αλλά τώρα κάηκαν κι αυτά. Είχα και κάτι φίλους που δεν είχαν ούτε αυτά που’ χα εγώ. Κάποιους τους απελάσανε, κάποιοι δουλεύουν δεκαέξι ώρες αλλά δεν πειράζει λέει γιατί είναι Αλβανοί και αντέχουν. Τώρα πια δεν έχω άλλο μέλλον παρά να παντρευτώ, να πάρω δάνειο, σπίτι, σκύλο και αμάξι να κάνω παιδιά να μην έχουν και αυτά μέλλον.
Ως νέοι και νέες του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς επιλέγουμε να παλέψουμε για δημόσια και δωρεάν παιδεία με πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα, εργασία με αξιοπρεπείς όρους και πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα, την προστασία του περιβάλλοντος και ενάντια σε κάθε μορφή ρατσισμού, σεξισμού και ξενοφοβίας.
Επιλέγουμε να αγωνιστούμε οργανωμένα ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που υπονομεύουν το μέλλον μας, στα δύο συνεταράκια του δικομματισμού που τις εφαρμόζουν ,απέναντι σε όλους εκείνους που σε διάφορους τόνους μας λενε ότι είμαστε μικροί, δεν ξέρουμε, δεν μπορούμε να κρίνουμε…
Στιγμή και όχι σταθμός του αγώνα αυτού είναι και οι εκλογές στις 16 Σεπτέμβρη στις οποίες καλούμε κάθε νέα και νέο των Χανίων να στηρίξει τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ
Να που ήρθε η ώρα να κρίνουμε…

Νέες και Νέοι
ΣΥΡΙΖΑ Χανίων

Παρασκευή 31 Αυγούστου 2007

Προεκλογικά μέτρα εμπαιγμού

Κυριάκος Μπίστας
Αγρότης – Κτηνοτρόφος
Υποψήφιος Βουλευτής ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Ηλείας

29/8/2007

Στην καμένη γη της Ηλείας που θρηνεί ανθρώπους και περιβάλλον, η κυβέρνηση της ΝΔ στήνει εκλογικό μηχανισμό εξαγοράς και εξευμενισμού ενόψει εκλογών. Τα μέτρα 15 ημερών που εξήγγειλε ο Καραμανλής, έχουν καθαρά προεκλογικό χαρακτήρα, και δείχνουν μια κυβέρνηση τρομοκρατημένη. Φοβισμένη από την αγανάκτηση των πληγέντων, τρέχει να εξαγοράσει τους καμένους, να εφεύρει θεωρίες συνωμοσίας, να καλύψει τις ευθύνες της.

Ο τρόπος που μοιράζονται τα επιδόματα, δείχνει επίσης μια κυβέρνηση που δεν διστάζει μπροστά σε τίποτα, που πατάνε στον πόνο και στην ανάγκη των πυρόπληκτων και προχωράνε σε έναν πρωτοφανή εκλογικό κανιβαλισμό: υποψήφιοι βουλευτές της ΝΔ στην Ηλεία, την Τρίτη 28/8 μοίραζαν αιτήσεις, παρακάμπτοντας κάθε νομιμότητα και κάθε λογική.

Σήμερα στην Ηλεία σε κάθε τράπεζα και υπηρεσία συρρέουν χιλιάδες, πυρόπληκτοι και μη. Η κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται για την αποζημίωση των πραγματικά πυρόπληκτων. Νοιάζεται για την τηλεοπτική αναμετάδοση της εικόνας των ανθρώπων που τους μοιράζονται αφειδώς τριχίλιαρα, ώστε να αποδείξει την ευαισθησία της. Η ψήφος στην Ηλεία κοστολογείται 3.000 € το κεφάλι. Μετά την καταστροφή από τις φωτιές έρχεται η αφαίρεση της αξιοπρέπειας.

Τα μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση είναι καθαρά εκλογικού χαρακτήρα γιατί δεν διευκρινίζεται ποιο θα είναι το μέγεθος της αποζημίωσης. Οι προπληρωμές που έχουν αναγγελθεί (και που έτσι κι αλλιώς προβλέπονταν από τον ΕΛΓΑ κι ας τις εμφανίζει η κυβέρνηση σαν «απόφασή» της) είναι στο 1/5 της αξίας των ζώων και στο 1/10 της σοδειάς που θα έδιναν φέτος τα χωράφια. Μετά; Στην περίπτωση αυτή ισχύει το «πάρτε αυτά τώρα – δεν δεσμεύομαι για το πόσα θα δώσω συνολικά – ψηφίστε με και βλέπουμε».

Αντίστοιχου χαρακτήρα μέτρα είναι η αναστολή εξαμήνου για φόρους, εισφορές, δόσεις, χωρίς δέσμευση για μετά. Αντίστοιχου χαρακτήρα μέτρα είναι η μερική κρατική επιδότηση των κατεστραμμένων σπιτιών. Απαιτούν δηλαδή από ανθρώπους που δεν θα έχουν εισόδημα να φτιάξουν με έξοδά τους κατά τα 2/3 το σπίτι τους;

Η πρώτη προτεραιότητα σήμερα είναι να μείνουν οι συμπολίτες μας στον τόπο μας. Αλλά αυτό δεν γίνεται με προεκλογικού χαρακτήρα μέτρα και αποζημιώσεις στα όρια του εμπαιγμού. Απαιτείται ολοκληρωμένο, δημόσιο, σχέδιο ανασυγκρότησης. Απαιτείται δημόσιο οικιστικό σχέδιο για την ανακατασκευή των καμένων σπιτιών και οικημάτων. Απαιτείται δέσμευση για το μετά. Και η δέσμευση αυτή δεν υπάρχει. Αρκεί η 15μερη επιχείρηση μέχρι τις εκλογές. Μετά έχει ο Θεός…

Η ανασυγκρότηση θα πρέπει να γίνει με δυνάμεις της περιοχής, για το καλό του λαού του τόπου μας, και όχι των επενδυτικών ομίλων που θα σπεύσουν στην κατεστραμμένη γη να κερδοσκοπήσουν. Είναι γνωστό ότι όλη η Δυτική Πελοπόννησος αποτελεί μεγάλο τουριστικό φιλέτο. Ο κ.Δούκας έσπευσε να βεβαιώσει ότι θα εργαστούν για να έρθουν οι επενδύσεις. Πριν φύγει η κάπνα από την καμένη γη της Ηλείας, διαρρέονται σχέδια –με δικομματική συναίνεση- για νομοσχέδια ανασυγκρότησης που θα βάλουν στο παιχνίδι ιδιωτικούς ομίλους, αλλάζοντας τη χρήση γης, δημιουργώντας χιλιάδες εσωτερικούς μετανάστες.

Αυτά είναι τα μέτρα της κυβέρνησης. Υπάρχουν και τα μέτρα που πρέπει να πάρει ο λαός και να αγωνιστεί για αυτά. Το πρώτο μέτρο είναι να ανατραπεί ο πολιτικός συσχετισμός, ώστε να ανατραπούν και οι πολιτικές προτεραιότητες αυτού του συστήματος. Το δεύτερο μέτρο είναι να διεκδικήσουμε αποζημίωση και αποκατάσταση 100% στους πληγέντες, ανθρώπους και γη. Το τρίτο μέτρο είναι να καταργηθεί όλο το θεσμικό πλαίσιο που επιβάλει έξαρση των εμπρησμών, ευνοώντας τα ιδιωτικά τουριστικά και κατασκευαστικά συμφέροντα. Το τέταρτο μέτρο είναι να καταργηθεί κάθε σκέψη για επιχειρηματικές επενδύσεις ιδιωτικών ομίλων και να υπάρξει ολοκληρωμένο δημόσιο σχέδιο ανοικοδόμησης και προστασίας.

Και η πρώτη προτεραιότητα είναι να αποδοθούν οι πολιτικές ευθύνες για αυτό το εθνικό έγκλημα και να πληρώσουν οι ανίκανοι και επικίνδυνοι.


Τρίτη 14 Αυγούστου 2007

Για το νοσοκομείο Χανίων και την υγεία

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ του ΣΥΡΙΖΑ (Χανιά)

Το τελευταίο διάστημα οι Χανιώτες παρακολουθούν στα ΜΜΕ την εκδήλωση ενός όψιμου ενδιαφέροντος από τους εκπρόσωπους του δικομματισμού πάνω στα προβλήματα που ταλανίζουν δεκαετίες το Γενικό Νοσοκομείο Χανίων. Η χρονική σύμπτωση αυτών των ενεργειών, προφανώς συνδέεται με συγκεκριμένες προεκλογικές σκοπιμότητες, που μας έχουν συνηθίσει τα δυο κόμματα να περιμένουμε πάντα παραμονές των εκλογών.

Η ΝΔ αφού επιρρίπτει τις ευθύνες για το όποιο πρόβλημα στις προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ (λες και η δική τους διακυβέρνηση ξεκίνησε σήμερα), προσπαθεί να δικαιολογηθεί με τη γνωστή θεωρία της «καμένης γης». Η πραγματικότητα όμως είναι, πως στα τριάμισι χρόνια της θητείας της, η ικανοποίηση ενός δημόσιου, ποιοτικού και καθολικού συστήματος υγείας διαψεύστηκε οικτρά.

Οι πολιτικές και νομοθετικές παρεμβάσεις του Υπουργείου Υγείας οδήγησαν στην πλήρη απελευθέρωση των υπηρεσιών υγείας στην επιχειρηματική και κερδοσκοπική δραστηριότητα, στην εκχώρηση βασικών λειτουργιών του ΕΣΥ στον ιδιωτικό τομέα, στη «γαλάζια» κομματικοποίηση του διοικητικού μηχανισμού του ΕΣΥ και των Συμβουλίων Κρίσης (ΣΚΕΙΟΠΝΙ) και στη διαιώνιση της υπάρχουσας θλιβερής κατάστασης των δημόσιων υπηρεσιών υγείας. Κραυγαλέα παραδείγματα οι περιβόητες «συμπράξεις» δημόσιου - ιδιωτικού τομέα, η παραχώρηση κρεβατιών Μονάδων Εντατικής Θεραπείας σε ιδιώτες, τη στιγμή που 140 έτοιμες κλίνες Δημόσιων Νοσοκομείων μένουν κλειστές.

Την ίδια διάψευση επιφύλαξε η κυβέρνηση και στα αιτήματα των λειτουργών του ΕΣΥ (γιατρών, νοσηλευτών και διοικητικών) για τα οποία προεκλογικά έδινε βαρύγδουπες υποσχέσεις.

Από την άλλη μεριά, η συνεχής υποχρηματοδότηση του δημοσίου τομέα υγείας με βάση τις κατευθύνσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου για κατάργηση όλων των στεγανών στους επενδυτές κεφαλαίου στην υγεία αποτέλεσαν πολιτικές που προώθησαν οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ ήταν αυτό που πρώτο, με πρόσχημα τα ελλείμματα των νοσοκομείων προώθησε «ρεαλιστικές» λύσεις σαν την καθιέρωση ιδιωτικού απογευματινού ιατρείου στα Νοσοκομεία, την ανάθεση σε ιδιωτικές εταιρείες συγκεκριμένων δραστηριοτήτων κ.ά. με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε στην άλωση τους.

Σήμερα, στο Γ.Ν. Χανίων σωρεύονται σημαντικά, χρόνια προβλήματα, που δημιουργήθηκαν από την αδιαφορία, την υποχρηματοδότηση και τις παλαιοκομματικές αντιδημοκρατικές μεθόδους Διοίκησης που εφαρμόζονται. Υπάρχει ανάγκη πλήρωσης των κενών θέσεων του προσωπικού, ανάγκη λειτουργίας της Μονάδας Νεογνών και γενικότερα ανάγκη αναβάθμισης των υπηρεσιών Υγείας και όχι ψεύτικες εξαγγελίες και βαρύγδουπες δηλώσεις.

Στις τεράστιες ελλείψεις σε νοσηλευτικό προσωπικό, στο πάγωμα των κρίσεων και προσλήψεων ιατρικού δυναμικού στην αδυναμία του Νοσοκομείου να εφημερεύει με αξιοπιστία και ασφάλεια δεν μπορούμε να συνεχίζομε να απαντούμε με τα τετριμμένα περί κακής δημοσιονομικής κατάστασης. Πρέπει απλά, η βελτίωση της περίθαλψης ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΟΧΟΣ και προτεραιότητα της πολιτείας. Δεν μπορεί η κυβέρνηση να βρίσκει εύκολα πακτωλούς χρημάτων για εξοπλισμούς και να μην καταφέρνει να βρει τα στοιχειώδη για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, ώστε κάθε ελληνική οικογένεια να έχει τον δικό της γιατρό.

Το τμήμα Υγείας Χανίων του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ πιστεύει ότι τα προβλήματα που μαστίζουν τον χώρο της Υγείας, είναι προβλήματα κεντρικής πολιτικής επιλογής. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σε κάθετη, μετωπική αντιπαράθεση με τις δυνάμεις και τις πολιτικές που επιδιώκουν τη μετατροπή του κοινωνικού δικαιώματος στην υγεία σε εμπόρευμα και δίνει τη μάχη για την αναβάθμιση της Υγείας- Πρόνοιας με αντίπαλο τη νεοφιλελεύθερη πολιτική υγείας-πρόνοιας που ξεκίνησε το ΠΑΣΟΚ και εφαρμόζει σήμερα η ΝΔ με την υποχρηματοδότηση και το άνοιγμα των υπηρεσιών του στην αγορά και στον ιδιωτικό τομέα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί τον χανιώτικο λαό να αντιταχθεί στην εμπορευματοποίηση της υγείας που τα τελευταία χρόνια προωθούν τα δυο μεγάλα κόμματα και να αγωνισθεί για ισότιμη, καθολική σύγχρονη Δωρεάν Δημόσια Υγεία για όλους τους πολίτες. Να αγωνισθεί για

α) διπλασιασμό των κρατικών δαπανών για την υγεία

β) άμεσες προσλήψεις, ώστε να μπορέσει να λειτουργήσει με ασφάλεια και αξιοπιστία το Γενικό Νοσοκομείο Χανίων

γ) ικανοποίηση των οικονομικών και θεσμικών αιτημάτων των εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία

Σήμερα περισσότερο από ποτέ αγωνιζόμαστε για ένα σύστημα υγείας και πρόνοιας που να είναι κοινωνικά προσανατολισμένο, αποκεντρωμένο, δημοκρατικό, ποιοτικό, αποτελεσματικό και δωρεάν.

ΧΑΝΙΑ 4/8/2007