Κινηματογραφικό αφιέρωμα στον Λένιν

Με αφορμή τα 140 χρόνια από τη γέννηση του Λένιν η NEW STAR διοργανώνει φεστιβάλ ταινιών στον κινηματογράφο ΙΛΙΟΝ (Τροίας 34 και Πατησίων, μετρό Βικτώρια) από 22 ως 28 Απριλίου.

Θα προβληθούν συνολικά 30 ταινίες και ντοκιμαντέρ: V.I.Lenin – Ο Λένιν ζει – Ο Λένιν και ο χρόνος – Σελίδες μεγαλειώδους ζωής – Το δύσκολο πόστο του επαναστάτης – Τρία τραγούδια για τον Λένιν – Βλαδίμηρος Ίλιτς Λένιν – Ο Λένιν στα 1918 – Ο Λένιν τον Οκτώβρη – Ιστορίες για τον Λένιν – Ο Λένιν στην Πολωνία – Στις 6 του Ιούλη – Νάντια Κρούπσκαγια – Η νιότη του Μαξίμ – Η επιστροφή του Μαξίμ – Ο Μαξίμ στην εξουσία – Μέρες επανάστασης – Θωρηκτό Abrora – Οχτώβρης – Ποτέμκιν – Η μάνα – Απεργία – Άρσεναλ – Το τέλος της Αγίας Πετρούπολης – Ο πρώτος δάσκαλος – Η Γη – Θύελλα στην Ασία – Ο κομμουνιστής – το 1/6 του κόσμου – Ο ενδέκατος χρόνος

Περισσότερα για κάθε μία από τις ταινίες μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Φεστιβάλ ταινιών αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό

Από την Πέμπτη 11 ως την Τετάρτη 17 Δεκέμβρη στον κινηματογράφο «Αφαία» στην Καλλιθέα (Δημοσθένους 96), θα προβληθούν ταινίες και ντοκιμαντέρ που εκφράζουν αλληλεγγύη στον αγωνιζόμενο Παλαιστινιακό Λαό.

Με ενιαίο εισιτήριο (7 ευρώ), θα προβάλλονται 3 με 4 ταινίες καθημερινά, από τις 6:00 το απόγευμα και κάθε βράδυ στις 11:00 η ταινία" Κάτω από τις βόμβες" του Philippe Aractingi που μας μεταφέρει στην καρδιά του εμπόλεμου Λίβανου τον Ιούλη του 2006.

Περισσότερα για τις ταινίες που θα προβληθούν και το πλήρες πρόγραμμα εδώ.

"Το καλοκαίρι που έφυγαν οι γονείς μου"

Βραζιλιάνικη ταινία παραγωγής 2006. (Σενάριο: Cao Hamburger,Claudio Galperin, Bráulio Mantovani,Anna Muylaert. Σκηνοθεσία: Cao Hamburger)
Το 1970, κι ενώ το στρατιωτικό καθεστώς του Emilio Medici ελέγχει (από το 1964) τα πάντα στη Βραζιλία, οι γονείς του 12χρονου Μάουρο λόγω των αριστερών πεποιθήσεων τους, αναγκάζονται να «φύγουν διακοπές» και τον αφήνουν με τον παππού του σε μια γειτονιά του Σάο Πάολο.

Με πρώτο φόντο την προσπάθεια της Βραζιλίας να κατακτήσει για τρίτη συνεχόμενη φορά το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου, και δεύτερο μια χώρα που στενάζει κάτω από τη δικτατορία πρακολουθούμε το βίαιο και απότομο μεγάλωμα του Μάουρο που καθώς ο παππούς του πεθαίνει αναγκάζεται να μείνει με το γείτονα του παππού του, τον Σλόμο, έναν μοναχικό Εβραίο ο οποίος είναι υπεύθυνος για τη συνοικιακή συναγωγή.

Κινηματογράφος

Η τουρκική ταινία «Η Διεθνής», των Σιρί Σουρεγιά Οντέρ και Μουχαρέμ Γκιουλμέζ (παραγωγή 2006), θα προβάλλεται από αύριο (Πέμπτη, 8.30 μ.μ.) στον κινηματογράφο «Φιλίπ» (Θάσου 11, πλατεία Αμερικής).

Υπόθεση: Σε ένα χωριό της Τουρκία, το Αντιγιανάν, η στρατιωτική χούντα έχει επιβληθεί στον τρόπο ζωής των κατοίκων, αφού βρισκόμαστε στο 1982. Μια ομάδα από αυτούς έχει φτιάξει μια μουσική μπάντα και ζει στην παρανομία, διοργανώνοντας κρυφές παραστάσεις. Όταν συλλαμβάνονται, τα πράγματα αλλάζουν, αλλά προς… το καλύτερο. Ο διοικητής της περιοχής αποφασίζει να τους οργανώσει σε επίσημη στρατιωτική μπάντα. Τώρα προετοιμάζονται πυρετωδώς για την άφιξη επισήμων από την πρωτεύουσα και ενώ οι ντόπιοι αντιστασιακοί θέλουν να προκαλέσουν φασαρία. Ένας από τους μουσικούς ακούει τον ύμνο της κομμουνιστικής Διεθνούς και από άγνοια προτείνει στο διοικητή να παιχτεί, ο οποίος, πάλι από άγνοια, συμφωνεί...................

Περισσότερα για την ταινία εδώ

Προβολή για το πραξικόπημα στη Χιλή

Με αφορμή τα 35 χρόνια από το πραξικόπημα στη Χιλή το 1973, το "Κόκκινο" οργανώνει προβολή της εξαιρετικής πολιτικής ταινίας " Machuca "

την Τετάρτη 15 Οκτώβρη (ώρα έναρξης 10:00μ.μ. αυστηρά)
στο Στέκι Μεταναστών (Τσαμαδού 13)

Η ταινία με ακρίβεια και ευαισθησία φωτογραφίζει την πιο δραματική σελίδα στην ιστορία της Χιλής μέσα από τα μάτια δύο αγοριών από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις.

Δείτε το trailer

8 αληθινές ιστορίες μεταναστών

Το «Κοινωνικό Στέκι-Στέκι Μεταναστών Χανίων» στα πλαίσια των προφεστιβαλικών εκδηλώσεων για το 3ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ παρουσιάζει σήμερα Σάββατο 20 Σεπτέμβρη, στις 9μμ στο Πνευματικό Κέντρο Χανίων τη θεατρική παράσταση «Εδώ».

Το «Εδώ» είναι μια θεατρική παράσταση που αφηγείται 8 αληθινές ιστορίες-μαρτυρίες μεταναστών, που δημοσιεύτηκαν σε Αθηναϊκές εφημερίδες, από το δημοσιογράφο και συγγραφέα Γκαζμέντ Καπλάνι (που βρίσκεται στην Ελλάδα 15 χρόνια και έχει καταγωγή από την Αλβανία) και ερμηνεύονται στη σκηνή από 4 πρωτοεμφανιζόμενους Έλληνες ηθοποιούς.

Μια έγχρωμη νέα κοπέλα, γεννημένη στην Ελλάδα από γονείς Κενυάτες, κλείνει τα 18, αλλά δεν μπορεί να βγάλει ταυτότητα στη γενέθλιο χώρα· ο ελληνικός νόμος δεν την αναγνωρίζει. Κυκλοφορεί με ένα χαρτί στην τσέπη, όπου αναγράφεται ότι «γεννήθηκα στο μαιευτήριο "Αλεξάνδρα"».
Ένας Αφρικανός αθλητής, που ζει από 5 ετών στη χώρα μας, αν και πρώτης κατηγορίας, δεν κάνει προκοπή. Οι ομάδες, παρ' ότι διακρίνουν τις δυνατότητές του, διαρκώς τον απορρίπτουν, αφού δεν έχει χαρτιά.
Ένας Αλβανός έρχεται στην Ελλάδα και κάνει εγχείρηση στο μάτι του. Σε συμπλοκή με αστυνομικούς, τραυματίζεται στο χειρουργημένο μάτι και πρέπει να χειρουργηθεί ξανά. «Γνώρισα μια Ελλάδα όπου σου βάζουν το μάτι και μια Ελλάδα όπου στο βγάζουν», λέει σήμερα αφοπλιστικά.
Ο Κενυάτης Ηλίας έχει καημό να ενσωματωθεί στην ελληνική κοινωνία - όχι ότι τα καταφέρνει. Όμως, υπάρχουν «παρενέργειες» και στον δικό του κύκλο. Έζησε τον ρατσισμό των συμπατριωτών του, με επικεφαλής τον πατέρα του· επειδή θεώρησε ότι προδίδει τη φυλή του, τον έδιωξε απ' το σπίτι.
Η Μάγια από το Βελιγράδι. Η Ροζίνα από το Ιράν. Ο Ηλίας από την Κένυα.
Ιστορίες αληθινές, με κοινό χωροχρόνο την Ελλάδα τού σήμερα, σκιαγραφούν χωρίς εμπάθεια, χωρίς μεροληψία ή ρητορία τη βία της ελληνικής αστυνομίας, τον παραλογισμό της εγχώριας γραφειοκρατίας, τον ρατσισμό της κρατικής μηχανής απέναντι στον μετανάστη, τις δυσκολίες αφομοίωσης αλλά και την άρνηση κάποιων μεταναστών για ενσωμάτωση.
Αυτές είναι οι αληθινές ιστορίες όπως τις διηγήθηκαν στον Γκασμέτ Καπλάνι και τις δραματοποίησε ο νεαρός σκηνοθέτης Γιώργος Νανούρης
Συντελεστές της παράστασης:
Σκηνοθεσία, μουσική επιμέλεια: Γιώργος Νανούρης
Κείμενα: Γκαζμέντ Καπλάνι
Παίζουν οι πρωτοεμφανιζόμενοι ηθοποιοί: Αννίτα Καπουσίζη, Σοφία Κεφαλληνού, Βαγγέλης Κοντομούς, Άννα Ψαρρά
Το «Κοινωνικό Στέκι-Στέκι Μεταναστών Χανίων» καλεί Έλληνες και Μετανάστες να παρακολουθήσουν την παράσταση στηρίζοντας μ' αυτό τον τρόπο τόσο μια καλλιτεχνική δημιουργία που απευθύνεται σε όλους τους ευαισθητοποιημένους πολίτες όσο και τις δραστηριότητες του Στεκιού στην πορεία του προς το 3ο αντιρατσιστικό Φεστιβάλ που θα πραγματοποιηθεί στις 27 & 28 Σεπτέμβρη στο Πάρκο Ειρήνης & Φιλίας των Λαών.

Κοινωνικό Στέκι - Στέκι Μεταναστών Χανίων
Χ"Μιχάλη Νταλιάνη 5, Χανιά
www.stekichania.gr

Φεστιβάλ Αφρικανικού κινηματογράφου αφιερωμένο στον Πατρίς Λουμούμπα

Αύριο 11 Σεπτέμβρη, συμπληρώνονται 35 χρόνια από το θάνατο του Σαλβαντόρ Αλιέντε. Έβαλε ο ίδιος τέλος στη ζωή του, την ώρα που η χούντα του Πινοσέτ κατέλυε τη δημοκρατία και βομβάρδιζε το προεδρικό μέγαρο.

Δυστυχώς λίγο η τεμπελιά, λίγο άλλες υποχρεώσεις, δεν μου επέτρεψαν να γράψω νωρίτερα, για το κινηματογραφικό αφιέρωμα που έγινε τις προηγούμενες μέρες στην Αθήνα, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του.
Αύριο όμως Πέμπτη 11/9 ξεκινάει ένα άλλο αξιόλογο κινηματογραφικό αφιέρωμα για την «ξεχασμένη» από τον πολύ κόσμο -όχι όμως και από τις αρπακτικές ξένες πολυεθνικές- «μαύρη» ήπειρο. Τη λεηλατημένη και κατεστραμμένη από τον παλιό –αλλά και νέο αποικισμό– Αφρική.

Από αύριο λοιπόν ως και την Τρίτη 16 Σεπτέμβρη στον κινηματογράφο «Αφαία» στην Καλλιθέα (Δημοσθένους 96) θα διεξαχθεί το 1ο Φεστιβάλ Αφρικανικού Κινηματογράφου. Στα πλαίσιά του θα προβληθούν 27 ταινίες μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ –τα περισσότερα για πρώτη φορά στην Ελλάδα – καθώς και 7 ταινίες με θέμα την Αφρική απ’ όλο τον κόσμο. Εκτός από τις προβολές, το φεστιβάλ πλαισιώνεται από μουσική και χορό από αφρικανικές κοινότητες στην Ελλάδα. Οι περισσότερες από τις ταινίες αναφέρονται στην εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου της Αφρικής από τη Δύση, στις οικολογικές καταστροφές και την καταπάτηση των ατομικών ελευθεριών.

Το φεστιβάλ είναι αφιερωμένο σε έναν αγωνιστή, σύμβολο για ολόκληρη την Αφρική. Στον δολοφονημένο (το 1961) πρώτο εκλεγμένο πρωθυπουργό της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, Πατρίς Λουμούμπα, που πάλεψε να οικοδομήσει ένα ανεξάρτητο κράτος ενάντια στην τότε Βελγική αποικιοκρατία, που «χάρισε» μεν στη χώρα την ανεξαρτησία της, όχι όμως και τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών της. Η πρωθυπουργία του κράτησε μόλις 10 εβδομάδες, και ανατράπηκε από το πραξικόπημα του Μομπούτου που στηρίχτηκε από τις δυτικές δυνάμεις. (Διαβάστε από το blog Της γης οι κολασμένοι)
Αύριο Πέμπτη θα προβληθεί η πολυβραβευμένη ταινία «Lumumba» του Ραούλ Πεκ την οποία και θα προλογίσει ο γιος του δολοφονημένου –κατ’ εντολή της Δύσης– ήρωα του Κονγκό, Φρανσουά Λουμούμπα που βρίσκεται στην Ελλάδα ειδικά για το φεστιβάλ.

Ανάμεσα στις 27 ταινίες δείτε περιλήψεις και ολόκληρο το πρόγραμμα εδώ, ξεχωρίζουν το ντοκιμαντέρ «Κομμάντο: Οι ομολογίες ενός δολοφόνου» όπου γερμανός μισθοφόρος εξιστορεί τα εγκλήματά του στον εμφύλιο του Κονγκό, οι ταινίες «Goodbye Bafana» με θέμα το απαρτχάιντ στη Ν. Αφρική, και «Munyrangabo» γύρω από τη γενοκτονία στη Ρουάντα, ενώ θα προβληθούν και τα ντοκυμαντέρ «Η Αυτοκρατορία στην Αφρική» του Αμερικανού Φίλιπ Ντιάζ, που σημειώνει: «Η “μαύρη ήπειρος” αποτελεί για τους Δυτικούς τη μεγαλύτερη αποθήκη πρώτων υλών και φυσικού πλούτου… Τα εγκλήματα που οι πολιτισμένοι Δυτικοί διέπραξαν για να τα αποκτήσουν δεν είναι γνωστά σε όλους. Η Σιέρα Λεόνε είναι ένα από αυτά..." και «ABC Africa» του Ιρανού Αμπάς Κιαροστάμι, με θέμα τον όλεθρο του AIDS και του εμφύλιου πολέμου στην Ουγκάντα

Από ελληνικές συμμετοχές στο φεστιβάλ υπάρχουν το ντοκιμαντέρ του Γιώργου Αυγερόπουλου για τον Νίγηρα «ΔΕΛΤΑ, οι βρώμικες δουλειές του πετρελαίου» και «HOME - η δική μου Σιέρρα Λεόνε» της Πανδώρας Μουρίκη, όπου μια δεκατετράχρονη γεννημένη στην Ελλάδα, περιγράφει την καθημερινότητά της στην Αθήνα και στην πατρίδα της μητέρας της που σπαράσσεται από τον εμφύλιο.

Οι Ojos De Brujo sound system στην Αθήνα

Στις συναυλίες που θα πλαισιώσουν το 1ο Διεθνιστικό Φεστιβάλ Νεολαίας που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα (Γεωπονική Σχολή) από τις 11 ως τις 13 Ιούλη θα εμφανιστούν οι Ojos de Brujo Sound System, συγκρότημα που αποτελείται από μουσικούς των Ojos De Brujo («Τα μάτια του μάγου»).

Οι Ojos de Brujo (οι ίδιοι αυτοαποκαλούνται μουσική κολεκτίβα) από την Καταλονία, ξεκίνησε την πορεία τους το 1990 με μουσικές αναφορές κυρίως από το φλαμένγκο, αλλά δανείζονται στοιχεία και από άλλα μουσικά είδη. Ρέγγε, φανκ. ροκ, ινδικά και αραβικά ηχοχρώματα, χιπ – χοπ, ηλεκτρονική μουσική και βέβαια rumba catalana, σ’ ένα εκρηκτικό μίγμα, αφομοιώνονται δημιουργικά και συγχωνεύουν το φλαμένγκο με τη μοντέρνα μουσική σκηνή. Μαγευτικοί ιδιαίτερα στις ζωντανές εμφανίσεις τους οι Ojos De Brujo επενδύουν με μουσική δεξιοτεχνία και πάθος στίχους με ιδιαίτερη κοινωνική ευαισθησία.

Οι ρίζες του ήχου τους είναι καθαρά από τη Βαρκελώνη, αλλά το κάλεσμά τους οικουμενικό: ελευθερία της έκφρασης, ελευθερία της σκέψης και προ πάντων, δικαίωμα στην ελπίδα. Δείτε εδώ συνέντευξή τους κατά την επίσκεψή τους πριν δύο χρόνια στη Θεσσαλονίκη.