Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2009

Τι δεν γνωρίζει ο κόσμος για τη Γάζα

RASHID KHALIDI*
7/1/2009

Πηγή: http://palestinethinktank.com

Σχεδόν όλα όσα οδηγηθήκατε να πιστεύετε για τη Γάζα είναι λανθασμένα. Παραθέτω λίγα ουσιώδη σημεία που φαίνεται να απουσιάζουν από τη συζήτηση που γίνεται αυτόν τον καιρό στα ΜΜΕ, σχετικά με την επίθεση του Ισραήλ στην Λωρίδα της Γάζας
1. Οι κάτοικοι της Γάζας
Οι περισσότεροι από αυτούς που ζουν στην Γάζα δεν βρίσκονται εκεί με δική τους επιλογή. Η πλειοψηφία του 1,5 εκατομμυρίου ανθρώπων που στριμώχνονται στα 140 τετραγωνικά μίλια της Λωρίδας της Γάζας, ανήκουν σε οικογένειες που ήρθαν από πόλεις και χωριά εκτός Γάζας, όπως η Ashkelon και η Beersheba. Οδηγήθηκαν στην Γάζα από τον Ισραηλινό στρατό το 1948
2. Η Κατοχή
Οι κάτοικοι της Γάζας βρίσκονται υπό ισραηλινή κατοχή από τον πόλεμο των 6 ημρών το 1967. Το Ισραήλ ευρέως θεωρείται δύναμη κατοχής, παρόλο που απέσυρε τα στρατεύματα και τους εποίκους του από τη Λωρίδα της Γάζας το 2005. Ελέγχει όμως ακόμα την πρόσβαση στην περιοχή, τις εισαγωγές και τις εξαγωγές, και την μετακίνηση από και προς τη Γάζα. Έχει τον έλεγχο του εναέριου χώρου και των παραλίων της Γάζας, και οι δυνάμεις του εισέρχονται στην περιοχή κατά βούληση. Ως δύναμη κατοχής, σύμφωνα με την 4η συνθήκη της Γενεύης έχει την ευθύνη για την φροντίδα της ευημερίας του πολιτικού πληθυσμού της Λωρίδας της Γάζας
3. Ο Αποκλεισμός
Ο Ισραηλινός αποκλεισμός της Λωρίδας της Γάζας, με την υποστήριξη των ΗΠΑ και της ΕΕ, σκλήρυνε βαθμιαία μετά την νίκη της Χαμάς στις εκλογές για το Παλαιστινιακό Νομοθετικό Συμβούλιο τον Ιανουάριο του 2006. Έφραξε ο δρόμος για καύσιμα, ηλεκτρικό, εισαγωγές, εισαγωγές και μετακίνηση ανθρώπων από και προς τη Λωρίδα της Γάζας, προκαλώντας απειλητικά για τη ζωή των ανθρώπων προβλήματα σε σχέση με την υγεία, την παροχή νερού και τις μεταφορές. Ο αποκλεισμός οδήγησε πολλούς σε ανεργία, πείνα και υποσιτισμό. Αυτό ισοδυναμεί με συλλογική τιμωρία –με την σιωπηρή υποστήριξη των ΗΠΑ –ενός πολιτικού πληθυσμού επειδή άσκησε τα δημοκρατικά του δικαιώματα.
4. Η εκεχειρία
Η άρση του αποκλεισμού, παράλληλα με τη διακοπή της εκτόξευσης πυραύλων, ήταν ένας από τους βασικούς όρους την εκεχειρίας του Ιούνη ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Χαμάς. Η συμφωνία αυτή οδήγησε σε μείωση των πυραύλων που εκτοξεύονταν από την Γάζα από εκατοντάδες τον Μάη και τον Ιούνη σε συνολικά λιγότερους από 20 τους επόμενους τέσσερις μήνες (σύμφωνα με στοιχεία της ισραηλινής κυβέρνησης). Η εκεχειρία καταπατήθηκε όταν ισραηλινές δυνάμεις εξαπέλυσαν μεγάλη αεροπορική και εναέρια επίθεση στις αρχές του Νοέμβρη (Έξι μέλη της Χαμάς αναφέρθηκε πως σκοτώθηκαν).
5. Εγκλήματα Πολέμου
Η στοχοποίηση πολιτών, είτε από τη Χαμάς είτε από το Ισραήλ, αποτελεί άδηλο έγκλημα πολέμου. Αλλά οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους: Σχεδόν 700 (1000 τώρα που μεταφράζω) Παλαιστίνιοι, οι περισσότεροι από αυτούς πολίτες έχουν σκοτωθεί από όταν ξέσπασε η σύγκρουση στα τέλη του προηγούμενου χρόνου. Αντίθετα, περίπου 12 ισραηλινοί σκοτώθηκαν, πολλοί από αυτούς στρατιώτες. Οι διαπραγματεύσεις είναι ένας πολύ πιο αποτελεσματικός τρόπος να διαπραγματευτείς με πυραύλους και άλλες μορφές βίας. Αυτό θα μπορούσε να γίνει αν το Ισραήλ τηρούσε τους όρους της εκεχειρίας του Ιούνη και σταματούσε τον αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας.

Ο πόλεμος αυτός ενάντια στο λαό της Γάζας, δεν γίνεται στην πραγματικότητα για τους πυραύλους. Ούτε για την «αποκατάσταση της Ισραηλινής άμυνας», όπως θέλει να πιστεύεται ο ισραηλινός τύπος. Είναι πολύ αποκαλυπτικά τα λόγια του Moshe Yaalon, άλλοτε αρχηγού των ισραηλινών δυνάμεων άμυνας το 2002: «Πρέπει να αναγκάσουμε τους παλαιστίνιους να καταλάβουν, στις πιο βαθιές εσοχές της συνείδησής τους, ότι είναι ένας νικημένος λαός»

* Ο Rashid Khalidi είναι καθηγητής αραβικών σπουδών στο πανεπιστήμιο Columbia των ΗΠΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια: